فاطمه كبرى دختر امام حسين عليه السلام

فاطمه كبرى دختر امام حسين عليه السلام ، در علم ، عبادت و معنويت مقام بالايى داشت . وى ، پيوسته شب زنده دار و روزه دار بود و از زنان زاهد، مجاهد و نمونه محسوب مى شد.
ايشان به همراه همسرش ،(حسن مثنّى) (فرزند امام حسن مجتبى عليه السلام )، در كربلا حضورى فعال داشت و شاهد مصايب دردناك عاشورا بود.هنگام هجوم وحشيانه امويان به خيمه ها، فاطمه مورد هجوم و غارت قرار مى گيرد و گشواره هايش را وحشيانه از گوشش به در مى آورند. اين سختى ها و شكنجه ها، نتوانست از روحيه قوى و شجاعت كم نظير فاطمه بكاهد. او دختر حسين عليه السلام و برادر زاده زينب است . او پيام رسان عاشورا است و بايد همچون دختر على عليه السلام ، پايه هاى كاخ ستمگران را درهم فرو ريزد. از اين رو در مركز قدرت (عبيدالله ) (كوفه ) با خطبه اى غرّا، ستم بنى اميه را افشا مى كند و به دنيا پرستان مى فهماند كه خون حسين در رگهاى فاطمه اش ، جوشان است .
پس از عاشورا، وليد بن عبدالملك مروان ، همسر فاطمه را مسموم مى كند و به شهادت مى رساند. آن شهيد بزرگوار را كه از مجروحين حادثه كربلا است ، در قبرستان بقيع به خاك مى سپرند.
چون فاطمه شديدا به همسرش وفادار بود، روى قبر شوهر خود خيمه اى برپا مى كند و به مدت يكسال به سوگوارى مى پردازد، روزه مى گيرد و شب زنده دارى مى كند.پس از آن با عبدالله بن عمرو بن عثمان بن عفان ازدواج مى كند. سرانجام در سن نوزده سالگى و در سال 110 هجرى ، به ديدار حق مى شتابد و در (مصر) به خاك سپرده مى شود.
منابع :
– الفصول المهمه ، ص 154
– فاطمه بنت الحسين عليه السلام ، ص 45
– احتجاج طبرسى ، ج 2، ص 27
– رياحين الشريعه ، ج 3، ص 283
– اعلام النساء، ص 515