درمان خود ارضايى(استمناء)

 هر نوع بيمارى نياز به درمان دارد و به حسب اهميت و درجه شدت و ضعف آن، بايد نوع درمان و کم وکيف آن نيز مشخص شود. بنابر اين اگر گفته شود «خود ارضايى» امرى است که پس از مدتى خود به خود، درمان مى گردد و يا پس از ازدواج مشکل حل خواهد شد، تصور کاملاً باطلى است، زيرا علم و تجربه خلاف آن را ثابت کرده است.

نخستين گام براى درمان اين عادت شوم، «اعتقاد و ايمان به قابل درمان بودن» آن و دورى از يأس و نااميدى است، اما رسيدن به نتيجه و ايجاد هرگونه تغيير و دگرگونى نيازمند گذشت زمان، انتخاب راه صحيح و به کارگيرى دقيق دستورهاى درمانگر و مربى است. از اين رو ترک عادت نامطلوب، در زمان کوتاه بدون راهنمايى کار آزموده و دلسوز، امکان ندارد.

از همه اين ها مهم تر، «اراده و خواست فرد»، نقش کليدى و محورى را ايفا مى کند. درمان و چاره جويى بايد منطبق بر خواست فرد باشد، زيرا تا وقتى که او نخواهد مى توان با قاطعيت گفت که درمان نخواهد شد، بنابر اين، بيمار اگر بخواهد مى تواند بر بيمارى اش غلبه کند و جمله معروف «خواستن توانستن است» عين حقيقت است. اراده همچون نهالى است که بايد آن را پرورش داد تا به مرحله خودشکوفايى و ثمردهى برسد؛ به عبارت ديگر، اراده تقويت شدنى و پرورش يافتنى است و راه پرورش و تقويت آن اين است که بر خلاف ميل خود، اندک اندک به مقابله با اين عادت شوم برخيزد تا پس از مدتى لذت توانستن را بچشد.

نکته حائز اهميت آنکه علاوه بر قدرت اراده و کمک مربى و درمانگر، نيروى درونى فطرت نيز کمک کار انسان است. انحراف با فطرت سازگار نيست؛ به ديگر سخن، فطرت همچون سدى جلوى انحراف و طغيان را مى گيرد. از اين روست که جوان مبتلا در عمق وجودش نادم است و راهى به سوى پاکى و رهايى مى جويد. اين همان نيروى درونى فطرت است.

ما در بخش اول (آسيب شناسى خود ارضايى) به اندازه لازم اراده خفته را بيدار کرديم، زنگ بيدار باش را به صدا در آورديم، انگيزه را دو چندان کرديم. چون بيان آثار سوء و آسيب هاى اين عمل به طور قطع وجدانهاى خفته را بيدار و دل هاى مشتاق به رهايى از چنگال ديو زشتى ها و پليدى ها را به لرزه در مى آورد. پس اکنون اى نوجوان عزيز و اى جوان برومند، نوبت توست که گام اول را در راه نجات خود بردارى و نگذارى که اين اراده بيدار شده ات به مرحله نهفتگى خويش باز گردد. اکنون زمان بيدار باش است، غفلت و سستى را از خود دور کن و بر شيطان نهيب بزن، و بدان که مى توانى، حتماً مى توانى!

توجه:

در دوران جوانى، انسان در هيچ زمينه اى تا اين اندازه آسيب پذير نيست، از اين رو بايد به اصل «پيشگيرى» بسيار بيشتر از «درمان» توجه داشت.

راه هاى درمان

1ـ سعى کنيد در مکان هاى خلوت و تنها نمانيد، چون تنهايى خود، عامل مهمى براى تحريک به عمل خود ارضايى و زمينه ساز ارتکاب اين عمل است. باز تکرار مى کنيم، تنها نمانيد.

