شهادت امام حسین (ع)

 پاسخ به شبهات عزادارى براى امام حسین (ع) (۱۰)

سید محمد حسینى قزوینى

سؤال چهارم:

ابن تیمیه در مورد اقدام یزید نسبت به شهادت امام حسین (ع) چه توجیهى دارد؟

البته این قصه سر دراز دارد. ما سال گذشته هم در این مورد سخن گفتیم؛ ولى خلاصه سخن ابن تیمیه در این زمینه روى چند محور دور مى زند. اول که مى گوید:إن یزید لم یظهر الرضا بقتله، و أنه أظهر الألم لقتله،‌ والله أعلم بسریرته و قد علم لم یأمر بقتله إبتداء.

اصلا یزید راضى به قتل امام حسین (ع) نبود. وقتى شنید امام حسین (ع) کشته شده اظهار ناراحتى کرد و یزید بن معاویه اصلا دستور کشتن امام حسین (ع) را هم نداد.رأس الحسین، ص۲۰۷ – منهاج السنه، ج۴، ص۵۳۰ – ج۲، ص۲۴۱

حتى مى گوید یزید اصلا دستور نداده بود اهل بیت پیغمبر اکرم (ص) را به شام ببرند.

به قول یکى از بزرگان، اهل بیت امام حسین (ع) رفته بودند به شام براى هواخورى و سیاحت؛ چون در کربلاء، هواخورى و سیاحتى نداشتند؛ رفته بودند آنجا سیاحت بکنند و هوا بخورند. و تعبیر متعدد دیگرى که ایشان نسبت به این قضیه دارند، یا اصلا یزید بن معاویه خودش یک مجتهد بود، آدم مجتهد اگر بخواهد اجتهاد بکند و اشتباهى هم بکند، در حقیقت یک پاداشى هم دارد. یعنى نظر ابن تیمیه این است که قضیه یزید نسبت به آقا امام حسین (ع) یک اجتهاد بوده، نه تنها گناهى نکرده، بلکه پاداشى هم برده. و همچنین در ج۲، ص۲۲۶ مى گوید:لم یسب للحسین حریما، بل أکرم أهل بیته.

یزید اهل بیت امام حسین (ع) را براى اسارت نبرد؛ بلکه اهل بیت او را خیلى احترام کرد. یعنى برده بود شام براى هواخورى و سیاحت و داشت اکرام مى کرد.

در رابطه با اینکه آیا یزید دستور قتل امام حسین (ع) را داده یا نداده، اجازه بدهید من در اینجا یک گلایه اى از عزیزان اهل سنت داشته باشم و حتى من به دقت صحبت هاى نماز جمعه هفته گذشته زاهدان را به دقت گوش کردم، ‌صحبت هاى سال گذشته شان را من داشتم، همچنین سایر عزیزانى که در رابطه با امام حسین (ع) و یزید صحبت کرده اند، گویا تمام این کارهاى خلاف در کربلاء را یا بعهده عبیدالله بن زیاد یا عمر سعد یا شمر مى اندازند و من کم دیدم یا ندیدم آقایان صراحتا بگویند که یزید قاتل امام حسین (ع) بوده، و یزید دستور قتل امام حسین (ع) را داده. اخیرا هم دیدم که وهابى ها، کتابهاى متعددى نوشته اند در تبرئه یزید از قتل آقا امام حسین (ع). در اینجا من توجه بینندگان عزیز را به چند نکته اساسى جلب مى کنم که تمام جنایاتى که در کربلاء انجام گرفت، تمام اینها به دستور شخص یزید بن معاویه بوده و بس.شما ببینید کامل ابن اثیر، ج۴، ص۱۵- تاریخ یعقوبى، ج۲، ص۲۴۱- الإمامه و السیاسه، ص۱۷۵، نامه اى که یزید نوشته به مروان، مى گوید:

أشدد یدک بالحسین، فلا یخرج حتى یبایع، فإن أبى فاضرب عنقه.

