حضرت-مسيح-تجسد-کلمه-خدا

تثلیث مخالف آموزه های اناجیل

جملات زیادی در اناجیل و بیشتر رساله­ های عهد جدید از حضرت مسیح علیه السلام نقل شده که به صراحت بر وحدانیت خدا و بندگی و انسان بودن حضرت مسیح علیه السلام دلالت دارند که هر نوع شائبۀ الوهیّت را در مسیح علیه السلام نفی می ­کند. مثلا یکی از کاتبان زمانی که از حضرت مسیح علیه السلام  پرسید که «اوّل همۀ احکام کدام است؟ عیسی علیه السلام  او را جواب داد که اوّل همه احکام اینست که بشنو ای اسرائیل، خداوند خدای ما خداوند واحد است و خداوند خدای خود را به تمامی دل و تمامی جان و تمامی خاطر و تمامی قوّت خود محبّت نما که اول از احکام اینست». کاتب هم این سخن عیسی علیه السلام را مورد تایید قرار داده و گفت: «آفرین ای استاد، نیکو گفتی، زیرا خدا واحد است و سوای او دیگری نیست».[۱]

ملاحظه می­ شود که حضرت مسیح علیه السلام بر طبق انجیل رسمی مسیحیان با صراحت کامل بر وجود خدای یگانه تاکید نموده و آن را اولین حکم دانسته است و از نظر او حکمی بالا تر و مهم تر از آن وجود ندارد و کاتب پرسش گر نیز این حکم عیسی علیه السلام را مورد تایید قرار داده و هرنوع خدای دیگر را منتفی دانسته است. حضرت مسیح علیه السلام بر همگان اعتقاد به این خدای یگانه را در قالب محبّت واجب کرده و این محبت قوی و خالص را که از تمام دل و جان و خاطر انسان ناشی بشود فقط شایستۀ او دانسته و هیچ کسی دیگری حتی در این محبت با خدای واحد شریک نیست.  جملاتی زیادی در اناجیل بر وحدانیت خدا و نفی تثلیث وجود دارد.

سوالی که مسیحیان ملزم به پاسخ آن هستند این است که اولا آنان بر طبق چه دلیلی معتقد به تثلیث  شده اند؟ ثانیا این آموزه های روشن کتاب مقدس را که بر توحید دلالت داشته و تثلیث را نفی می کنند با چه دلیلی کنار زده و به جای آن تثلیث را پذیرفته اند؟ ثالثا آیا نفی این گزاره ها نفی کتاب مقدس نیست؟

پی نوشت ها:

[۱]. انجیل مرقس، ۱۲: ۲۸- ۳۳.