پیامبر و اهل بیت علیهم السلام » دعاهاو نمازها » دعاها »

دعاهای صبح و شام

ادعیه منتخب کافی: فصل اول: دعاهای امامان هنگام داخل شدن در صبح و شام:

۱. از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده: حضرت سجاد علیه السّلام چون وارد صبح مى‏ شد مى‏ گفت:

اَبْتَدِءُ یَوْمى هذا بَیْنَ یَدَىْ نِسْیانى وَ عَجَلَتى بِسْمِاللَّهِ وَ ما شآءَ اللَّهُ

امروز را آغاز مى‏ کنم، پیشاپیش فراموشى و شتابم، به نام خدا، و آنچه خدا خواست شد.

۲. از حضرت صادق علیه السّلام نقل شده: هرکس این کلمات را وقتى داخل شب مى‏ شود ،سه مرتبه بگوید: به بالى از بال هاى جبرئیل‏ پوشیده گردد، تا وارد صبح شود:

اَسْتَوْدِعُ اللَّهَ الْعَلِىَّ الاَْعْلَى الْجَلیلَ الْعَظیمَ نَفْسى وَ مَنْ یَعنْینى اَمْرُهُ اَسْتَوْدِعُ اللَّهَ نَفْسِىَ الْمَرْهُوبَ الْمَخُوفَ الْمُتَضَعْضَعَ لِعَظَمَتِهِ کُلُّ شَیْئٍ

به خداى والاى والاتر شکوهمند بزرگ مى‏ سپارم خویشتن و هرکه را کارش با من‏ است، خویش را مى‏ سپارم به خدایى که همه‏ چیز هراسان و ترسان و سرفرود آورده در برابر عظمت او است‏

۳. همچنین از آن حضرت روایت شده: چون وارد شب شوى بگو:

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ عِنْدَ اِقْبالِ لَیْلِکَ وَ اِدْبارِ نَهارِکَ وَ حُضُورِ صَلَواتِکَ وَ اَصْواتِ دُعآئِکَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

خداى از تو مى‏ خواهم، هنگام درآمدن شب، و رفتن روز، و حضور نمازهایت، و بانگ‏ هاى‏ خوانندگانت، اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى.

و به آنچه خواهى دعا کن.

۴. از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده: پدرم وقتى وارد صبح مى‏ شد مى‏ گفت:

بِسْم اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ اِلَى اللَّهِ وَ فى سَبیلِ اللَّهِ وَ عَلى مِلَّهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ

به نام خدا و به خدا،و به سوى خدا،و در راه خدا،و بر آئین رسول خدا درود خدا بر او و خاندانش،

اَللّهُمَّ اِلَیْکَ اَسْلَمْتُ نَفْسى وَ اِلَیْکَ فَوَّضْتُ اَمْرى وَ عَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ یا رَبَّ الْعالَمینَ

خدایا خود را به تو تسلیم کردم، و کارم را به تو واگذاشتم، و بر تو توکّل نمودم اى پروردگار جهانیان،

اَللّهُمَّ احْفَظْنى بِحِفْظِ الاِْیمانِ مِنْ بَیْنِ یَدَىَّ وَ مِنْ خَلْفى

خدایا مرا نگهدار، به نگهدارى ایمان، از پیش‏ رویم و پشت سرم،

وَ عَنْ یَمینى وَ عَنْ شِمالى وَ مِنْ فَوْقى وَ مِنْ تَحْتى وَ مِنْ قِبَلى

و از سمت راست و چپم، و از بالا و زیر پایم، و از پیش خودم،

لا اِلهَ اِلا اَنْتَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاّ بِاللَّهِ نَسْئَلُکَ الْعَفْوَ وَالْعافِیَهَ مِنْ کُلِّ سُوَّءٍ وَ شَرٍّ فِى الدُّنْیا وَالاْخِرَهِ

معبودى جز تو نیست، جنبش و نیرویى جز به خدا نیست، گذشت و سلامت کامل، از هر بدى و شرّ در دنیا و آخرت‏ را از تو مى ‏خواهم،

اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُبِکَ مِنْ عَذابِ الْقَبْرِ وَ مِنْ ضُغْطَهِ الْقَبْرِ وَ مِنْ ضیقِ الْقَبْرِ وَ اَعُوذُبِکَ مِنْ سَطَواتِ اللَّیْلِ والنَّهارِ ،

خدایا پناه مى‏ آورم به تو از عذاب قبر و فشار قبر و تنگى قبر و پناه مى‏آورم به تو از یورش هاى شب و روز،

اَللّهُمَّ رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ وَ رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرامِ وَ رَبَّ الْحِلِّ وَ الاِْحْرامِ اَبْلِغْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ عَنّىِ السَّلامَ

خداى اى پروردگار مشعر الحرام، و پروردگار شهر حرام، و پروردگار حلّ و احرام، به محمّد و خاندان محمّد از جانب من سلام برسان.

اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِدِرْعِکَ الْحَصینَهِ وَ اَعُوذُ بِجَمْعِکَ اَنْ تُمیتَنى غَرَقاً اَوْ حَرَقاً

خدایا پناه مى ‏آورم به‏ زره محکمت، و پناه مى‏ آورم به جمع‏ کردنت از اینکه مرا بمیرانى به غرق‏ شدن یا سوختن

اَوْ شَرَقاً اَوْ قَوَداً اَوْ صَبْراً اَوْ مُسَمّاً اَوْ تَرَدِّیاً فى بِئْرٍ اَوْ اَکیلَ السَّبُعِ اَوْ مَوتَ الْفُجائَهِ اَوْ بِشَىْءٍ مِنْ میتاتِ السَّوءِ

یا گلوگیر شدن یا قصاص یا شکنجه و مرگ‏ تدریجى یا مسمومیت یا به چاه افتادن، یا طعمه درنده شدن یا سکته یا به چیزى از مدرنیهاى بد،

وَلکِنْ اَمِتْنى عَلى فِراشى فى طاعَتِکَ وَ طاعَهِ رَسُولِکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ

ولى‏ مرا در بسترم، به حال اطاعت از خود و رسولت (درود خدا بر او و خاندانش) بمیران،

مُصیباً لِلْحَقِّ غَیْرَ مُخْطِئٍ اَوْ فىِ الصَّفِ الَّذینَ نَعَّتَهُمْ فى کِتابِکَ (کَاَنَّهُمْ بُنْیانٌ مَرْصُوصٌ) [۱]

رسیده‏ به حق، نه خطاکار، یا در صف آنان‏ که در قرآنت وصفشان کردى: گویى ایشان بنایى استوارند.

اُعیذُ نَفْسى وَ وَُلَْدى وَ ما رَزَقَنى رَبّى بِـ (قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ)[۲]

 خودم و فرزندانم و آنچه پروردگارم روزى‏ ام نموده پناه مى ‏دهم به «قل اعوذ بربّ الفلق…»

تا آخر سوره

وَ اُعیذُ نَفْسى وَ وُلِْدى وَ ما رَزَقَنى رَبّى بِـ (قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ)[۳]

خوم و فرزندانم و آنچه پروردگارم روزى‏ام نموده پناه مى ‏دهم به «قل اعوذ برب الناس…»

تا آخر سوره و مى گوئى :

الْحَمْدُ لِلَّهِ عَدَدَ ما خَلَقَ اللَّهُ وَالْحَمْدُلِلَّهِ مِثْلَ ما خَلَقَ وَ الْحَمْدُلِلَّهِ مِلاَْ ما خَلَقَ

ستایش خداى را،به‏ عدد آنچه خدا آفرید، و ستایش خداى را مانند آنچه پدید آورد، و ستایش خداى را به پرى آنچه خلق کرد،

وَالْحَمْدُلِلَّهِ مِدادَ کَلِماتِهِ وَالْحَمْدُلِلَّهِ زِنَهَ عَرْشِهِ وَالْحَمْدُلِلَّهِ رِضا نَفْسِهِ

و ستایش خداى را به امتداد کلمتش، و ستایش خداى را به وزن عرشش،و ستایش خداى را به خشنودى خودش،

وَلا اِلهَ اِلا اللَّهُ الْحَلیمُ الْکَریمُ وَ لا اِلهَ اِلا اللَّهُ الْعَلِىُّ الْعَظیمُ

معبودى جز خدا نیست بردبار بزرگوار، و معبودى جز خدا نیست والاى بزرگ،

سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ السَّمواتِ وَالاَْرضَینَ وَ ما بَیْنَهُما وَ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ

منزّه است خدا، پروردگار آسمانها و زمین، و آنچه در میان آن دو است، و پروردگار عرش بزرگ،

اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِکَ مِنْ دَرَکِ الشَّقاَّءِ وَ مِنْ شَماتَهِ الاَْعْدآءِ وَ اَعُوذُ بِکَ مِنَ الْفَقْرِ وَ الْوَقْرِ

