خانواده شیعی » خانواده » داستانهای خانواده »

تربیت دینی فرزند

در زمان حیات امام موسی کاظم(علیه السلام)، جمعی از شیعیان وارد مدینه شدند تا در امور و مسائل دینی، پرسشهایی را از آن حضرت بپرسند. به منزل آن حضرت شرفیاب شدند؛ اما امام کاظم(علیه السلام) در سفر بود و هنوز مراجعت نفرموده بود. از طرفی آنها نیز امکان توقف نداشتند و باید، به سفر خود ادامه می‌دادند. بنابراین پرسش‌های خود را بصورت مکتوب، به خاندان حضرت تقدیم نمودند. در نبود امام، حضرت فاطمه معصومه(سلام الله علیها) پاسخ آن پرسش‌ها را نوشتند و به آنها تسلیم نمودند. آنها با مسرت فراوان از مدینه منوره خارج شدند. در بیرون مدینه با امام کاظم(علیه السلام) مصادف شدند و پس از ادای احترام، داستان خود را برای آن حضرت شرح دادند.
هنگامی که آن حضرت، پرسش‌های آنان و پاسخ‌های حضرت فاطمه معصومه(سلام الله علیها) را ملاحظه کردند، از پاسخهای صحیح و دقیق آن بانو، بسیار خرسند شدند و سه بار فرمودند: «فداها ابوها» «پدرش به قربانش باد».

با توجه به این که حضرت معصومه(سلام الله علیها) به هنگام دستگیری پدر بزرگوارش، خردسال بود، این داستان، از مقام بسیار والا و دانش بسیار گسترده آن حضرت حکایت می‌کند.

(منبع: علی اکبر مهدی پور؛ کریمه اهل بیت؛ ص ۶۴ و ۶۳ با اندکی تصرف). روایت فوق را مرحوم آیت الله سید نصر الله مستنبط از کتاب «کشف اللئالی» نقل فرموده لکن کشف اللئالی تاکنون به چاپ نرسیده و به صورت مخطوط در کتابخانه شوشتریهای نجف اشرف وجود دارد. مرحوم میرجهانی نسخه‌ای از این کتاب را در کتابخانه شیخ محمد سماوی دیده است.