با فرا رسيدن دوره نوجوانى من، مصيبت هايم نيز شروع شد، مادرم به محض اطلاع از نشانه هاى بلوغم، بناى خشونت و بدرفتارى را با من گذاشت و من روز به روز از او دورتر و متنفرتر شدم و به تنهايى پناه بردم تا اين که در اثر تنهايى زياد مبتلا به خود ارضايى شدم و هم اکنون چند سال است که به اين بليه گرفتارم. چه کنم؟

«نامه اى از دختر 18 ساله تهرانى»

2ـ همگام با تلاش براى رهايى از تنهايى به فکر برنامه ريزى براى گسترش ارتباطات سالم باشيد. ارتباط سالم خود دو بعد دارد. در قدم اول بايد از همراهى و رفت و آمد با کسانى که به اين عمل زشت عادت کرده اند، اجتناب کنيد، چون اکثر افراد مبتلا به اين عادت زشت، از طريق رفاقت با افراد فاسد و مبتلا گرفتار شده اند. در قدم دوم افراد سالم و ناشايست را جايگزين افراد ناصالح نماييد.

براى کسب موفقيت در امر ارتباط سالم

– اگر کار يا مسئوليتى که توان انجام آن را داريد به شما پيشنهاد شد حتماً بپذيريد.

– در فعاليت هاى فوق برنامه انجمن هاى اسلامى و پايگاه هاى بسيج و امثال آن شرکت کنيد. اگر دعوت به اردو شديد حتماً قبول کنيد و يا خود رأساً اقدام نماييد.

– اگر پدر و مادر پيشنهاد مهمانى رفتن را به شما دادند حتماً پذيرا باشيد؛ مگر اين که يقين به وقوع امر نامطلوبى در ميهمانى داشته باشيد.

– استعدادهاى هنرى و غيره را که قبلاً داشته ايد و اکنون رها نموده ايد، مجدداً به کار گيريد؛ به خصوص فعاليت هايى که شبکه ارتباطى شما را گسترش مى دهد، مثل آموزش يا تعليم خطاطى، نقاشى، طراحى، گل دوزى، خياطى و…. ورزش هاى دسته جمعى (ورزش هاى مورد علاقه تان)، کوه پيمايى و… را در برنامه روزانه يا هفتگى خود قرار دهيد.

– در مجالس مذهبى و اجتماعات شرکت نماييد.

3ـ تلاش براى تقويت اراده از گام هاى مهم در امر بهبود است. نگوييد اراده از ما سلب شده است. ممکن است اراده انسان ضعيف شود ولى هيچ گاه از بين نمى رود. نشانه اين که هنوز اراده داريد اين است که اين عمل را در حضور ديگران و در هر شرايطى انجام نمى دهيد.

براى تقويت اراده راه هاى زيادى پيشنهاد شده است که به برخى از آن ها اشاره مى کنيم:

الف) تلقين به خود: مرتب به خود بگوييد من مى توانم اين عمل را ترک کنم. هر چه اراده ضعيف تر باشد، نيازش به تلقين بيشتر است. دکتر «ويکتور پوشه» روان شناس فرانسوى مى گويد:

«افراد مبتلا به عادت شوم هر روز به دفعات مختلف با تمرکز فکر به خود بگويند: من به خوبى قادرم اين عادت بد را از خود دور کنم، من قادرم. تکرار اين عبارت ساده اثر عجيبى در تقويت اراده و روحيه دارد».

پل ژاگو پيشنهاد مى کند که:

«تلقين، قبل از خواب نيز مؤثر است».

ب) تلقين به ديگران يا شنيدن تلقين ديگران هم به همين اندازه در ترک اين عمل مفيد است.

ج) به پايان رساندن کارهاى نيمه تمام هم، در تقويت اراده مؤثر است. سعى کنيد هيچ کار نيمه تمامى را از خود به جاى نگذاريد.

د) تمرکز بخشيدن به فعاليت هاى گوناگون و پراکنده: تلاش کنيد از کارهاى متعدد و متنوع پرهيز نماييد چون موجب پراکندگى و به هم ريختگى انسجام فکر مى شوند. به علاوه توان و نيروى انسان نيز هرز و تحليل مى رود. اين ها خود عامل تضعيف اراده است.

