تاکتیک خواهر و مادر حضرت موسی (علیه السلام)

فرعون، طاغوت بزرگی بود که در مصر حکومت می کرد. روزی منجمان به او خبر دادند که امسال، کودکی متولد خواهد شد که سرنگونی سلطنت تو، به دست او صورت می گیرد!

فرعون با شنیدن این سخن، به شدت نگران شد و دستور داد در آن سال، نوزادان پسر را به قتل برسانند. این دستور فرعون، بی چون و چرا اجرا شد و نوزادان پسر بیشماری، به قتل رسیدند.
مادر موسی(علیه السلام) با تدابیر و مخفی کاری های خاصی، اجازه نداد کسی از نوزاد پسرش مطلع شود و سرانجام موسی از او متولد شد. ولی نگهداری موسی(علیه السلام) نیز بسیار دشوار بود، و اگر جاسوسهای فرعون اطلاع می یافتند، هم او را می کشتند، هم مادرش را مجازات می نمودند.
اوضاع، بسیار وحشتناک بود. هر لحظه احتمال خطر وجود داشت. در این شرایط سخت، امداد غیبی الهی فرا رسید. خداوند به مادر موسی(علیه السلام)، الهام نمود که «نوزادت را به دریای نیل بینداز و نترس و غمگین مباش که ما او را به تو باز می گردانیم» (چنانکه در آیه ۷ سوره قصص این معنی آمده است).

مادر به نجاری مراجعه کرد و سفارش داد تا صندوق مخصوصی ساختند و آن را مخفیانه به خانه آورد و نوزادش را در میان آن گذاشت و کنار دریای نیل آورد و آن صندوق را به دریا انداخت. امواج ملایم دریا، آن صندوق را به حرکت درآورد. فرعون و همسرش آسیه در کنار دریا بودند که ناگهان صندوقچه ای را روی آب دیدند، و آن را گرفتند، و وقتی در صندوق را باز کردند، نوزادی پسری در آن یافتند. همسر فرعون که ایمان به خدا داشت و آن را مخفی می داشت، از قتل نوزاد پیشگیری کرد و تکفل آن را به عهده گرفت و در کاخ فرعون حفظ و نگهداری کرد.
مادر موسی(علیه السلام) همچنان در یاد فرزندش بود که چه سرنوشتی دامنگیر او می شود. به دخترش (که خواهر موسی باشد) گفت: وضع نوزاد را پیگیری کن. خواهر نیز با رعایت جوانب و کمال مخفی کاری، از دور ناظر کودک بود، بی آنکه فرعونیان، اطلاع از خواهر، داشته باشند خواهر اطلاع یافت که برادرش موسی(علیه السلام)، پستان هیچ زنی را نمی گیرد. نزد فرعونیان آمد و گفت: هل ادلکم علی اهل بیت یکفلونه لکم وهم له ناصحون. «آیا شما را به خانواده ای راهنمائی کنیم، که می توانند این نوزاد را سرپرستی کنند و خیرخواه او هستند؟!».
آنها پیشنهاد آن دختر ناشناس(خواهر موسی) را پذیرفتند، و به این ترتیب، مادر موسی به کاخ راه یافت. موسی(علیه السلام) پستان او را گرفت و از آن پس مادر، به عنوان دایه موسی(علیه السلام) به کاخ فرعون، رفت و آمد می کرد.
آنچه در اینجا جالب است، تاکتیک ها و کسب اطلاعات و مخفی کاری های ظریفی است که برای حفظ حضرت موسی(علیه السلام) از ناحیه مادر و خواهرش بروز کرد (البته حضرت آسیه همسر فرعون – که او نیز ایمان خود را مخفی می داشت – نقش بسزائی در این جهت داشت). مثلاً خواهر نگفت من، خواهر موسی هستم، و نگفت من زنی را می شناسم که موسی، پستان او را می گیرد، بلکه گفت: «من شما را به خانواده ای راهنمایی کنم که در این مورد شایسته اند که از نوزاد سرپرستی کنند…»
و با اتخاذ تدابیر و سیاست عالی، با کمال مخفی کاری، موسی(علیه السلام) را به مادرش رساندند، و ما باید در موارد لازم، از این گونه تاکتیک ها بر ضد دشمن بهرمند گردیم.

منبع: محمد محمدی اشتهاردی، داستان دوستان ج۱ص۵۶-۵۷