پیامبر و اهل بیت علیهم السلام » دعاهاو نمازهای اهل بیت » دعاها »

دعاى بیست و نهم :دعای آن حضرت به وقت تنگی رزق

الدعاء التاسع و العشرون

(وَ کَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَیْهِ السَّلَامُ إِذَا قُتِّرَ عَلَیْهِ الرِّزْقُ)

اللَّهُمَّ إِنَّکَ ابْتَلَیْتَنَا فِی أَرْزَاقِنَا بِسُوءِ الظَّنِّ، وَ فِی آجَالِنَا بِطُولِ الْأَمَلِ حَتَّى الْتَمَسْنَا أَرْزَاقَکَ مِنْ عِنْدِ الْمَرْزُوقِینَ، وَ طَمِعْنَا بِآمَالِنَا فِی أَعْمَارِ الْمُعَمَّرِینَ.

فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَبْ لَنَا یَقِیناً صَادِقاً تَکْفِینَا بِهِ مِنْ مَئُونَهِ الطَّلَبِ، وَ أَلْهِمْنَا ثِقَهً خَالِصَهً تُعْفِینَا بِهَا مِنْ شِدَّهِ النَّصَبِ وَ اجْعَلْ مَا صَرَّحْتَ بِهِ مِنْ عِدَتِکَ فِی وَحْیِکَ، وَ أَتْبَعْتَهُ مِنْ قَسَمِکَ فِی کِتَابِکَ، قَاطِعاً لِاهْتِمَامِنَا بِالرِّزْقِ الَّذِی تَکَفَّلْتَ بِهِ، وَ حَسْماً لِلِاشْتِغَالِ بِمَا ضَمِنْتَ الْکِفَایَهَ لَهُ فَقُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ الْأَصْدَقُ، وَ أَقْسَمْتَ وَ قَسَمُکَ الْأَبَرُّ الْأَوْفَى وَ فِی السَّمَاءِ رِزْقُکُمْ وَ مَا تُوعَدُونَ.

ثُمَّ قُلْتَ فَوَ رَبِّ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّکُمْ تَنْطِقُونَ.

نیایش بیست و نهم

دعاى آن حضرت است به هنگامى که روزى بر او تنگ مى شد.

خداوندا،تو ما را آزمودى تا در کم و بیش روزیهایمان بدگمان شدیم و در مدت عمرمان به آرزوهاى دور و دراز گرفتار آمدیم،تا آنگاه که روزى خود از درگاه دیگر روزیخواران طلبیدیم و به عمرى دراز چون عمر پیران کهنسال طمع بستیم.

بار خدایا،بر محمد و خاندانش درود بفرست و ما را به یقینى صادق برسان که ما را از رنج طلب معاش کفایت کند و اطمینانى خالص بخش که ما را از شدت تعب معاف دارد.

خداوندا،آن وعده اى را که در وحى خود بر پیامبر(ص)بدان تصریح کرده اى و در قرآن بر آن سوگند خورده اى سبب قطع دلمشغولى ما به رزقى که خود آن را تکفل کرده اى قرار ده.

خداوندا،تو خود گفته اى«روزى شما و هر چه به شما وعده شده درآسمان است.»(۱) و در پى آن سوگند خورده اى که«سوگند به پروردگارآسمانها و زمین که این سخن آن چنان که سخن مى گویید حتمى است.»(۲) اى خداوند گفته تو راست ترین گفته هاست و سوگند تودرست ترین و کامل ترین سوگندهاست.

پى نوشتها

۱٫و فى السماء رزقکم و ما توعدون.

(سوره ۵۱/آیه ۲۲)

۲٫فو رب السماء و الارض انه لحق مثل ما انکم تنطقون.(سوره ۵۱/آیه ۲۳)