فرزند صالح نجات بخش است

امـام صـادق(علیه السلام) از رسـول اکـرم(صلی الله علیه و آله و سلم) نـقـل مى کند که حضرت عیسى بن مریم(علیهما السلام) از کنار قبرى که صاحبش در حال عذاب بود، عبور کرد؛ اما وقتى که سال بعد از کنار همان قبر گذشت، با شگفتى دیـد کـه صـاحـب قبر، این بار، در حال عذاب نیست.
حضرت عیسى(علیه السلام) به خداوند عرض کرد: خدایا! چـگـونه است که در سـال گذشته کـه از این جا گذشتم، او در حال عذاب بود، اما امسال که عبور کردم، در حال عذاب نبود؟!
بـه او وحـى شد: او داراى فرزند صالحى است که راه خدا را دنبال مى کند و از جمله کارهای نیک او این است که کودک یتیمى را پناه داده است. به سبب این عمل صالح، از گناه پدرش چشم پوشى کردیم و او را بخشیدیم.
آن گاه رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: آنچه براى بنده مؤمن پس از مرگش باقى مى ماند، فرزندى است که بعد از پدر، عبادت خدا مى کند. آن گاه این آیه را تلاوت فرمود: «رب هب لى من لدنک ولیا یرثنى ویرث من آل یعقوب واجعله رب رضیا» پس از جانب خود ولى [و جانشینى] به من ببخش؛ که از من ارث برد و از خاندان یعقوب [نیز] ارث برد و او را اى پروردگار من پسندیده گردان.

منبع: شیخ حر عاملی؛ وسائل الشیعه؛ ج ۱۵؛ ص ۹۸٫