زیارت ابى عبد اللّه الحسين عليه السّلام درنیمه شعبان

بدانكه احاديث بسيارى در فضيلت زيارت آن حضرت،در نيمه شعبان وارد شده كه در اين باب كافى است‏ تنها به برخى از آنها اشاره شود.از جمله به چندين سند معتبر از حضرت زين العابدين و امام صادق عليهما السّلام نقل شده:هركه‏ میخواهد صدوبيست‏وچهار هزار پيامبر با او مصافحه كنند،بايد قبر ابى عبد اللّه الحسين عليه السّلام را در نيمه شعبان زيارت كند به درستى كه فرشتگان و ارواح پيامبران رخصت میطلبند،و به زيارت آن حضرت میآيند،پس خوشا به حال آنكه‏ مصافحه كند با ايشان،و ايشان مصافحه كنند با او،و با آنانند پنج پيامبر اولوالعزم:نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمّد(صلّى اللّه على و آله و عليهم اجمعين).راوى گفت:

پرسيدم،براى چه آنان را اولوالعزم می نامند؟

فرمود:به‏ خاطر اينكه ايشان به مشرق و مغرب و جنّ و انس مبعوث شده ‏اند.و اما الفاظ زيارت،پس به دو صورت نقل شده: يكى همان زيارت كه براى اوّل رجب روايت شده بود و ديگر زيارتى است كه شيخ كفعمى در كتاب«بلد الأمين»از امام صادق عليه السّلام‏ آورده،و آن زيارت چنين است:نزد قبر آن حضرت میايستى و میگويى:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ وَ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الزَّكِيُّ أُودِعُكَ شَهَادَةً مِنِّي لَكَ تُقَرِّبُنِي إِلَيْكَ فِي يَوْمِ شَفَاعَتِكَ أَشْهَدُ أَنَّكَ قُتِلْتَ وَ لَمْ تَمُتْ بَلْ بِرَجَاءِ حَيَاتِكَ حَيِيَتْ قُلُوبُ شِيعَتِكَ وَ بِضِيَاءِ نُورِكَ اهْتَدَى الطَّالِبُونَ إِلَيْكَ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ نُورُ اللَّهِ الَّذِي لَمْ يُطْفَأْ وَ لا يُطْفَأُ أَبَدا وَ أَنَّكَ وَجْهُ اللَّهِ الَّذِي لَمْ يَهْلِكْ وَ لا يُهْلَكُ أَبَدا وَ أَشْهَدُ أَنَّ هَذِهِ التُّرْبَةَ تُرْبَتُكَ وَ هَذَا الْحَرَمَ حَرَمُكَ وَ هَذَا الْمَصْرَعَ مَصْرَعُ بَدَنِكَ لا ذَلِيلَ وَ اللَّهِ مُعِزُّكَ وَ لا مَغْلُوبَ وَ اللَّهِ نَاصِرُكَ هَذِهِ شَهَادَةٌ لِي عِنْدَكَ إِلَى يَوْمِ قَبْضِ رُوحِي بِحَضْرَتِكَ وَ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
سپاس خداى والاى بزرگ را و سلام بر تو اى بنده شايسته پاكيزه،گواهى و شهادتى را از جانب خود به تو میسپارم،تا در روز شفاعتت‏ به تو نزديكم كند،گواهى میداهم كه تو كشته شدى،و هرگز نمردى،بلكه به اميد زنده بودنت دلهاى شيعيانت‏ زنده شد،و خواهندگان به روشنايى نورت،به سوى تو راه يافتند،و گواهى میدهم كه تويى نور خدا،كه هرگز خاموش نشد و هيچگاه نخواهد شد،و اينكه تويى جلوه خدا كه نابود نشد،و هرگز نمی شود،و گواهى میدهم كه‏ اين تربت،تربت توست،و اين حرم،حرم توست،و اين‏ جايگاه،جايگاه توست،به خدا قسم،خوار نيست عزيز دارنده ‏ات،و مغلوب نيست يارت،اين شهادتى است براى من نزد تو،تا روز تسليم جانم‏ در حضورت،و سلام و رحمت و بركات خدا بر تو باد.