خدایا به تو پناه مى ‏آورم از درجات بدبختى، و از شماتت دشمنان، و به تو پناه‏ مى‏ آورم از تنگدستى، و سنگینى نیاز،

وَ اَعُوذُ بِکَ مِنْ سُوَّءِ الْمَنْظَرِ فِى الاَْهْلِ وَالْمالِ وَالْوَلَدِ

و به تو پناه مى‏ آورم از بد دیدن در خاندان و دارایى و فرزندانم

و ده مرتبه بر محمّد و آل محمّد صلوات فرست

۵. از حضرت صادق علیه السّلام نقل شده: چون نماز مغرب و صبح بجا آوردى، هفت مرتبه بگو:

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم لا حول و لا قوّه الاّ باللّه

به نام خداوند رحمتگر مهربان، هیچ جنبشی و نیرویی نیست مگر به یاری خداوند بلند مرتبه بزرگ.

 

حقیقتا هرکس این ذکر را بگوید، جذام و پیسى و دیوانگى و هفتاد نوع از انواع بلاها به او نرسد. چون داخل صبح و شام شدى دو مرتبه بگو:

اَلْحَمْدُ لِرَبِّ الصَّباحِ اَلْحَمْدُ لِفالِقِ الاِْصْباحِ

ستایش براى پروردگار بامداد، ستایش براى شکافنده صبح،

دو مرتبه:

اَلْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى اَذْهَبَ اللَّیْلَ بِقُدْرَتِهِ وَ جآءَ بِالنَّهارِ بِرَحْمَتِهِ وَ نَحْنُ فى عافِیَهٍ

ستایش خداى را که شب را به قدرتش برد، و روز را به رحمتش آورد، و ما در سلامت کاملیم

و آیه الکرسى، و آخر سوره حشر، و ده آیه از سوره صافات را مى‏ خوانى:

(سُبْحانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّهِ عَمّا یَصِفُونَ * وَ سلامٌ عَلَى الْمُرْسَلینَ * والْحَمْدُلِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ) [۴]

منزّه است پروردگارت، پروردگار عزّت، از آنچه وصف مى‏ کنند، و سلام بر فرستادگان، و ستایش خداى را پروردگار جهانیان،

(فَسُبْحانَ الِلَّهِ حینَ تُمْسُونَ وَ حینَ تُصْبِحُونَ * وَ لَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمواتِ وَالاَْرْضِ وَ عَشِیّاً وَ حینَ تُظْهِرُونَ *

 پس منزّه است خدا هنگامى که شام مى‏ کنید و صبح مى ‏نمایید، و براى او ستایش در آسمانها و زمین و شب و هنگامى که ظهر مى‏ نمایید.

یُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَ یُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَىِّ وَ یُحْیِى الاَْرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ کَذلِکَ تُخْرَجُونَ) [۵]

زنده را از مرده بیرون مى‏ آورد، و مرده را از زنده بیرون مى آورد، و زمین را پس از مرگش زنده مى‏ کند، و اینچنین زنده از قبرها درآورده مى‏ شوید،

سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّنا وَ رَبُّ الْمَلاَّئِکَهِ وَالرُّوحِ سَبَقَتْ رَحْمَتُکَ غَضَبَکَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ

بسیار منزّه و مقدّس است پروردگار فرشتگان و روح، پیش گرفته رحمتت بر غضبت، معبودى جز تو نیست،

سُبْحانَکَ اِنّى ظَلَمْتُ نَفْسى فَاغْفِرْ لى وَارْحَمْنى وَ تُبْ عَلَىَّ اِنَّکَ اَنْتَ التّوّابُ الرَّحیمُ

منزّهى تو، من به خود ستم کردم، مرا بیامرز، و به من رحم کن، و توبه ‏ام را بپذیر، به راستى توبه‏ پذیر و مهربانى.

