پیامبر و اهل بیت علیهم السلام » دعاهاو نمازها » دعاها »

اعمال مسجد «زید»

در بعضى از روایات از على بن ابراهیم از پدرش این چنین آمده است: او (حضرت خضر(علیه السلام)) پس از خروج از مسجد سهله وارد مسجد کوچکى (نزدیک مسجد سهله) شد و با سکینه و وقار دو رکعت نماز در آن بجاى آورد و سپس دو دستش را گشود و عرضه داشت:

اِلهى قَدْ مَدَّ اِلَیْکَ الْخاطِئُ الْمُذْنِبُ یَدَیْهِ بِحُسْنِ ظَنِّهِ بِکَ، اِلهى قَدْ جَلَسَ

خدایا براستى دراز کرده بدرگاهت بنده خطاپیشه گنهکار دو دست خود را بواسطه خوش گمانیش به تو خدایا نشسته است

الْمُسیىءُ بَیْنَ یَدَیْکَ، مُقِرّاً لَکَ بِسُوءِ عَمَلِهِ، وَراجِیاً مِنْکَ الصَّفْحَ عَنْ

بنده بدکردار در پیش رویت در حالى که اقرار به کردار بد خود دارد و از تو امید دارد که چشم از

زَلَلِهِ، اِلهى قَدْ رَفَعَ اِلَیْکَ الظّالِمُ کَفَّیْهِ، راجِیاً لِما لَدَیْکَ، فَلا تُخَیِّبْهُ

لغزشش بپوشى خدایا به حقیقت بلند کرده بدرگاهت بنده ستمکار هر دو کف خود را به امید آنچه در پیش توست پس نومیدش مکن به رحمت خود

بِرَحْمَتِکَ مِنْ فَضْلِکَ، اِلهى قَدْ جَثَا الْعآئِدُ اِلـَى الْمَعاصى بَیْنَ یَدَیْکَ،

از فضلى که دارى خدایا زانو زده است بنده اى بازگشت کننده بسوى گناهان در پیشاپیش تو

خآئِفاً مِنْ یَوْم تَجْثُو فیهِ الْخَلائِقُ بَیْنَ یَدَیْکَ، اِلهى جآءَکَ الْعَبْدُ الْخاطِئُ

ترسان از آن روزى که زانو زنند خلایق در پیشاپیشت خدایا بدرگاهت آمده بنده اى خطاکار

فَزِعاً مُشْفِقاً، وَرَفَعَ اِلَیْکَ طَرْفَهُ حَذِراً راجِیاً، وَفاضَتْ عَبْرَتُهُ مُسْتَغْفِراً

در حال هراس و نگرانى و دوخته بسویت چشم خود را ترسان و امیدوار و ریزان گشته اشکَش در حال آمرزش خواهى و

نادِماً، وَ عِزَّتِکَ وَ جَلالِکَ ما اَرَدْتُ بِمَعْصِیَتى مُخالَفَتَکَ، وَما عَصَیْتُکَ اِذْ

پشیمانى سوگند به عزّت و شوکتت که من از نافرمانى کردن تو قصد مخالفت تو را نداشتم و چنان نبود که نافرمانیت کنم

عَصَیْتُکَ وَ اَ نَا بِکَ جاهِلٌ، وَلا لِعُقُوبَتِکَ مُتَعَرِّضٌ، وَ لا لِنَظَرِکَ مُسْتَخِفٌّ،

در حالى که نافرمانى کردم بواسطه نادانى به مقام تو و نه بخاطر این که خود را در معرض کیفرت قرار دهم و نه این که نظر تو را سبک شمارم

وَلکِنْ سَوَّلَتْ لى نَفْسى، وَاَعانَتْنى عَلى ذلِکَ شِقْوَتى، وَغَرَّنى سِتْرُکَ

بلکه نفس (بداندیش، گناه را) برایم جلوه داد و به بدبختیم نیز کمک کرد و پرده آویخته تو (و چشم پوشیت) مغرورم کرد

الْمُرْخى عَلَىَّ، فَمِنَ الأْنَ مِنْ عَذابِکَ مَنْ یَسْتَنْقِذُنى، وَ بَحَبْلِ مَنْ اَعْتَصِمُ

پس اینک کیست که مرا از عذاب تو برهاند و به سر رشته چه کسى چنگ زنم

اِنْ قَطَعْتَ حَبْلَکَ عَنّى، فَیا سَوْاَتاهُ غَداً مِنَ الْوُقُوفِ بَیْنَ یَدَیْکَ، اِذا قیلَ

اگر تو رشته ات را از من قطع کنى پس چه رسوایى است فرداى قیامت هنگام توقف پیش رویت در آن هنگام

لِلْمُخِفّینَ جُوزُوا، وَ لِلْمُثْقِلینَ حُطُّوا، اَفَمَعَ الْمُخِفّینَ اَجُوزُ، اَمْ مَعَ

که به سبک باران گویند: بگذرید و به سنگین باران گویند فرو ریزید آیا (در آن وقت) با سبکباران مى گذرم یا با

الْمُثْقِلینَ اَحُطُّ، وَیْلى کُلَّما کَبُرَ سِنّى کَثُرَتْ ذُنُوبى، وَیْلى کُلَّما طالَ

سنگین باران سقوط کنم واى برمن که هرچه بیشتر از سن من مى گذرد گناهانم بیشتر مى شود و اى برمن که هرچه

عُمْرى کَثُرَتْ مَعاصِىَّ، فَکَمْ اَتُوبُ وَکَمْ اَعُودُ، اَما آنَ لى اَنْ اَسَتَحْیِىَ مِنْ

عمرم طولانى تر مى شود نافرمانیهایم زیادتر مى شود پس چقدر توبه کنم و چقدر (دوباره) برگردم آیا زمان آن نرسیده که از

رَبّى، اَللّهُمَ فَبِحَِقِّ مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، اِغْفِرْ لى وَارْحَمْنى، یا اَرْحَمَ

پروردگارم شرم کنم؟ خدایا به حق محمّد و آل محمّد بیامرز مرا و به من رحم کن اى مهربانترین

الرّاحِمینَ، وَخَیْرَ الْغافِرینَ

مهربانان و بهترین آمرزندگان

سپس گریه کرد و طرف راست صورتش را بر سجده گاه گذاشت وگفت:

اِرْحَمْ مَنْ اَسآءَ وَاقْتَرَفَ وَاسْتَکانَ وَاَعْتَرَفَ

رحم کن به کسى که بد کرده و دست به گناه زده و درمانده گشته و اعتراف دارد

آنگاه طرف چپ صورت را و گفت:

عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِکَ، فَلْیَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِکَ یا کَریمُ.

بزرگ است گناه از بنده ات پس باید نیکو باشد گذشت از نزد تو اى بزرگـوار.

سپس خارج شد و درباره این مکان از او پرسیدیم، جواب داد:این مکان مسجد «زید بن صوحان» از اصحاب على بن ابى طالب(علیه السلام)است و آنچه بجا آوردم دعا و تهجّد او بود. سپس از ما غائب شد.(۱)

یادآورى: مرحوم «سیّد بن طاووس» در «مصباح الزائر» مى گوید: آنگاه به سجده برو و صد مرتبه بگو: «العفو العفو».(۲)

۱ بحارالانوار، جلد ۹۷، صفحه ۴۴۴ و مزار کبیر، صفحه ۱۴۲.

  1. مصباح الزائر، صفحه ۱۰۸.