وفات حضرت سيد محمد فرزند امام هادى‏(ع)29 جمادی الثانی

حضرت سيد محمد (1)فرزند امام هادی عليه السلام در سال 252 هجري در سامراء از دنيا رفت.(2) آن حضرت را ابوجعفر و ابوعلی و سيد محمد بعاج نيز می گفتند.

 جلالت قدر و منزلت او به حدی بود كه عده ای از شيعيان گمان می كردند بعد از امام هادی عليه السلام آن بزرگوار امام خواهد بود، ولی با رحلت ايشان در زمان پدر بزرگوارش بر همه معلوم شد كه امام حسن عسكری عليه السلام امام پس از ايشان است.

 امام عسكری عليه السلام به جناب سيد محمد عليه السلام علاقه وافری داشت، به حدی كه هنگام رحلت او گريبان چاك كرد. بعد از رحلت، آن حضرت را در آبادی به نام بلد، در شش فرسخی سامراء دفن نمودند، كه هم اكنون قبر او در آنجا معروف است.

فرزندان سيد محمد فرزند امام هادي (علیه السلام)

سيد محمد فرزند امام هادي عليه السلام شخصيت بلند مرتبه اي است که در زمان حياتش اميد مي رفت جانشين پدرش باشد و امامت به ايشان برسد ولي تقدير الهي بر اين قرار گرفته بود که ايشان در زمان پدرشان (امام هادي عليه السلام) در حدود سال ۲۵۴ هجري قمري از دنيا رفتند و درروستايي به نام بلد در اطراف سامرا مدفون شدند. مزار سيد محمد امروزه در عراق آباد بوده و بر روي قبر ايشان گنبد و بارگاه مجللي ساخته اند که مردم از دور و نزديک به زيارت مزارش مي شتابند .

در کتاب بحر الانساب نوشته شده که سيد محمد نه فرزند داشته که از ترس مخالفين خود در سامرا به ايران مهاجرت کرده و در ايران به شهادت رسيده اند. در اين کتاب مي نويسد : که پنج فرزند وي به نام هاي لطف الله و ابوطالب و رحمه الله و عنايت الله و هدايت الله به شهر لار حرکت کردند و در آنجا به شهادت رسيدند .

چهار نفر ديگر از اولاد سيد محمد به خوي و سلماس مهاجرت کرده و در آنجا به شهادت رسيده اند . نام اين چهار برادر عبارتند از:

سيد اسحاق ، سيد محمود، سيد جعفر و سيد اسکندر درشهر خوي دو مزار به امامزاده معروف هستند يکي امامزاده سيد بهلول واقع در محله امامزاده، دومي امامزاده اي واقع در اوايل يديلر که به بالا امامزاده و به نام سيد محمد معروف است . بقعه ديگري در داخل مسجد يديلر واقع است که بقعه سيد حسن ناميده مي شود . گويا اين سه مزار (دو امامزاده و مزار سيد حسن) متعلق به سه تن ازنوادگان امام هادي عليه السلام است که به مرور زمان نامشان در بين مردم به سيد بهلول و سيد محمد و سيد حسن تغيير يافته است .

كرامات زيادی از آن حضرت مشاهده شده، و هم اكنون دارای گنبد و صحن و غرفه های متعدد است، و دوستان اهل بيت عليهم السلام به زيارت آن بزرگوار مشرف می شوند. نسب سادات آل بعاج در عراق و خوزستان به علی و احمد فرزندان سيد محمد بعاج منتهی می شود.

زيارت و جلالت سيد محمد فرزند امام هادي(علیه السلام)

و همچنين امام زاده سيد محمّد،فرزند حضرت هادی عليه السّلام را در نزديكی قريه بلد،يك منزلی سامره،مزاری است مشهور و به جلالت مقام و بروز كرامات معروف،عموم مردم به زيارتش مشرّف می شوند و نذرها و هدايای بسيار به آنجا می برند،و حاجات می طلبند و تمامی اعراب آن حدود از او بيم دارند و حساب می برند،كرامات بسيار از آن بزرگوار نقل شده كه اين مختصر جای ذكرش نيست و در جلالت آن جناب بس است كه قابليت و صلاحيت مقام امامت داشت و فرزند بزرگتر حضرت هادی عليه السّلام بود،و حضرت عسگری عليه السّلام در مرگ او گربيان چاك زد!شيخ ما ثقة الاسلام نوری اعتقاد عظيمی به زيارت آن بزرگوار داشته و در تعمير بقعه و ضريح مباركش كوشش كرده است و صورت كتيبه ای كه بر ضريح شريفش نوشته چنين است:

