ميلاد فرخنده حضرت فاطمه زهرا(س) 20 جمادى الثانيه

سال پنجم بعثت

حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام)، آخرين فرزند پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) از همسرش حضرت خديجه (علیها السلام) بود. خديجه (علیها السلام) در خانه رسول خدا(صلی الله علیه و آله) داراى دو پسر به نام هاى قاسم و عبدالله، كه قاسم پيش از بعثت و عبدالله پس از بعثت پيامبر(صلی الله علیه و آله) به دنيا آمده بودند، و چهار دختر به نام هاى زينب، رقيه، ام كلثوم و فاطمه زهرا (عليهن السلام) شد، كه همه آنان پيش از بعثت و تنها فاطمه زهرا (علیها السلام) و به روايتى ام كلثوم و فاطمه زهرا (علیها السلام) پس از بعثت پيامبر(صلی الله علیه و آله) ديده به جهان گشودند.

به هر روى، حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام) در بيستم جمادى الآخر، سال پنجم بعثت، هشت سال پيش از هجرت پيامبر(صلی الله علیه و آله)، در مكه معظمه از دامن بانوى پاكى چون خديجه كبرى (علیها السلام) ديده به جهان گشود و با انوار وجودى اش جهان را روشن و منور گردانيد.

درباره تاريخ تولد آن حضرت، گرچه همگان اتفاق دارند كه در ماه جمادى الآخر واقع گرديده است، وليكن در سال تولد او ميان شيعيان و اهل سنت اختلاف است.

اهل سنت معتقدند كه آن حضرت در جمادى الآخر، پنج سال پيش از بعثت، يعنى در 35 سالگى رسول خدا(صلی الله علیه و آله) به دنيا آمد وليكن مورخان و سيره نگاران شيعه با تبعيت از گفتار امامان معصوم(ع) معتقدند كه آن حضرت پس از بعثت پيامبر(صلی الله علیه و آله) ديده به جهان گشود. زيرا پيامبر(صلی الله علیه و آله) مدتى پس از بعثت به فرمان پروردگار متعال به معراج رفت و با عروج خويش به بسيارى از اسرار عالم خلقت و عوالم غيب آگاهى يافت و در آن مدت از خوراكى هاى بهشت تناول كرد و پس از بازگشت به زمين و برگشتن به خانه، با همسرش همبستر و نطفه پاك و بهشتى دخترش فاطمه زهرا(علیها السلام) در چنين فضايى منعقد گرديد.

اما خود شيعيان با اين كه تولد آن حضرت را پس از بعثت مى دانند، در سال آن، اتفاق چندانى ندارند.

اكثر آن ها سال پنجم بعثت و هشت سال پيش از هجرت و عده اى سال دوم بعثت و يازده سال پيش از هجرت پيامبر(صلی الله علیه و آله) را تاريخ تولد حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) مى دانند.(1)

از امام صادق(ع) روايت شد: براى حضرت فاطمه (علیها السلام) در نزد خداوند متعال، نُه اسم است و آن ها عبارتند از: فاطمه، صديقه، مباركه، طاهره، زكيه، راضيه، مرضيه، محدثه و زهراء. (2)

از امام رضا(ع) روايت شد كه پيامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) فرمود: دخترم از اين جهت فاطمه ناميده شده است، كه خداوند سبحان او و دوستانش را از آتش جهنم رهايى بخشيده است.(3)

در پايان، مناسبت است فرازهايى از متن روايت پيامبر(صلی الله علیه و آله) درباره دخترش فاطمه زهرا(علیها السلام) را كه عبدالله بن عباس روايت كرده است، نقل كنيم :

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): و أمّا ابنتى فاطمة، فانّها سيّدة نساءِ العالمين من الاوّلين و الآخرين، و هى بضعة منّى، و هى نور عينى، و هى ثمرة فؤادى، و هى روحى الّتى بين جنبى، و هى الحوراءِ الانسية، متى قامت فى محرابها بين يدى ربّها زهر نورها لملائكة السّماءِ كما يزهر نور الكواكب لأهل الأرض، و يقول الله عزّ و جلّ لملائكته: يا ملائكتي! انظروا الى أمتى فاطمة سيدة امائى قائمة بين يدى، ترتعد فرائصها من خيفتى، و قد اقبلت يقلبها على عبادتى، اشهد كم انّى قد آمنت شيعتها من النّار …(4)

و امّا دخترم فاطمه، پس همانا او سرور زنانِ همه جهانیان ـ از گذشتگان تا آیندگان ـ است و او پاره‌ای از من و نور چشم من و میوه دل من است.

او روح من است که در میان دو پهلوی من جای دارد.

او حوریّه‌ای در قالب بشر است.

هر وقت در محراب عبادتش در مقابل پروردگارش می‌ایستد؛ نورش برای فرشتگانِ آسمان درخشش دارد، همانند نور ستارگانِ آسمان که برای مردم زمین می‌درخشد.

در این هنگام، خدای عزّوجلّ به فرشتگانش می‌فرماید:

ای فرشتگان من! نگاه کنید به بنده من فاطمه که سرور همه بندگانِ من از جنس زنان می‌باشد.

به او نگاه کنید که چگونه مابین پهلو و شانه‌هایش از خوفِ عظمت من می‌لرزد و با قلبش به عبادتِ من روی آورده است.

شما ملائکه را شاهد می‌گیرم که شیعیان او را از آتش دوزخ در امان داشتم.

1- نك: بيت الأحزان (شيخ عباس قمى)، ص 18؛ العدد القوية (على بن يوسف حلى)، ص 219؛ زندگانى چهارده معصوم (ع) – ترجمه اعلام الورىص 221؛ موسوعة التاريخ الاسلامى (محمد هادى يوسفى)، ج1، ص 348

2- زندگانى چهارده معصوم (ع) – ترجمه اعلام الورىص 231

3- همان، ص 222

4- اللمعة البيضاء (تبريزى انصارى)، ص 853