ارزش احترام به پدر و مادر

یکى از اصحاب امام صادق(علیه السلام) بنام عمار بن حیان مى گوید: فرزندم اسماعیل نام دارد و نسبت به من خوش رفتارى مى کند، به حضور امام صادق(علیه السلام) رفتم ، گفتم : پسرم، اسماعیل نسبت به من خوش رفتار است.
فرمود: من او (اسماعیل) را دوست داشتم ، اینک (بخاطر اینکه نسبت به پدر، خوش رفتارى مى کند) دوستى من نسبت به او، بیشتر شد.
سپس فرمود: روزی خواهر رضاعى رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، نزد آن حضرت آمد، پیامبر(صلی الله علیه و آله) وقتى که او را دید، بسیار شاد شد، و روپوش خود را، به زمین ، گسترد، و او را روى آن نشانید، سپس به او رو کرد، و در حالى که لبخند بر لب داشت با او گفتگو کرد، و احترام شایانى به او کرد، تا او برخاست و رفت . سپس برادر رضاعى آن حضرت آمد، نسبت به او نیز احترام کرد، ولى نه آن گونه که احترام به خواهر رضاعى خود نمود.
شخصى از آن حضرت پرسید: چرا آن گونه که خواهر رضاعى خود را احترام کردى، به برادر رضاعى خود، آن گونه احترام نکردى ؟!
پیامبر در پاسخ فرمود: «لانها کانت ابر بوالدیها منه»؛ زیرا آن خواهر، بیش از آن برادر، به پدر و مادر، نیکى مى کند.

به این ترتیب ، پیامبر مهربان(صلی الله علیه و آله) به ما آموخت ، که هر کس به پدر و مادر بیشتر احترام کند، در پیشگاه خدا ارجمندتر است ، و من او را بیشتر دوست دارم ، و امام صادق(علیه السلام) نیز به پیروى از پیامبر(صلی الله علیه و آله)، به ابن حیان فرمود: بر دوستیم نسبت به فرزندت، به این خاطر افزودى.

منبع: شیخ یعقوب کلینی، اصول کافى ج ۲ ص ۱۶۱