ورود امام حسين(ع) به مكه معظمه

ورود امام حسین(ع) به مکه معظمه ۳ شعبان

امام حسین(علیه السلام) پس از آن که از درخواست عامل مدینه براى بیعت با یزید بن معاویه امتناع کرد و به صورت اعتراض آمیز، شهر مدینه را ترک و به سوى مکه حرکت کرد، در شب جمعه، سوم شعبان سال ۶۰ هجرى قمرى وارد مکه معظمه گردید و به هنگام ورود، این آیه را تلاوت مى کرد: و لَمّا تَوَجّهَ تِلْقاءَ مَدْیَن قالَ عَسى رَبّى اَنْ یَهْدِیَنى سَواءَ السَّبیل.(۱)

حرکت آن حضرت از مدینه، در ۲۸ رجب و ورودش به مکه در سوم شعبان و در کل، به مدت پنج روز در راه بود. پس از آن که وارد مکه معظمه گردید، اهالى این شهر مقدس به استقبالش شتافتند. بزرگان و صاحب نفوذان مکه (اعم از ساکنان دایمى و زایران و حاجیان) هر روز به زیارتش رفته و از محضر پرفیض وى بهره مند مى شدند.

عبدالله بن زبیر که یک روز پیش از حرکت آن حضرت از مدینه، به سوى مکه گریخته و در این مکان مقدس، پناه گرفته بود، امید بسیار داشت که اهالى مکه وى را در مبارزه با یزید بن معاویه همراهى کرده و وى را در دست یابى به حکومت یارى کنند. ولى با تشریف فرمایى امام حسین(علیه السلام) به مکه، اکثر مردم با امام حسین(علیه السلام) ارتباط برقرار کرده و از اهداف و انگیزه هایش باخبر شدند و بدین لحاظ عبدالله بن زبیر را به حاشیه راندند.

بدین جهت عبدالله بن زبیر در باطن، از آمدن امام حسین(علیه السلام) به مکه معظه، ناخرسند بود و دلش مى خواست که آن حضرت به هر بهانه اى، این شهر را ترک کند و زمینه را براى بلند پروازى هاى وى فراهم نماید. امام حسین(علیه السلام) بدون در نظر گرفتن جاه طلبى هاى عبدالله بن زبیر و سخت گیرى هاى عاملان و مأموران یزید، به روشن گرى مسلمانان در مکه پرداخت. آن حضرت از سوم شعبان تا هشتم ذى حجه، به مدت چهار ماه و پنج روز در مکه معظمه اقامت نمود و پس از آن که با دعوت انبوه و سراسرى کوفیان مواجه گردید، در هشتم ذى حجه سال ۶۰ قمرى، مکه معظمه را به قصد کوفه ترک کرد.(۲)

۱- سوره قصص، آیه ۲۲
۲- نک: الارشاد (شیخ مفید)، ص ۳۷۳؛ کلمات الامام الحسین(علیه السلام) (شریفى)، ص ۳۰۵؛ لواعج الأشجان (سید محسن امین)، ص ۳۲؛ منتهى الآمال (شیخ عباس قمى)، ج۱، ص ۳۰۱؛ مناقب آل ابى طالب (ابن شهر آشوب)، ج۳، ص ۲۴۰