۶. از امام صادق علیه السّلام این دعا براى صبح‏ روایت شده:

اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ اَحْمَدُکَ وَ اَسْتَعینُکَ وَ اَنْتَ رَبّى وَ اَنَا عَبْدُکَ اَصْبَحْتُ عَلى عَهْدِکَ وَ وَعْدِکَ

خدایا ستایش توراست، ستایشت مى‏ کنم، و از تو کمک مى‏ خواهم، و تو پروردگار منى، و من بنده توام، صبح کردم بر پیمانت و وعده‏ ات،

وَ اُومِنُ بِوَعْدِکَ وَ اُوفى بِعَهْدِکَ مَا اسْتَطَعْتُ وَلا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاّ بِاللَّهِ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ

و ایمان مى‏ آورم به وعده‏ ات، و وفا مى‏ کنم به پیمانت تا بتوانم، و جنبش و نیرویى نیست‏ جز به خداى یگانه بى ‏شریک

وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اَصْبَحْتُ عَلى فِطْرَهِ الاِْسْلامِ وَکَلِمَهِ الاِْخْلاصِ وَمِلَّهِ اِبْرهیمَ

و گواهى مى‏ دهم که محمّد بنده و فرستاده اوست، صبح کردم بر فطرت‏ اسلام و کلمه اخلاص و آیین ابراهیم،

وَدینِ مُحَمَّدٍ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِما وَ آلِهِما عَلى ذلِکَ اُحْیى وَ اَمُوتُ اِنْ شآءَ اللَّهُ

و دین محمّد درود خدا بر آن دو، بر این زندگى کنم و بمیرم‏ ان شاء اللّه.

اَللّهُمَّ اَحْیِنى ما اَحْیَیْتَنى وَ اَمِتْنى اِذا اَمَتَّنى عَلى ذلِکَ وَابْعَثْنى اِذا بَعَثْتَنى عَلى ذلِکَ اَبْتَغى

تا زمانی که مرا زنده داری و آنگاه که بمیرانی ام، مرا بر این باروها زنده بدار و بمیران و مرا برانگیز زمانى‏ که برانگیزانى بر همان حقایق،

بِذلِکَ رِضْوانَکَ وَاتِّباعَ سَبیلِکَ اِلَیْکَ اَلْجَاْتُ ظَهْرى وَ اِلَیْکَ فَوَّضْتُ اَمْرى آلُ مُحَمَّدٍ اَئِمَّتى

از آنها خشنودى‏ ات و پیروى راهت را مى‏ جویم، بر تو تکیه کردم، کارم را به تو واگذاردم، خاندان محمّد امامان من هستند،

لَیْسَ لى اَئِمَّهٌ غَیْرُهُمْ بِهِمْ اَئْتَمُّ وَ اِیّاهُمْ اَتَوَلّى وَ بِهِمْ اَقْتَدى

جز آنها امامانى برنگیرم، از آن پیروى مى ‏کنم، و آنان را دوست مى ‏دارم، و به آنان اقتدا مى‏ نمانم،

اَللّهُمَّ اجْعَلْهُمْ اَوْلِیآئى فِى الدُّنْیا وَ الاْخِرَهِ وَاجْعَلْنى اُوالى اَوْلِیآئَهُمْ وَ اُعادى اَعْدآئَهُمْ فِى الدُّنْیا وَالاْخِرَهِ وَ اَلْحِقْنى بالصّالِحینَ وَ آبائى مَعَهُمْ

 خدایا را در دنیا و آخرت سرپرستان من قرار ده، و اینکه دوست بدارم دوستانشان را، و دشمن بدارم دشمنانشان را در دنیاو آخرت، و مرا به شایستگان بپیوند. و پدرانم را با ایشان قرار ده.

۷. و از آن حضرت روایت شده: هرچه را ترک کردى، خواندن این دعا را در هر صبح و شام‏ ترک مکن.

اَللّهُمَّ اِنّى اَصْبَحْتُ اَسْتَغْفِرُکَ فى هذَا الصَّباحِ وَ فى هذَا الْیَوْمِ لاَِهْلِ رَحْمَتِکَ وَ اَبْرَءُ اِلَیْکَ مِنْ اَهْلِ لَعْنَتِکَ

خدایا صبح کردم در این بامداد و در این روز براى اهل رحمتت از تو آمرزش مى‏ خواهم، و از اهل لعنتت به تو بیزارى مى‏ جویم،

اَللّهُمَّ اِنّى اَصْبَحْتُ اَبْرَءُ اِلَیْکَ فى هذَا الْیَوْمِ وَ فى هذَا الصَّباحِ مِمَّنْ نَحْنُ بَیْنَ ظَهْرانیهِمْ مِنَ الْمُشْرِکینَ وَ مِمّا کانُوا یَعْبُدُونَ (اِنَّهُمْ کانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقینَ) [۶]

خدایا من صبح کردم، در این روز، و در این صبح درحالى‏ که از آنها که بین آنانیم از مشرکان به سوى تو بیزارى مى‏ جویم از آنچه که مى ‏پرستند به درستى که ایشان قومى‏ بد و فاسقند،

