فرهنگ و تمدن شیعه » شخصیتها » عالمان دین »

سید تقى حسینى نصیرى متکازینى(ره)

اشاره:

آیت الله حاج سید تقى حسینى نصیرى در سال۱۲۸۹هـ.ش در روستاى متکازین از توابع بهشهر پابه عرصه وجود نهاد. در خانواده اى اهل علم نشو و نما کرد و پس از تحصیل دوره مقدماتى نزد والد بزرگوارش، باتفاق مرحوم آیت الله محمدى لائینى (عضو خبرگان رهبرى) رهسپار حوزه علمیه کوهستان شد و زیر نظر عارف نامى، استاد آیت الله حاج شیخ محمد کوهستانى ـ اعلى الله مقامه ـ به رشد علمى و اخلاقى نائل آمد.وى سطوح عالیه را در حوزه علمیه مشهد فرا گرفت وسپس براى تکمیل دروس فقه و اصول عازم نجف اشرف شد.

اساتید

او در حلقه درسى آیات عظام مرحوم میرزا حسن یزدى، سید محمود شاهرودى و میرزا هاشم آملى (ره) شرکت کرد و در تحصیل علم و عمل کوشید، تا انکه صاحب سجایاى اخلاقى ارزنده گشت.

بازگشت به وطن

آن گاه پس از هشت سال اقامت و تحصیل مداوم، مراتب علمى وى مورد تأیید و تصدیق آیات عظام و مراجع زمان قرار گرفت و با اخذ درجه اجتهاد به میهن مراجعت کرد. وى بنا به درخواست استاد و مرادش آیت الله کوهستانى (ره) سالیانى در حوزه علمیه کوهستان به کار تدریس و تربیت طلاب علوم دینى اشتغال ورزید.

خدمات

سپس بنا به دعوت عده اى از علما و اهالى شریف و متدین نوکنده براى رتق و فتق امور دینى و معنوى مردم در آن بخش اقامت گزید و با تشکیل حوزه علمیه، شاگردان زیادى را تربیت کرد. او با شوقى وصف ناپذیر همراه با توکّل به خدا، به مدت چهل سال با طهارت روح و قوّت ایمان چندین دوره دروس ادبیات و سطوح عالیه را با جدیّت تمام تدریس کرد. در دوران قبل از پیروزى انقلاب شکوهمند اسلامى که دینداران بجرم دیندارى و بیداران بجرم بیدارى در رنج و شکنجه بودند، حوزه علمیه نوکنده چون چراغى تابان بر تارک سرسبز خطه مازندران مى درخشید و امروز که دهها تن از فضلا، اساتید، نویسندگان و ائمه جمعه و جماعات در سنگر مقدس انقلاب اسلامى عاشقانه خدمت مى کنند و در پرتو رهبری هاى خردمندانه مقام معظم رهبرى حضرت آیت الله خامنه اى ـ مدظله العالى ـ منشأ آثار فراوانى هستند، همه از ثمرات شیرین آن حوزه پر برکت به شمار مى آیند و محصول تلاش و مجاهدتهاى بى دریغ آن سید بزرگوار است.

ویژگى هاى اخلاقی

مرحوم آیت الله نصیرى درتواضع، اخلاص، متانت، گشاده رویى، تصلّب در دین، احترام به مردم، کارسازى و گره گشایى و رسیدگى به دردممحرومان، ساده زیستى، قناعت و تعهد در اداى وظایف، زبانزد خاص و عام بود. وى همواره با رأفتى پدرانه در حل مشکلات مردم پیش قدم بود و با حضور در مناطق محروم و روستاهاى دور افتاده بخش هزارجریب به حل وفصلِ مشکلات روزمرّه مردم و امور عمرانى روستائیان مى پرداخت. خانه محقرش به روى همه مردم باز بود و انصافاً کار یک دادگسترى را بدون هیچ تکلّفى انجام مى داد.

آیت الله نصیرى عمیقاً تحت تأثیر افکار و بیانات رهبر کبیر انقلاب و بنیانگذار جمهورى اسلامى حضرت امام خمینى(سلام الله علیه) بود؛ به ایشان عشق مى ورزید و فرامین آن بزرگوار را بمثابه اداى واجبات شرعى تلقى مى کرد. همواره خدمت به انقلاب عینى فرض مى کرد و به همین دلیل به رغم کهولت سن، دعوت شوراى عالى قضایى را اجابت کرد و سالها با خدمت در منصب قضا، به طور منظّم و با حوصله اى خاص پرونده ها را به دقت مى رسید و بى پیرایه به کار دعاوى رسیدگى مى کرد.

وفات

سرانجام با یک دنیا خلوص و محبّت به مردم و با قلبى مالامال از عشق و معرفت به خدا در صبحگاه هشتم ذى القعده ۱۴۱۴ق در ۸۴ سالگى، دعوت حق را لبیک گفت و به دیدار معبود شتافت.