ولادت شیخ صدوق به دعای امام زمان (عج)

عمر با برکت علی بن بابویه پدر شیخ صدوق از پنجاه می‌گذشت و هنوز فرزندی نداشت و بسیار دوست می‌داشت که خداوند به او فرزند صالحی عنایت فرماید. از این رو به حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه) متوسل شد و طی نامه‌ای به وسیله حسین بن روح که یکی از نمایندگان خاص آن حضرت بود تقاضای دعا کرد تا به برکت دعای ایشان، خداوند فرزند صالحی برای او قرار دهد. حضرت ولی عصر(عج) پس از خواندن نامه، دعا نمود و برای ابن بابویه چنین نوشت: «برای تو از خداوند خواستیم دو پسر روزیت شود که اهل خیر و برکت باشند.» پس از دعای امام زمان بود که ابن بابویه صاحب فرزندی شد که نامش را محمد نامید و بعد‌ها عالمی بزرگ و فقیه‌ای نام آور شد. او‌‌ همان شیخ صدوق است.

«من لایحضره الفقیه» که از آثار این بزرگوار می باشد یکی از «کتب اربعه» شیعه است. این کتاب در بردارنده نزدیک به شش هزار حدیث است که بر اساس‍ موضوعات مختلف فقهى تدوین شده است.