هـ) نماز، سحر خيزى، کم خورى، دورى از هر نوع گناه و کلاً ترک خواسته هاى نفسانى نيز از عوامل بسيار مهم در تقويت اراده است.

4ـ افکار جنسى را که به ذهنتان خطور مى کند بلافاصله با ذکر خدا و ياد آسيب هاى معنوى، جسمى، روانى و اجتماعى اين عمل، از ذهن خود دورى نماييد.

5ـ تنبيه بدنى: يکى از راه هاى خنثى کردن اين تحريکات آن است که خود را تنبيه نماييد؛ مثلاً کش نازکى را به مچ دست خود ببنديد و هنگام تحريک آن را خوب بکشيد و سپس رها کنيد. اين کار براى از بين بردن تحريک و ترک عمل حتماً مؤثر است.

6ـ راه ديگر خنثى نمودن تحريکات، گرفتن دوش آب سرد ـ البته اگر از سلامت جسمى برخورداريد ـ يا شستن اعضا با آب سرد است. مى توانيد هر صبح و شامگاه نيز اعضاى تناسلى خود را با آب سرد بشوييد.

7ـ اوقاع فراغت خود را با مطالعه، ورزش، زيارت، عبادت و ساير فعاليت هاى مثبت مثل گُل کارى، کمک به اهل خانه و کارهاى دستى و پياده روى در هواى آزاد مخصوصاً صبح گاه و… پر کنيد. براى تخليه انرژى زايد به طور منظم و زياد ورزش کنيد.

8ـ هيچ گاه در حمام کاملاً عريان نشويد و به اندام جنسى خود در آينه نگاه نکنيد. براى نظافت موهاى زائد بدن هرگز از تيغ و صابون استفاده نکنيد بلکه از داروهاى نظافت بهداشتى استفاده کنيد. حتى الامکان با فاصله بيشتر موهاى زائد بدن را ازاله کنيد.

9ـ از نگاه کردن به مواضع جنسى و برجستگى هاى بدن ديگران (حتى از روى لباس) پرهيز نماييد.

10ـ به هنگام خواب سعى کنيد شکم شما بيش از حد معمول پر نباشد و مثانه خود را حتماً تخليه نماييد. از نوشيدن افراطى آب و ساير مايعات (به خصوص شب ها قبل از خواب) پرهيز کنيد.

11ـ هرگز به رو نخوابيد، سعى کنيد به پشت يا روى دست راست بخوابيد.

12ـ ايمان مذهبى خود را روز به روز تقويت نماييد و با توسل به ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ و خواندن دعاهاى اين بزرگواران از آن ها مدد طلبيد. قرآن بخوانيد؛ به خصوص سوره هاى معوذتين (قل اعوذ برب الناس و قل اعوذ برب الفلق) را فراموش نکنيد. در حد توان روزه هاى مستحبى بگيريد و روزه هاى قضا را جبران کنيد.

13ـ از پوشيدن لباس هاى تنگ و چسبيده به بدن، اجتناب کنيد.

14ـ از نگاه کردن به تصاوير و فيلم هاى تحريک کننده و لباس جنس مخالف، جداً پرهيز کنيد.

15ـ از فکر کردن و تصور و تخيل جنس مخالف و مسائل جنسى خوددارى کنيد. همچنين از شنيدن و خواندن شوخى هاى جنسى پرهيز نماييد. از نشستن در جايى که زن نامحرم روى آن نشسته و هنوز گرم است، بر حذر باشيد.

16ـ اگر دوست متأهلى داريد شب در منزل ايشان نخوابيد.

17ـ از مشاهده اعمال، رفتار و گفتار زوج ها به خصوص زوج هاى جوان جداً دورى کنيد.

18ـ از معاشرت و سخن گفتن و نگاه به جنس مخالف ـ حتى کودکان جذاب و خوش سيما ـ خود دارى ورزيد. هيچ گاه با نامحرم در يک اتاق يا يک محيط خلوت و لو به عنوان تعليم و تعلم و خواندن دعا تنها نمانيد.

