نقد و بررسی ادیان و فرق » یهودیت »

ماجراجویی یهود

 

اشاره:

یکی از صفات نکوهیده و غیر عقلانی ماجراجویی یهودیان است. یهودیان از قدیم الایام  ماجراجو بوده و حتی پیامبران گرامی الهی را در اثر همین صفت به قتل می رساندند. امروز دولت اسرائیل در تمام دنیا در صدد ماجراجویی است و در کشورهای مختلف فتنه انگیزی می کند.  در این نوشته مختصر  مطالبی در این خصوص ارائه گردیده است.

 

یهود، به خاطر روح خودخواهی اش و این که یهوه (خدای جنگ) را فقط خدای خود می داند، هیچ ارزشی جز بهره کشی برای ملّت های دیگر قایل نیست، و سهم فراوانی در پیدایش بسیاری از جنگ ها و حوادث دارد; حتّی سرمایه داران یهودی در پیدایش جنگ های جهانی اول و دوم و در پیدایش دین های جدید ـ که در زمان ما ساخته شده ـ مثل بهایی گری، قادیانی گری و نظایر این ها، دست داشته اند.

این که «حیفا» در قلب اسراییل، شهر مذهبی بهاییان قرار داده شده و نقشه کشور غاصب اسراییل، روی دیوار «خظیره القدس» بهاییان، در آمریکا کشیده شده و افراد شناخته شده ای از یهود،تغییر مذهب داده به آیین ساختگی بهاییت درآمده اند، این نظریه را تأیید می نماید.

مکتب های فلسفی، حقوقی، اجتماعی و اقتصادی منحرف کننده نیز توسط یهودیان ساخته شده است; مثلاً مکتب کمونیسم به دست کارل مارکس و انگلس یهودی، مکتب اگزیستانسیالیسم به دست ژان پل سارتر یهودی، روان کاوی بر اساس غریزه ی جنسی به دست فروید یهودی، الحاق نظام خانواده به رنگ محیط در علم الاجتماع به دست دورکیم یهودی، و ده ها مکتب انحرافی دیگر.[۱]

دستور نابودی ملّت ها از طرف تورات تحریف شده. تورات و دیگر کتاب های مذهبی یهود، دستورهای فراوانی مبنی بر نابودی و از بین بردن دیگر ملّت ها دارد.

در تورات آمده است: … و یهوه، خدای ما، او را (سیحون پادشاه حشبون) به دست ما تسلیم نموده، او را با پسرانش و جمیع قومش زدیم، و تمامی شهرهای او را آن وقت گرفته، مردان و زنان و اطفال هر شهر را هلاک کردیم که یکی را باقی نگذاشتیم، لیکن بهایم را با غنیمت شهرهایی که گرفته بودیم، برای خود به غارت بردیم.[۲]

و در باب دیگر چنین آمده است:

پس یهوه خدای ما، عوج ملک پاشان و نیز، تمامی قومش را به دست ما تسلیم نموده او را به حدی شکست دادیم که احدی برای او باقی نماند و در آن وقت همه ی شهرهایش را گرفتیم و شهری نماند که از ایشان نگرفتیم، یعنی شصت شهر و تمامی مرزوبوم ارجوب…، و همه ی آنها را هلاک کردیم، چنان که با سیحون ملک حشبون کرده بودیم، هر شهر را با مردان و زنان و اطفال هلاک ساختیم و تمامی بهایم و غنیمت شهرها را برای خود غارت کردیم.[۳]

و در باب دیگر آمده است:

…اگر درباره ی یکی از شهرهایی که یهوه خدایت به تو به جهت سکونت می دهد، خبریابی که گروهی اوباش با پیشنهاد پرستیدن خدایان بیگانه هم شهریان خود را گمراه کرده اند، اول حقایق را بررسی کنید…، اگر دیدید حقیقت دارد، البته ساکنان آن شهر و بهایم آن و هرچه در آن است را به دم شمشیر هلاک نما… و شهر را با تمامی غنیمتش برای یهوه خدایت، به آتش بالکل بسوزان.[۴]

و در باب دیگر آمده است:

هیچ ذی نفسی را زنده مگذار.[۵]

آیا چنین ملّتی، با آن روح خودخواهی و با آن دستورهایی که کتاب های مذهبی آنان در مورد قتل و آدم کشی می دهد، می تواند خواهان آرامش سایر ملل باشد؟!

پی نوشت:

[۱] . زین العابدین قربانی، اسلام و حقوق بشر، ص ۳۲۶.

[۲] . تورات، «سفر تثنیه»، باب۲، آیه ی ۳۴ـ۳۶.

[۳] . همان، باب۳، آیه ی ۴ـ۷.

[۴] . همان، باب۱۳، آیه ی ۱۳ـ۱۷.

[۵] . همان، باب۲۰، آیه ی ۱۷.