پیامبر و اهل بیت علیهم السلام » اصحاب و شاگردان »

مُعاذ بن کَثیر کسائى

معاذ، یکى از اصحاب مخصوص، ثقه و مورد اطمینان امام صادق(علیه السلام) می‎باشد. و از بزرگان کوفه محسوب می‎شود. همچنین از جمله راویانى است که روایاتی دالّ بر امامت حضرت موسى کاظم(علیه السلام) را پس از امام صادق(علیه السلام) بیان کرده است. در روایتى آمده: در یکى از سال‎ها معاذ به حج شد مشرف و هنگام وقوف در عرفات نظرى به مردم انداخت و با توده وسیعى از حجاج مواجه گشته و از این استقبال پرشکوه در دلش احساس خشنودى نمود. پس از آن خدمت امام صادق(علیه السلام) رسید و گفت: همانا مردمى که در این‎ موقف جمع شده‎اند بسیار زیاد هستند. پس از این سخن معاذ، حضرت نگاهی به او انداخت و گفت: نزد من بیا، اى اباعبدالله! آن‎گاه فرمود: درست است که از همه جا، امواج مردم به این موقف سرازیر می‎شوند، اما به خدا سوگند! که حجّ نیست مگر براى شما [شیعیان]. نه! به خدا قسم! خداوند قبول نمی‏کند [حج آن مردم را] مگر از شما [شیعیان]. همچنین روایت شده است که معاذ به فروش کرباس مشغول بوده است. و زمانى رسید که او این کار خود را ترک نمود. پس از این اقدام او، امام صادق(علیه السلام) احوال او را از عده‎اى پرسیدند، و هنگامى که متوجه شدند او کار و تجارت خود را رها نموده، فرمودند: ترک کسب، عمل شیطان است. و هر کسى که تجارت و کسب خود را رها کند، دو سوم عقلش زائل می‎شود.