اَللّهُمَّ اجْعَلْ ما اَنْزَلْتَ مِنَ السَّمآءِ اِلَى الاَْرْضِ فى هذَا الصَّباحِ وَ فى هَذَا الْیَوْمِ بَرَکَهً عَلى اَوْلِیآئِکَ وَ عِقاباً عَلى اَعْدآئِکَ

خدایا آنچه از آسمان به زمین فرو فرستادى در این صبح و این روز، براى دوستانت برکت، و براى دشنمانت کیفر قرار ده،

اَللّهُمَّ والِ مَنْ والاکَ وَ عادِ مَنْ عاداکَ اَللّهُمَّ اخْتِمْ لى بِالاَْمْنِ وَالاْ یمانِ کُلَّما طَلَعَتْ شَمْسٌ اَوْ غَرَبَتْ

خدایا دوست بدار کسى‏ که دوستت داشت، و دشمن بدار کسى‏ را که دشمنت داشت، خدایا به ایمنى و ایمان برایم ختم کن، هر زمان که خورشید سر زند یا غروب کند.

اَللّهُمَّ اغْفِرْلى وَ لِوالِدَىَّ وَارْحَمْهُما کَما ربَّیانى صَغیراً اللّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ وَالْمُسْلِمینَ وَالْمُسْلِماتِ اَلاَْحْیآءِ مِنْهُمْ وَ الاَْمْواتِ

خدایا مرا و پدر و مادرم را بیامرز، و به هر دو رحم کن، چنان‏که مرا در کودکى پروریدند، خدایا مردان و زنان مؤمن و مسلمان‏ زندگان و مردگان آنان را بیامرز،

اَللّهُمَّ اِنَّکَ تَعْلَمُ مُتَقَلَّبَهُمْ وَ مَثْویهُمْ اَللّهُمَّ احْفَظْ اِمامَ الْمُسْلِمینَ بِحِفْظِ الاْیمانِ،

خدایا بازگشتگاه و اقامتگاهشان را تو مى‏ دانى، خدایا پیشواى مسلمانان را حفظ کن به حفظ ایمان،

وَانْصُرْهُ نَصْراً عَزیزاً وَافْتَحْ لَهُ فَتْحاً یَسیراً وَاجْعَلْ لَهُ وَلَنا مِنْ لَدُنْکَ سُلْطاناً نَصیراً

او او را یارى ده یارى پیروزمندانه، و بگشاى براى او گشایشى آسان، و براى او و ما از جانب خود فرمانروایى پیروزمندانه قرار ده،

اَللّهُمَّ الْعَنْ فُلاناً وَ فُلاناً وَالْفِرَقَ الْمُخْتَلِفَهَ عَلى رَسُولِکَ وَ وُلاهِ الاَْمْرِ بَعْدَ رَسُولِکَ وَالاَْئِمَّهِ مِنْ بَعْدِهِ وَ شیعَتِهِمْ

خدایا لعنت کن فلان و فلان و گروه هایى که اختلاف کردند بر رسولت، و والیان امر بعد بعد از رسولت و امامان پس از او، و شیعیان ایشان را،

وَ اَسْئَلُکَ الزِّیادَهَ مِنْ فَضْلِکَ وَ الاِْقْرارَ بِما جآءَ بِهِ مِنْ عِنْدِکَ وَالتَّسْلیمَ لاَِمْرِکَ وَالْمُحافَظَهَ عَلى ما اَمَرْتَ بِهِ لا اَبْتَغى بِهِ بَدَلاً وَ لا اَشْتَرى بِهِ ثَمَناً قَلیلاً

و از تو مى ‏خواهم‏ زیادى فضلت، و اقرار به آنچه از نزد تو آمد، و تسلیم به فرمانت، و محافظت بر آنچه به آن‏ امر فرمودى، به طورى که به جاى آن‏ جایگزینى نجویم، و آن را به بهاى اندکى نفروشم،

اَللّهُمَّ اهْدِنى فیمَنْ هَدَیْتَ وَ قِنى شَرَّ ما قَضَیْتَ اِنَّکَ تَقْضى وَلا یُقْضى عَلَیْکَ وَ لایَذِلُّ مَنْ والَیْتَ تَبارَکْتَ وَ تَعالَیْتَ

خدایا هدایت کن مرا در زمره کسانى که هدایت کردى و نگاهم دار از شر آنچه حکم کردى که تو چنانى که حکم کنى و کسى بر تو حکم نکند و خوار نشود کسى که تو دوستش دارى بزرگى تو و برتری

