عصمت شیخین از نگاه اهل سنت

تفتازانی (از علمای بزرگ اهل سنت) : ابوبکر و عمر و عثمان معصوم هستند !

یکی از اشکالاتی که همواره مخالفین شیعه آن را متوجه پیروان مکتب اهل بیت می سازند، غلو دانستن عصمت می باشد.مخالفین شیعه عقیده ی پیروان مکتب اهل بیت مبنی بر عصمت اهل بیت علیهم السلام اجمعین را مستمسک خود قرار داده و آن را غلو می خوانند غافل از آن که در بین علمای خودشان کسانی هستند که بر عصمت صحابه و به خصوص عصمت ابو بکر و عمر و عثمان تصریح کرده اند ! یکی از افرادی که ابو بکر و عمر و عثمان را معصوم دانسته ، سعد الدین تفتازانی از علمای نامدار مخالفین است.

واحتج أصحابنا على عدم وجوب العصمه بالإجماع على إمامه أبی بکر وعمر وعثمان رضی الله عنهم مع الإجماع على أنهم لم تجب عصمتهم وإن کانوا معصومین بمعنى أنهم منذ آمنوا کان لهم ملکه اجتناب المعاصی مع التمکن منها …..[۱]

و اصحاب ما بر اجماع بر عدم وجوب عصمت در امامت ابوبکر و عمر و عثمان احتجاج کرده اند با اجماع بر این که عصمت آنان واجب نیست هر چند که معصوم بوده اند به این معنا که از وقتی که ایمان آورده اند ملکه ی اجتناب و دوری از معصیت ها بر آنان بوده با وجود توانایی آن ها بر معصیت ….

معصومیت شیخین

از کلام تفتازانی دو نتیجه ی مهم و اساسی استخراج می شود. یکی این که طبق اعتقاد تفتازانی و بسیاری از علمای مخالفین شیعه، ابوبکر و عمر و عثمان از لحظه ی ایمان آوردن معصوم بوده اند و هرگز مرتکب هیچ معصیتی نشده اند.دوم این که مخالفین شیعه اصل وقوع عصمت برای غیر نبی را ممکن می دانند اما آن را برای غیر انبیاء واجب نمی دانند.

آیا با وجود چنین اعتقادی در بین بسیاری از علمای عامه، دلیلی برای اشکال بر شیعیان در عقیده ی عصمت اهل بیت علیهم السلام باقی می ماند ؟!

حال توجه خوانندگان عزیز را به روایتی در معتبر ترین کتاب نزد جماعت اهل عامه به نام صحیح مسلم که روای این روایت مهم هم شخصی نیست جز عایشه بنت ابوبکر در مورد اعتراف ایشان در مورد آیه تطهیر و شان نزول آن که فقط این عصمت و طهارت مخصوص اهل بیت علیهم السلام است.

۶۱ – (۲۴۲۴) حَدَّثَنَا أَبُو بَکْرِ بْنُ أَبِی شَیْبَهَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ بْنِ نُمَیْرٍ – وَاللَّفْظُ لِأَبِی بَکْرٍ – قَالَا: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ زَکَرِیَّاءَ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَیْبَهَ، عَنْ صَفِیَّهَ بِنْتِ شَیْبَهَ، قَالَتْ: قَالَتْ عَائِشَهُ: خَرَجَ النَّبِیُّ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ غَدَاهً وَعَلَیْهِ مِرْطٌ مُرَحَّلٌ، مِنْ شَعْرٍ أَسْوَدَ، فَجَاءَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ فَأَدْخَلَهُ، ثُمَّ جَاءَ الْحُسَیْنُ فَدَخَلَ مَعَهُ، ثُمَّ جَاءَتْ فَاطِمَهُ فَأَدْخَلَهَا، ثُمَّ جَاءَ عَلِیٌّ فَأَدْخَلَهُ، ثُمَّ قَالَ: ” {إِنَّمَا یُرِیدُ اللهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا} [الأحزاب: ۳۳] “[۲]

عائشه گفت که رسول خدا صبح هنگام بیرون رفتند و بر روی دوش ایشان عبایی طرح دار از موی سیاه بود . پس حسن بن علی آمد پس او را در زیر عبا گرفت . پس حسین آمد و او را نیز وارد کرد . پس علی آمد او را نیز وارد کرد . سپس فرمود : خداوند می خواهد از شما اهل بیت پلیدی ها را دور کند و شما را پاک نماید .

پی نوشت ها:

[۱] . شرح المقاصد فی علم الکلام،ج۵،ص۲۴۹ اسم المؤلف:  سعد الدین مسعود بن عمر بن عبد الله التفتازانی الوفاه: ۷۹۱هـ ، دار النشر : عالم الکتب

[۲] . صحیح مسلم ج۴ ص۱۸۸۳ المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسن القشیری النیسابوری (المتوفى: ۲۶۱هـ)، المحقق: محمد فؤاد عبد الباقی، الناشر: دار إحیاء التراث العربی – بیروت، عدد الأجزاء: ۵٫

منبع: سایت سنت