هذا مَرقَدُ السَّيّدُ الجَليلِ أبي جَعفَر مُحَمَّد بنِ الإِمامِ أبِي الحَسَنِ عَلي الهادي عَلَيهِ السَّلام عَظيمِ الشَّأنِ جَليلِ القَدرِ كانَتِ الشّيعَةُ تَزعُمُ أَنَّهُ الإمامُ بَعدَ أبيهِ عَلَيهِ السلام فَلما تُوفي نَصَّ أبُوهُ عَلی أخيهِ أبي مُحَمَّدٍ الّزكي عَلَيهِ السَّلامُ و قالَ لَهُ :أحِدث لله شُكراً فَقَد أحدَثَ فيكَ أمرًا خَلَّفَهُ أبُوهُ في المَدينَةِ طِفلاً وَ قَدِمَ عَلَيهِ في سامِراء مُشتَدا وَ نَهَضَ إلی الُّرجُوع إلَی الحجازِ وَ لَمّا بَلَغَ بَلَدَ عَلی تسعَةِ فَراسِخَ مَرِضَ و تُوُفّي وَ مَشهَدُهُ هُناكَ وَ لَمَّا تُوُفيَ شَقّ أبُو مُحَمَّدٍ عَلَيهِ ثَوبَهُ وَ قالَ في جَوابِ مَن عابَهُ عَلَيهِ قَد شَقَّ موسی عَلی أخيهِ هارون و كانَت وَفاتُهُ في حُدُود اثنَين و َخَمسينَ بَعدَ المِائَتَينِ.

اين آرامگاه سيّد بزرگوار ابی جعفر محمد فرزند امام ابی الحسن علیّ هادی(درود بر او)است وی را شأنی عظيم و منزلتی والا است،شيعه گمان می كرده او پس از پدرش(درود بر او)امام می باشد،زمانی كه از دنيا رفت،پدر او،بر امامت برادرش ابی محمد زكیّ(درود بر او)تصريح كرد و به او فرمودا:برای خدا شكری تازه كن،كه دستورش را درباره تو تازه كرد،پدرش او را درحالی كه كودك بود،در مدينه گذاشت و او پس از اينكه جوانی برومند شد در سامّرا به حضور پدررسيد،آن گاه تصميم به بازگشت به حجاز گرفت،زمانی كه به منطقه«بلد»در نه فرسنگی سامرا رسيد بيمار شد و از دنيا رفت،و زيارتگاهش در همان جاست همين كه وفات يافت ابو محمد برای او گريبان چاك كرد،و در پاسخ كسانی كه بر او عيب گرفتند فرمود:موسی هم برای برادرش هارون گريبان چاك زد،و سال وفاتش در حدود دويست و پنجاه و دو بود.

در هر صورت چون خواستی عسکرييّن را وداع كنی،نزد قبر مطهر بايست و بگو:

السَّلامُ عَلَيْكُمَا يَا وَلِيَّيِ اللَّهِ أَسْتَوْدِعُكُمَا اللَّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكُمَا السَّلامَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ بِمَا جِئْتُمَا بِهِ وَ دَلَلْتُمَا عَلَيْهِ اللَّهُمَّ اكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِيَارَتِي إِيَّاهُمَا وَ ارْزُقْنِي الْعَوْدَ إِلَيْهِمَا وَ احْشُرْنِي مَعَهُمَا وَ مَعَ آبَائِهِمَا الطَّاهِرِينَ وَ الْقَائِمِ الْحُجَّةِ مِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

پي نوشتها:

1) مراقد المعارف: ج 2 ص 262.

2) اين تاريخ مشهور بين شيعيان سامرا است و در حرم آن حضرت نيز نوشته شده است.