سُبْحانَکَ رَبَّ الْبَیْتِ تَقَبَّلْ مِنّى دُعآئى وَ ما تَقَرَّبْتُ بِهِ اِلَیْکَ مِنْ خَیْرٍ فَضاعِفْهُ لى اَضْعافاً کَثیرَهً وَ اتِنا مِنْ لَدُنْکَ اَجْراً عَظیماً

منزهى تو اى پروردگار خانه کعبه بپذیر از من دعایم را و آنچه را بوسیله آن به تو تقرب جستم از نیکى پس آنرا برایم مضاعف گردان به چندین برابر و بده به ما از پیش خود پاداشى بزرگ

رَبِّ ما اَحْسَنَ ما اَبْلَیْتَنى وَ اَعْظَمَ ما اَعْطَیْتَنى وَ اَطْوَلَ ما عافَیْتَنى وَ اَکْثَرَما سَتَرْتَ عَلَىَّ فَلَکَ الْحَمْدُ

پروردگارا چه نیکو است آنچه مرا آزمودى و بزرگ است آنچه به من دادى و چه طولانى است عافیتى که به من دادى و بسیار است آنچه بر من پوشیدى پس تو را است ستایش

یا اِلهى کَثیراً طَیِّباً مُبارَکاً عَلَیْهِ مِلاَْ السَّمواتِ وَ مِلاَْ الاَْرْضِ وَ مِلاَْ ما شآءَ رَبّى وَ رَضِىَ وَ کَما یَنْبَغى لِوَجْهِ رَبّى ذِى الْجَلالِ وَالاِْکْرامِ

اى معبود من بسیار و پاکیزه و با برکت به اندازه پُرى آسمانها و پرى زمین و پرى آنچه پروردگارم خواهد و خوشنود گردد و بدان سان که شایسته ذات پروردگارم صاحب جلالت و بزرگوارى است

۸. از امام باقر علیه السّلام روایت شده است که هر که‏ به هنگام طلوع فجر ده مرتبه بگوید:

لا اِلهَ اِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیى وَیُمیتُ وَ هُوَ حَىُّ لایَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَیْى ءٍ قَدیرٌ

معبودى جز خدا نیست، یگانه و بى‏ شریک است، براى اوست فرمانروایى و ستایش، زنده مى‏ کند، و مى‏ میراند، و او زنده است و نمى‏ میرد، خیر تنها به دست اوست، و او بر هرچیز تواناست

و ده بار صلوات بر محمّد و آل محمّد فرستد، و سى‏ و پنج بار «سبحان اللّه» بگوید، و سى‏ و پنج مرتبه «لا اله الاّ اللّه» بگوید، و خدا را سى‏ و پنج مرتبه حمد کند، در آن روز از غافلان نوشته نشود، و اگر در شب گوید، در آن شب از غافلان شمرده نشود.

۹. از محمد بن فضیل روایت شده: خدمت حضرت جواد علیه السّلام نوشتم که به من دعایى بیاموزد. حضرت در جوابم نوشت که صبح و شام مى‏ گویى:

اَللَّهُ اَللَّهُ اَللَّهُ رَبِّىِ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ لا اُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً

خدا، خدا، خدا، پروردگار بخشنده و مهربان من است، چیزى را براى او شریک نگیرم

سپس براى حاجت خود دعا مى‏ کنى. که این‏ کلمات مقدّمه ‏اى است براى رفع هر حاجتى به اذن خداى تعالى.

۱۰. از حضرت صادق علیه السّلام نقل شده: به داود رقّى فرمود: سه بار خواندن این دعا را در صبح و سه بار در شب ترک مکن.

اَللّهُمَّ اجْعَلنى فى دِرْعِکَ الْحَصینَهِ الّتى تَجْعَلُ فیها مَنْ تُریدُ

خداوندا مرا در زره محکم خود قرار ده، که هرکه‏ را بخواهى در آن قرار مى‏ دهى.

به درستى که پدرم مى‏ فرمود: این از دعاهاى مخزون [محفوظ در گنجینه خدا] است.


[۱] ) سوره الصف، آیه ۴.                                                                 [۲] ) سوره الفلق، آیات ۱-۵.

[۳] ) سوره الناس، آیات ۱-۶.                                                               [۴] ) سوره الصافات، آیات ۱۸۰-۱۸۲.

[۵] ) سوره الروم، آیات ۱۷-۱۹.                                                           [۶] ) سوره الانبیاء، آیه ۷۴.
منبع:(مفاتیح الجنان)