شیعه شناسی » سؤالات ما » وهابیت »

استفاده نا بجای وهابیت از آیات و روایات.

اشاره:

وهابیت، فرقه‌ای است که در عربستان در اواخر سده دوازدهم و اوائل قرن سیزدهم قمری، در منطقه نجد توسط محمد بن عبدالوهاب تأسیس شد. پیروان این فرقه را وهابی می‌گویند. وهابیان در فروع دین، تابع احمد بن حنبل‌‌ هستند و بیشتر آنان در شبه جزیره عربستان سکونت دارند. پیشوایان فکری این فرقه، ابن‎تیمیه، ابن قیم و محمد بن عبدالوهاب هستند.

چرا وهابیت در آموزه توحید که اساس همه باورهای مکتب نجات بخش اسلام است، به ظواهر برخی روایات تمسک نموده و برای خداوند تبارک و تعالی صورت، دست، پا، کتف، کمر و انگشتان و.. ساخته اند، ابن تیمیه در کتاب الفتاوی به صراحت می ­نویسد: «آنچه در قران و سنت ثابت شده و اجماع و اتفاق پیشینیان بر آن است حق می ­باشد، حال اگر از این امر لازم آید که خداوند متصف به جسم بودن شود، اشکالی ندارد، زیرا لازمه حق نیز حق است.»[۱]

ابوزهره در کتاب «تاریخ المذاهب الاسلامیه » می ­نویسد: « وهابیّت تمام اوصاف خدای سبحان یا امور مربوط به وی را که در قرآن کریم یا سنت آمده است، مانند محبت، غضب، دشمنی، خشنودی، فرود آمدن نزد مردم در تکه ­های از ابر را اثبات می­ کند و استقرار یافتن او بر عرش و داشتن دست و صورت را ثابت می ­داند , بدون اینکه این آیات را تاویل برد یا بر خلاف ظاهر آن تفسیر کند.»[۲]

ابن الوردی می­ گوید: «ابن تیمیه به خاطر قول به تجسیم زندانی شد»[۳] و ابن حجر مکی هیثمی شافعی می­ گوید: «ابن تیمیه نسبت به ساحت مقدس خداوند جسارت کرده و در حق او ادعای جهت و جسمانیت کرده است»[۴]

پی نوشت:

[۱] . الفتاوی، ج ۵، ص  ۱۹۲٫

[۲] . تاریخ المذاهب الاسلامیه، ج ۱، ص۲۳۵٫

[۳] . تتمه المختصر، ج ۲، ص۳۶۳٫

[۴] . سعید ایوب، معالم الفتن، ج ۲، ص۴۱۴ ، مجمع احیاء الثقافه الاسلامیه، اول، ۱۳۱۶٫