خوب بچسبید به امام حسین (ع) تا بیعت کند و اگر بیعت نکرد گردنش را بزنید.

آیا این دستور قتل و شهادت امام حسین (ع) نیست؟!

یا عبارتى که کامل ابن اثیر، ج۴، ص۱۴۰ نقل مى کند، عبیدالله بن زیاد را بعضى شماتت مى کردند که بیچاره تو دست خود را به خون فرزند پیامبر اکرم (ص) آلوده کردى، گفت:

فقال عبیدالله بن زیاد: أما قتلى الحسین، فإنه أشار إلى یزید بقتله أو قتلى، فأختار قتله

من که حسین را کشتم، ‌به دستور خود یزید بوده، به من گفت یا حسین را بکش یا تو را مى کشم؛ من هم براى اینکه کشته نشوم، حسین را کشتم.

این هم جناب ابن اثیر در معتبر ترین تاریخ اهل سنت.

جناب شبراوى در الإتحاف بحب الأشراف، ص۶۲ مى گوید:لا یشک عاقل أن یزید بن معاویه هو قاتل الحسین، لأنه هو الذى ندب عبیدالله بن زیاد لقتل الحسین

هیچ عاقلى شک ندارد که یزید بن معاویه قاتل امام حسین (ع) استو او بود که عبید الله بن زیاد را واداشت به قتل حسین.

و جناب ابن عماد حنبلى صاحب کتاب شذرات الذهب، ج۱، ص۶۸ از کتاب هاى معتبر اهل سنت هست، جناب تفتازانى نقل مى کند و مى گوید:

إتفقوا على جواز اللعن على من قتل الحسین أو أمر به أو أجازه أو رضى به، والحق إن رضى یزید فى قتل الحسین، و إستبشاره بذلک، إهانته اهل بیت رسول الله مما تواتر معناه، فنحن لا نتوقف فى شأنه، بل و فى کفره و إیمانه، لعنه الله علیه و على أنصاره و أعوانه.

اهل سنت اتفاق نظر دارند که جائز هست لعن کنیم قاتل امام حسین (ع) را و کسى که دستور داده و اجازه داده و راضى شده. حق این است که رضایت یزید به کشتن امام حسین (ع) و خوشحال شدن یزید از شهادت امام حسین (ع) و اهانت یزید نسبت به اهل بیت رسول خدا (ص)، این مسئله است که از نظر معنا متواتر است و ما به هیچ وجه درباره یزید هیچ تأملى نداریم، بلکه هیچ شکى در کفر یزید هم نداریم. لعنت خدا بر یزید و بر أنصار یزید و بر أعوان یزید.

این را هم عرض کنم که ذهبى از استوانه هاى علمى اهل سنت هست، مى گوید:قتل یوم حره من حمله القرآن سبعمائه، لما فعل یزید بأهل المدینه ما فعل و قتل الحسین و إخوته و آله، و شرب یزید الخمر و إرتکب أشیاء منکره، بغضه الناس و خرج علیه غیر واحد و لم یبارک الله فى عمره.

یزید آن جنایتى که در حق اهل مدینه کرد که هفتصد تن از مهاجرین و انصار را به قتل رساند و بیش از هزار فرزند نا مشروع در مدینه در قضیه حره بوجود آمد و و همچنین امام حسین (ع) و برادران و آل او را کشت و همچنین شراب خوردن یزید و کارهاى زشتى که از یزید صورت گرفت، مردم او را دشمن مى داشتند، افراد زیادى در برابر او قیام کردند و خداوند عالم در عمر یزید هیچ برکتى قرار نداد.

تاریخ اسلام ذهبى، ج۵، ص۳۰، قضایاى حوادث سال ۶۱ هجرى – خود احمد بن حنبل هم مشابه این را در مسندش ج۴، ص۵۵ دارد.

منبع :سایت حضرت ولى عصر (عج)