پیامبر و اهل بیت علیهم السلام » پیرامون اهل بیت »

اهل بیت در حدیث امام حسن عسکری علیه السلام

علاّمه مجلسى‏ رحمه الله در کتاب شریف «بحار الأنوار» از کسى  که مورد وثوق و اطمینان است نقل مى ‏کند که گفت:

این حدیث را بخط امام عسکرى علیه السلام یافتم که در پشت کتابى نوشته شده بود:

 قد صعدنا ذرى الحقائق بأقدام النبوّه والولایه، ونوّرنا السبع الطرائق بأعلام الفتوّه ، فنحن لیوث الوغى، وغیوث الندى وفینا السیف والقلم فی العاجل، ولواء الحمد والعلم فی الآجل، وأسباطنا خلفاء الدّین وحلفاء الیقین ومصابیح الاُمم ، ومفاتیح الکرم .

عالى‏ ترین مراتب حقیقت را با گام‏هاى نبوت و ولایت بالا رفتیم، و طبقات هفتگانه را با نشانه‏ هاى جوانمردى نورانى ساختیم، پس ما شیران بیشه شجاعت و ابرهاى رحمت و سخاوت هستیم، در این جهان اهل شمشیر و قلم، و در آن جهان پرچمدار حمد و دانشیم، و قبیله ما هم پیمانان دینى و جانشینان پیغمبران و چراغ‏ هاى هدایت در میان اُمت و کلید خزانه‏ هاى جود و کرم مى‏ باشند.

موساى کلیم خلعت اصطفاء (برگزیده شدن) پوشید زیرا نسبت به عهد ما از خود وفادارى نشان داد، و روح القدس در بهشت برین از میوه‏ هاى نورس باغ ما چشیده است، و شیعیان ما گروه رستگاران و طایفه نیکوکاران و پارسایان هستند که مدافع و پشتیبان ما و خصم و دشمن ستمگران مى‏ باشند، و به زودى چشمه‏ هاى آب حیات بعد از شعله‏ هاى آتش براى ایشان آشکار مى‏ گردد و آن وقتى است که به عدد طواویه و طواسین[۱](۷) از سالها بگذرد.

مجلسى رحمه الله پس از نقل این خبر مى‏ گوید:

و این حکمتى رسا و نعمتى سرشار است که گوش‏ه اى کر آن را مى‏ شنود، و کوه هاى بلند بر آن کوتاهى مى ‏کند.[۲](۸)

این حدیث را مجلسى ‏رحمه الله در کتاب «اربعین» نقل کرده است و بعضى اختلاف نسخه‏ ها را ذکر نموده و سپس در تفسیر آن وجوهى را برشمرده است:

۱ . بنا بر نسخه اوّل و خارج کردن الف و لام «الطواسین» که براى عهد خارجى است از حساب، مجموع این جمله سال ۱۳۸۵ مى‏ گردد.

آنچه «الم» در قرآن وارد شده شمرده شود، خواه با آن حرف دیگرى ضمیمه شده باشد مثل حرف صاد که به «المص» ، و حرف راء که به «المر» ضمیمه شده است و خواه حرف دیگرى به آن اضافه نشده باشد، که در این صورت مجموع آنها با طه و طواسین[۳] سال ۱۱۵۹ مى ‏شود.

۳ . آنچه «الم» در قرآن وارد شده بدون در نظر گرفتن ضمیمه‏ ها شمرده شود که در این صورت ۸۵۸ مى‏ گردد ، و اگر ابتداى آن را وقت فرمایش این حدیث قرار دهیم و امام علیه السلام آن را در اواخر عمر شریف خود یعنى سال ۲۶۰ هجرى بیان کرده باشد باید این عدد را با ۸۵۸ جمع کرد که در این صورت سال ۱۱۱۸ هجرى مى‏ شود.

۴ . «الم» را فقط یک بار ولى با حرکات و بیّنات آن، و «طه» و «طواسین» را همانگونه حساب کنیم، که در این صورت نیز عددى موافق با فرض سوّم حاصل مى‏ شود.

۵ . این خبر از خبرهاى مشروط و بدائیّه باشد که هنوز به خاطر پیدا نشدن شرطش تحقق نیافته است.

۶ .جمله «لتمام الطواویه و الطواسین من السنین» بیان «لظى النیران» باشد که آن اشاره به جنگ و بلا و سختى و فتنه‏ هائى است که در عالم پیدا مى ‏شود، در این صورت فرج بعد از آنها واقع مى ‏شود ، و این خبر از توقیت یعنى معیّن کردن وقت فرج خارج مى‏ شود، و باید انتظار قریب الوقوع فرج را داشت تا از این فتنه‏ ها رها شویم.

بعد از بیان وجوه ششگانه ، وجه ششم را تقویت مى‏ فرماید و مى‏ گوید از وجوه دیگر معتبرتر است .

[۱] . علاّمه مجلسى رحمه الله در کتاب شریف «بحار الأنوار ، ج۵۲، ص۱۲۱، حدیث ۵۰ » جمله ‏اى که در متن ذکر شده – یعنى «لتمام الطواویه والطواسین» – اینگونه آورده است : لتمام «الم» و «طه» و «الطواسین» من السنین، و فرموده است : احتمال دارد تمام «الم» و مشتقّات دیگرى که از حروف مقطّعه دارد یعنى «المص» اراده شده باشد که تمام آنها با «طه» و «الطواسین» به هزار و صد و نود و پنج مى‏ رسد . و شرح طویلى ذیل خبر ابولبید که پیرامون حروف مقطّعه است ذکر کرده است که براى اطّلاع باید به آنجا مراجعه شود .

پی نوشت ها:

[۲] . بحار الأنوار ، ج۷۸، ص۳۷۸؛  مسند الإمام العسکرى علیه السلام، ص ۲۸۹ ح ۶».

[۳] . طواسین عبارتند از : طسم و طس که ابتداى سوره‏ هاى «قصص» ، «شعراء» و «نحل» هستند .