پیامبر و اهل بیت علیهم السلام » اصحاب و شاگردان »

ابو برده بن عوف ازدی

 شیخ طوسی و برقی، ابوبرده ازدی را از اصحاب امیرالمؤمنین علیه‏السلام به شمار آورده ‏اند.(۱).«ابوبرده بن عوف» که در جنگ جمل به عنوانِ مخالف، از سپاه امام فاصله گرفته بود، خدمت حضرت علی علیه‏السلام آمد و گفت:ای امیرمؤمنان! آیاکشته ‏های اطراف طلحه، زبیر و عایشه را دیدی؟ به چه دلیلی کشته شدند؟ امام علیه‏السلام در پاسخ فرمود: «این هاشیعیان و کارگزاران مرا کشتند و دو برادر ربیعه عبدی راهمراه جمعی از مسلمانان به شهادت رساندند، به جرم این که گفته بودند:ما حاضر نیستیم مثل شما پیمان‏ شکنی کرده و حیله وغدر به کار بندیم. به همین جرم آنان را به قتل رساندند، سپس از اهل جمل خواستم که قاتلان این بی‏گناهان را تحویلم دهند تا قصاص شوند و کتاب خدا – قرآن – بین من و آنان حکم و داور شود، اما آنها حاضرنشدند و قاتلان را تحویل ندادند و به داوری قرآن نیز تن ندادند،سپس از راه جنگ با من وارد شدند، در حالی که هنوز بیعت و پیمانما  باخون نزدیک به هزار نفر از شیعیانم به گردنشان بود، لذا من نیز
با آنان جنگیدم و کشته ‏هایشان به تلافیِ کشته ‏های ما است.آیا تو در این کار شک و تردید داری؟»ابوبرده گفت: تا به حال در شک و تردید بودم، ولی اکنون حق را شناختم و خطایآنان بر من آشکار شد. ای علی! تو بر هدایت بوده و به حق رسیده‏ ای.

پی نوشت ها:

۱- رجال طوسی، ص ۶۳، ش ۱۱؛ رجال برقی، ص ۶؛ وقعه
صفّین، ص ۴ و ۵؛ شرح ابن ابی الحدید، ج ۳، ص ۵

منبع : سید اصغر ناظم‏ زاده قمی، اصحاب امام علی، ج ۱