خانواده شیعی » روانشناسی »

برای تسکین دل‌های آسیب‌دیدگان(۳)

بیایید این گونه عمل کنیم

به احساس خودتان فکر کنید.

احساستان چگونه است؟ چه اندازه فشار روانی را حس می‌کنید؟ فقط درباره احساستان این گونه فکر کنید و حالتان بهتر می‌شود.

موافق میل خودتان زندگی کنید.

احساس آرامش و راحتی، برای جسمتان مهم است. به غذاهای سالم، خواب کافی، ورزش و استراحت عادت کنید، بیش از حد کار نکنید تا که زندگی منظم خودتان را حفظ کنید.

از خانواده و دوستانتان قدردانی کنید و تجربه‌تان را با هم در میان بگذارید.

ممکن است که صحبت کردن در مورد تجربه و احساس خودتان، در بهبودی شما مفید باشد. با کسی که همین چیزها که شما تجربه کرده‌اید را تجربه کرده است صحبت کنید، زیرا با دیدگاه و نظر آنان آشنا شده و احساساتتان پرورش می‌یابد.

چنانچه ناخوشی تن و روان هنوز ادامه یابد…؟

اگر همچنان ناخوشی تن و روان ادامه دارد و ناراحت هستید، بیش از این تحمل نکرده و با مددکاران مشورت کنید. در صورتی که ناراحتی یا بی‌خوابی ادامه یابد یا ناخوشی بدنی بیشتر شود ممکن است دچار افسردگی شدید شده باشید. زیرا کسانی که به افسردگی شدید دچار شده‌اند، به ندرت خود به خود بهبود می‌یابند، پس لازم است با کارشناسان مشورت کنید.

درباره افسردگی شدید

این مشکل در جریان کارهای حمایتی درازمدت و دشوار، خصوصا برای مشاغلی مثل معلمی یا پرستاری و غیره (یعنی شغل‌هایی که با مردم در تماس هستند) می‌تواند بروز یابد. در این صورت، این افراد، افسرده شده و بر اثر فشارهای زیاد جسمی، تن و روانشان دچار خستگی می‌شود. امکان دارد که بدن آنها به حدی برسد که قدرت ارزیابی از خود را از دست دهند و دچار بی‌حوصلگی مفرط شوند.
در صورت تشدید بیماری، تداوم فعالیت امدادی دشوار خواهد شد. در این صورت، قابلیت انجام ماموریت کاهش می‌یابد و امکان دارد که باعث روی آوردن افراد به سیگار و مشکلاتی از این قبیل گردد.

توصیه‌های لازم برای امدادگران

١− تشخیص صحیح مشکل روانی بیمار

امدادکننده پیش از هر چیز لازم است علت آسیب‌روانی بیمار را تشخیص دهد.

(۱) ASD: Acute Stress Disorder

ا. بلافاصله پس از آسیب نشانه‌اش ظاهر می‌شود.
ب. گاهی حادثه دیدگان برای اجتناب از ترس، نگرانی و غم، احساساتشان از کنترل آنان خارج می‌شود (دچار بی‌تفاوتی می‌شوند) یا مشکل تمرکز پیدا می‌کنند. تجربه مصیبت وارده را مکررًا به خاطر می‌آورند و نگرانی، افسردگی شدید، عصبانیت، ناامیدی، فعالیت بیش از حد، در خانه ماندن و غیره از آنان ظاهر می‌شود.
پ. معمولاً این وضعیت از چند روز تا چند هفته (دو تا سه هفته) ادامه داشته و سپس بیمار آسیب‌دیده بهبود می‌یابد.

(٢) بیماری حاد روانی Acute Mental Illness

ا. پس از آسیب مرحله اول ظاهر می‌شود.
ب. واکنش فشار بیش از حد و سختی، افسردگی شدید و دچار بیماری روانی دوشخصیتی شدن می‌شوند (اسکیزوفرنی schizophrenia). این مشکلات به دلیل فشار ناشی از آسیب، قطع مصرف دارو، عدم انطباق با تغییر محیط زندگی و غیره زمینهٔ بروز می‌یابد.
پ. در صورتی که وضع بیمار را با آنچه که در مرحله اول گفته شد مطابقت دهید می‌‌توانید گام‌های بعدی را به سوی بهبودی بردارید.

(۳) PTSD: Posttraumatic Stress disorder

ا. پس از گذشت حدود یک ماهی از آسیب ظاهر می‌شود.
ب. خصوصیات بیمار در این وضعیت:
٭افراد آسیب دیده با دیدن خواب، حادثه را مکرر ً ا تجربه می‌کنند.

٭از علل حادثه دوری می‌کنند یا به حالت منفعل درمی‌آیند. به علاوه واکنش‌های احساسی آنان متوقف می‌شود. به افسردگی شدید دچار شده و نمی‌توانند برای آینده چشم‌انداز روشنی تصور نمایند.
٭اختلال خواب، زود از کوره در رفتن، مشکل تمرکز حواس، احتیاط بیش از حد، تعجب بیش از حد و غیره ظاهر می‌شود.
٭چون علائم بیماری همراه با درد است، باعث اختلال‌هایی مانند: ترس از اجتماع و مشکل جنسی، اعتیاد به دارو و خودکشی می‌شود و امکان دارد که با منجر شدن به طلاق یا بیکاری وضعشان وخیم‌تر شود.
پ. حدود ۵٠ % درصد از این گونه بیماران در کمتر از سه ماه بهبود می‌یابند، ولی در صورتی که اقدام مناسبی برای بهبودی آنان انجام نشود بیماری به درازا می‌کشد.

ادامه دارد…