فرهنگ و تمدن شیعه » شخصیتها » عالمان دین »

میرزا ابوالفضل تهرانى ‏ (ره)

اشاره:

ابو الفضل بن ابى القاسم طهرانى در سال ۱۲۷۳ هجرى قمرى متولد شده، دانشمندى ‏فاضل، متبحر در فقه، اصول، رجال، آشنا با حکمت، ریاضى، سیره و تاریخ و شاعرى توانمند ‏که به دو زبان عربى و فارسى شعر مى‏ سروده است‎  مصنف در سنین جوانى نزد پدر، منقول را فراگرفت، معقول را نزد آقا محمدرضا قمشه‏ اى و ‏میرزا ابو الحسن جلوه فراگرفت‎.‎

در سال ۱۳۰۰ قمرى به سمت نجف اشرف هجرت کرده، مدتى در درس علامه میرزا حبیب الله رشتى علیه ‏الرحمه تلمیذ نمود، سپس به سامراء رفته به شاگردى مجدد بزرگ میرزاى شیرازى مفتخر گردید ‏تا این که در سال ۱۳۰۹ قمرى به تهران مراجعت نموده به انجام وظایف شرعى مشغول گردید‏‎.‎

‎ ‎تألیفات‏

‏۱‏‎ . ‎شفاء الصدور فی شرح زیاره العاشور، کتاب مورد بحث‎.‎

‏۲‏‎ . ‎دیوان شعر عربى که در سال ۱۳۶۹ در تهران به اشراف سید جلال الدین محدث ارموى به ‏همراه مقدمه‏ اى در زندگى‏نامه و خصوصیات مصنف به چاپ رسید‎.‎

‏۳‏‎ . ‎صدح الحمامه، در زندگى‏ نامه‏ ى والد ماجدش و زندگى‏ نامه‏ ى خود‎.‎

‏۴‏‎ . ‎قلائد الدرر، در علم صرف‏

‏۵‏‎ . ‎الدر الفتیق، در علم رجال‏

‏۶‏‎ . ‎تمیمه الحدیث، در علم درایه‏

‏۷‏‎ . ‎میزان الفلک، در علم هیئت‏

‏۸‏‎ . ‎منظومه النحو، در علم نحو تا باب حال‏

‏۹‏‎ . ‎حاشیه المتاجر

‎ ‎وفات‏

وفات او در تهران در غره‏ ى شهر صفر سال ۱۳۱۶ هجرى قمرى بوده و در مقبره‏ ى والد ماجدش در ‏صحن امام‏زاده حمزه در بارگاه حضرت عبد العظیم مدفون است رحمه الله علیه .