خانواده شیعی » سبک زندگی »

معیارهاى انتخاب دوست

معیارهای انتخاب دوست، حفظ آن و نوع روابط با او در روایاتی از امیرالمومنین علی(علیه السلام)

۱ – از دوستت ایمن مباش تا این که او را بیازمایى و بسیار با احتیاط با دشمنت‏ برخورد کن.

۲ – دوراندیش کسى است که دوست نیک را برگزیند، زیرا که فرد به دوستش سنجیده مى‌‏شود.

۳ – براى خدا دوست ‏بدار کسى را که براى اصلاح دین با تو نبرد مى‏‌کند و تو را یقین نیک و درست مى‌‏آموزد.

۴ – دوستت را گرامى دار و از دشمنت درگذر تا فضل و مردانگى براى تو مسلم گردد.

۵- لغزش دوستت را ببخش تا دشمنت تو را پاک پندارد.

۶ – هر کس با مردم گذشت و جوانمردى داشته باشد، از دوستى آنان برخوردار گردد.

۷ – دوستت را با نیکى و خوش‌رفتارى سرزنش کن و بدى‌‏ها و زشتى‌‏هاى او را با بخشش و هدیه دفع کن و ازخود دور ساز.

۸ – هر کس در راه رضاى خدا(با دیگرى) همنشینى کند، همنشینى با او نیک و گرامى و دوستیش پایدار است.

۹ – برادرى و دوستى با نیکان مغتنم است و همچنین دورى گزیدن از همنشینى با بدان و بدکاران.

۱۰ – با خردمندان هم صحبت ‏باش، با دانشمندان همنشینى کن و بر هواى نفس پیروز شو تا رفیق گروه برتر و بالاتر شوى.

۱۱ – همنشینى با دوست عاقل، روح را زنده مى‌‏کند.

۱۲ – هر که دوستیش با تو در راه خدا نیست، از او بترس، زیرا که دوستیش پست و همنشینى با وى زشت است.

۱۳ – دوستى دنیازدگان به کمترین چیزى که پیدا شود و پیش آید از بین مى‏‌رود.

۱۴ – آنان که براى یارى خدا با هم برادرى مى‏‌کنند دوستى‌شان براى پایدارى سبب آن دوستى، پاینده و پایدار است.

۱۵ – دوستى دینداران با یکدیگر دیر قطع مى‌‏شود و دوام و ثباتش دایمى است.

۱۶ – دوست هر کس، عقل اوست.

۱۷ – پیوند دوستى را با برادران دینى خود محکم سازید که آنان ذخایر دنیا و آخرت هستند. مگر نشنیده‌‏اید که خداوند در قرآن شریف به تاثر گمراهان در قیامت اشاره کرده که مى‌‏گویند: (در روز سخت) نه شفیعى داریم، نه دوستى که در کارمان همت گمارد.

۱۸ – با دوستان همراهى کردن، دوستى را پایدار مى‌‏دارد.

۱۹ – هر که را دوست مى‌‏دارید، در راه خدا و براى او دوست‏ بدارید و هر کس را دشمن مى‏‌دارید، در راه خدا و براى او دشمن بدارید.

۲۰ – اگر با شمشیرم بر بینى (فرق – دماغ) مؤمن بزنم تا مرا دشمن بدارد، دشمن نخواهد شد و اگر همه دنیا را در گلوى منافق بریزم تا مرا دوست‏ بدارد، دوست نخواهد داشت و این حقیقتى است که بر زبان پیامبر امى(صلی الله علیه و آله و سلم) جاری شده که فرمود: «اى على! هیچ مؤمنى تو را دشمن نمى‌‏دارد و هیچ منافقى تو را دوست نخواهد داشت.»

۲۱ – دو کس در مورد من هلاک خواهند شد: دوست غلوکننده و دشمن سرسخت.

۲۲ – سودمندترین گنج‌ها، دوستى دلهاست.

۲۳ – دوستى با تلخی و جدال نشاید.

۲۴ – هر کس دوستت دارد، (تو را از بدى) نهى کند و کسى که دشمنت دارد فریبت دهد.

۲۵ – دوستى مقام و ریاست، انسان را از دوستى به پروردگار باز دارد.

۲۶ – کسى که مرا دوست دارد در هنگام مرگ مرا به گونه‌‏اى مى‌‏یابد که دوست مى‌‏دارد، و کسى که مرا دشمن دارد در آن هنگام به گونه‌‏اى مرا خواهد یافت که ناخوشایندش مى‌‏باشد.

۲۷- اموالتان را متوجه کسى سازید که دلهایتان او را دوست دارد.

۲۸ – کسى که از خدا بترسد، مردم او را دوست دارند.

۲۹- کسى را که به خاطر اصلاح دین با تو مبارزه مى‌‏کند و تو را یقین نیکو مى‌‏آموزد براى خدا دوست ‏بدار.

۳۰ – برحذر باش از دوستى با دشمنان خدا و خالص نمودن دوستى براى غیردوستان خدا، چرا که هر گروهى را دوست داشته باشید، با آنان محشور خواهید شد.

۳۱ – زبان، بیان‌کننده مراتب دوستى است، اما ظاهر حال، حاکى از محبت دل است.

۳۲ – شایسته‌ترین فرد براى دوستى، کسى است که سودش براى تو و زیانش براى دشمن تو باشد.

۳۳ – در دوست داشتن، زیاده‌روى مکن.

۳۴ – محبت قلبى، با دوستى محکم گردد.

۳۵ – سه چیز موجب محبت دلهاست: دیندارى، فروتنى و بخشندگى.

۳۶ – سه چیز محبت‌آور است: خوش‌خلقى، رفاقت نیکو و تواضع.

۳۷ – چشم دوست، ازدیدن عیب‌هاى دوست، نابینا و گوشش از شنیدن بدیهایش، ناشنواست.

۳۸ – از دست دادن دوستان، غربت و تنهایى است.

۳۹ – کسى که چیزى را دوست ‏بدارد، همواره به یاد او سخن گوید.

۴۰ – آن که ما اهل بیت را دوست ‏بدارد، باید پوششى از بلا را مهیا سازد (یعنى آماده پذیرفتن بلاها از سوى مخالفین ما باشد).

منابع

کتاب غررالحکم

نهج البلاغه