اثر تربیت در کودک

سهل شوشتری از بزرگان عرفاء است که در سن ۸۰ سالگی در سال ۲۸۳ ه ق از دنیا رفت.
او می گوید: من سه ساله بودم که نیمه های شب دیدم دایی ام «محمّد بن سوار» از بستر خواب برخاسته و مشغول نماز شب است، یک بار به من گفت: « پسرم! آیا آن خداوندی که تو را آفریده یاد نمی کنی؟»
گفتم: چگونه او را یاد کنم؟
گفت: شب هنگامی که به بستر برای خواب می آرمی، سه بار از دل – نه از زبان – بگو: «خدا با من است و مرا می نگرد و من در محضر او هستم».
چند شب، همین گفتار را از دل گفتم، سپس به من گفت: این جمله ها را هر شب، هفت بار بگو، من چنین کردم، شیرینی این ذکر در دلم جای گرفت، پس از یکسال، به من گفت: آنچه گفتم: در تمام عمر تا آنگاه که تو را در گور نهند، از جان و دل بگو، که همین ذکر و راه، دست تو را در دو جهان بگیرد و نجات بخشد، به این ترتیب نور ایمان به توحید در دوران کودکی در دلم راه یافت و بر سراسر قلبم چیره شد.

منبع: محمد محمدی اشتهاردی؛ داستان دوستان؛ ج۵ص۲۵۷