19ـ از دوستى و معاشرت زياد با افراد کم سن تر از خود پرهيز کنيد.

20ـ خوردن غذاهاى محرک و داراى کالرى زياد، مانند خرما، پياز، فلفل و…. را به حداقل برسانيد.

21ـ به بدى گناه و عواقب آن توجه کنيد. به توصيه هاى دين اسلام براى ترک گناه عمل کنيد.

22ـ اگر در اعضاى جنسى خود، ناراحتى و بيمارى اى مشاهده کرديد فوراً به پزشک مراجعه کنيد.

23ـ اگر صاحب شغل و حرفه اى نيستيد، حتماً براى يافتن آن، اقدام سريع صورت دهيد. چون کار سالم و مطابق ذوق، روح را پاکيزه و تصفيه مى کند. بيکارى مايه همه فسادها و تباهى هاست. على ـ عليه السلام ـ مى فرمايد: شخص بيکار ملعون است.

24ـ از کردارهاى قبلى خود توبه کنيد و تصميم جدى بر اصلاح بگيريد، که خداوند گناهان را مى بخشد. توبه و اطمينان از قبول توبه بزرگ ترين عامل تقويت و دلگرمى براى آغاز حرکتى نو مى باشد. گناه هر چه که باشد نبايد احساس بى ارزشى و نوميدى به فرد دست دهد. بله! ناراحتى و عذاب وجدان دارد لکن به مفهوم پايان فرصت ها و انتهاى راه و نابودى نيست. کسى که از صميم دل رجوع کند، و تصميم قاطع بر جبران لغزش بگيرد، محبوب درگاه خداست: «ان الله يحب التوابين». چه عاملى از اين کارسازتر که شخص گنهکار احساس کند خداوند او را دوست مى دارد و در نظر خداوند مثل گذشته است، انگار گناهى را مرتکب نشده است:

شخص توبه کننده همانند شخصى است که اصلاً گناه نکرده است.

توبه يعنى شروع زندگى پاک و سازنده و حرکت در نور و روشنايى. اگر شخص از گناه خويش مى ترسد بايد از بالاترين گناه که يأس و نوميدى است بترسد.

در خواب به جوانانى که احساس يأس و نااميدى به سراغشان مى آيد ذکر دو روايت کافى به نظر مى رسد:

رسول گرامى اسلام ـ صلى الله عليه و آله و سلم ـ مى فرمايد:

«هيچ چيز نزد خداوند محبوب تر از جوانى که از گناه توبه کرده و از او طلب آمرزش مى کند نيست. توبه از گناه هميشه پسنديده است ولى در جوانى بهتر و پسنديده تر.»

امام على ـ عليه السلام ـ هم فرموده است:

«به خداوند آن چنان اميدوار باش که اگر با گناهان تمام اهل زمين در پيشگاه او حاضر شوى، احساس کنى تو را مى بخشد.»

ذکر اين نکته مهم ضرورى است که احساس گناه به طور مطلق مذموم نيست بلکه تا حدى که منجر به ترک عمل و جبران نارسايى شود لازم است. اما اگر اين احساس، انسان را زمين گير نمايد و حرکت و تلاش و نشاط را از او سلب کند و جرأت بازگشت به خدا و زندگى سالم و متعادل را از وى بگيرد، چنين احساسى مذموم است و دين و عقل آن را محکوم مى کند. جمع بين اين دو حالت همان دستورى است که اسلام داده است: توبه و بازگشت.

چند توصيه ديگر

در پايان چند توصيه مهم را متذکر مى شويم:

1ـ ارتباط با يک مربى و درمانگر کار آزموده را قطع نکنيد. جهت درمان، از پيش خود، عملى را مرتکب يا عملى را ترک ننماييد.

بسيارى از نوجوانان با وجود انحرافات گوناگون، هنگامى که به مربى و درمانگر شايسته اى دست يافته اند به راحتى نجات پيدا کرده، زندگى پاک و سالمى را آغاز کرده اند.

2ـ به پيشرفت درمان خود توجه جدى داشته باشيد و هر تعداد که از دفعاتِ خودارضايى شما کم مى شود آن را در دفتر به صورت رمزى (که کسى متوجه نشود) يادداشت نماييد و مرتباً به اين پيشرفت ها و يادداشت ها مراجعه و آن ها را مرور و بازخوانى کنيد. در صورتى که از اين بيمارى به شدت رنج مى بريد و ترکش براى شما سخت است، نسبت به درمانِ کُند و تدريجى آن نگرانى نداشته باشيد و باعث رها کردن برنامه درمان نگردد.

3ـ اگر وقت ازدواج شما رسيده است و امکانات آن فراهم است اقدام کنيد.

4ـ بار ديگر متذکر مى شويم که هر از چندى، آسيب ها را مطالعه و مرور کنيد؛ به خصوص آسيب هاى معنوى.

اينک به پايان سخن رسيديم. اما آغازى است براى تو اى خواننده اين سطور، اى جوان اى پسر اى دختر! تو که در نگاه معصومانه ات برق اميد مى درخشد و قلب مالامال از نشاط و اميدت نويد فردايى روشن مى دهد. به هوش باش که رندان و کينه توزان در کمين تو نشسته اند! به خود آى و با دلى چون دريا و قامتى همچون قله هاى سر به فلک کشيده از پيچ و خم حوادث و فراز و نشيب هاى روزگار بگذر. به خداى خود تکيه کن، به توانايى هايت بينديش، تو همتا و همانندى ندارى، تو يگانه اى.

سخن آخر…..

سخن توست اى جوان…

حرف آخر را از تو بايد شنيد…

وه! چه شنيدنى است!

پروردگارا! تنها ياد توست که در اوج گرفتارى ها و سختى ها، مونس و تکيه گاه من است. تنها ياد توست که روح آشفته و پريشان مرا به ساحل اميدوارى مى رساند و آنگاه که با تو درد دل مى کنم، آرام مى شوم و احساس سبکى، بندبند وجودم را پر مى کند.

اى خداى مهربان! من اکنون در کنج خلوت احساس نشسته ام و پنجره هاى اميدم را به سوى آفتاب رحمتت گشوده ام و دستانم را تا ارتفاع چيدن انوار مهر و لطفت بالا برده ام. مى خواهم بار ديگر مرا به درگاهت بپذيرى. روى نياز بر خاک بندگى مى نهم و تو را مى خوانم.

چه زيباست بازگشت از بيراهه و گام نهادن در راه خوبى ها و روشنايى ها.

خداى من! اکنون با کوله بارى از خطاها به درگاهت پناه آورده ام. آمده ام تا نماز عشق بخوانم و بار سنگين خطاهايم را بر زمين نهم و سبک بال به سويت پرواز کنم. بپذير مرا! بپذير! يا رب العالمين.

منابع كمكى:

1- خود ارضايى يا ارضاى انحراف جنسى، مؤسسه فرهنگى اشراق، بابل: مبعث 1379.

2- بلوغ، دکتر احمد صبور اردوبادى.

3- تفسير الميزان، مرحوم علامه سيد محمد حسين طباطبائى ـ قدس سره ـ.

4- تفسير نمونه، حضرت آيت الله مکارم شيرازى.

5- جلوه هاى حکمت، سيد اصغر ناظم زاده قمى.

6- خانواده و مسائل جنسى کودکان، دکتر على قائمى.

7- دختران، دوستى ها و عبرتها، محمد على کريمى نيا.

8- دنياى نوجوان، دکتر شرفى، انتشارات تربيت.

9- راهنماى پدران و مادران، محمد على سادات.

10- مشکلات جنسى نسل جوان، آيت الله مکارم شيرازى.

منبع :سايت انديشه قم