فرهنگ و تمدن شیعه » شخصیتها » عالمان دین »

سید احمد موسوى (ره)

اشاره:

آیت الله موسوى در سال ۱۳۰۵ در روستاى شورگشت از توابع بخش طاغ نکوه شهرستان تخت جلگه که به تازگى از شهرستان نیشابور جدا شده است، در خانواده‌اى مذهبى و مومن دیده به جهان گشود. وى در ۱۴ سالگى وارد حوزه علمیه گلشن نیشابور شد و سطوح اولیه را فرا گرفت. در سال ۱۳۲۴ وارد حوزه علمیه مشهد مقدس شد و زیر نظر اساتیدى هم چون ادیب اول و ادیب دوم به فراگیرى علوم دینى پرداخت.

در سال ۱۳۲۶ به قم مشرف گردید و در خدمت شهید محراب آیت الله صدوقى شاگردى کرد و از آنجا رهسپار نجف اشرف شد تا از درس فقه و اصول آیت اله العظمى میرزاعلى فلسفى(ره) و دیگر علما بهره مند گردید.وى در بازگشت به قم از سال ۱۳۳۵ از محضر آیات عظام بروجردى و امام راحل (ره) استفاده کرد.

ایشان در هجرت از قم به مشهد در حوزه علمیه این شهر مشغول تحصیل شد و در این دوران هم‌درس رهبر معظم انقلاب اسلامى و آیت الله واعظ طبسى بود.

فعالیت هاى سیاسى و فرهنگى

وى با شکل‌گیرى  نهضت امام خمینى (ره) نیز به مبارزه با رژیم منحوس پهلوى پرداخت و در همین مبارزات دستگیر و روانه زندان شد. با آغاز جنگ تحمیلى نیز وى در جبهه‌هاى حق علیه باطل حضورى داوطلبانه داشت. موسوى در منزل خود به تدریس علوم دینى مشغول بود و به توصیه استاد شهید مطهرى در سال ۱۳۵۳ حوزه علمیه فضل ابن شاذان نیشابور را بنیان گذاشت و با حضور این شهید این حوزه را افتتاح کرد.

وى در این مدت بیش از ۵۰۰ طلبه فاضل را تربیت کرد که هم اکنون در مراکز علمى، ‌پژوهشى، حقوقى، قضائى و یا مسئولیت هاى مهم کشورى فعالیت دارند. این عالم ربانى ۳۵ سال تدریس کرد و توان علمى و مجاهدت وى تا بدان جا بود که حضرت آیت الله عظمى خامنه‌اى درباره ایشان فرموده بودند :

« یکى از کسانى که براى انقلاب اسلامى مساعد است، همین آقاى موسوى است.» با این حال هیچ‌گاه جز تدریس و مسئولیت حوزه علمیه نیشابور مسئولیت دیگرى نپذیرفت و عمر خود را صرف تعلیم و تربیت و رسیدگى به طلاب کرد. تاثیر و نفوذ او در میان مردم زبان زد خاص و عام بود به نحوى که وى پس ازاینکه متوجه خراب شدن مسجد روستایى شد در یک سخنرانى سبب شد تا مردم با هدیه وجوهات به احیاى این مسجد همت گمارند.

آیت الله  موسوى به عنوان محور وحدت با حضور خود در روستاها باعث آبادى مى شد به نحوى که در طى مدت حضور خود باعث ساخت حمام و مسجد و دیگر امکانات براى مردم مى شد.وى ملک ارثى پدرى شان در روستاى شورگشت را براى ساخت حمام وقف نمود و در مدت عمر پر برکت خودتنها ملک مسکونى اش را نیز وقف حوزه علمیه گلشن نیشابور کرد.

وفات

سرانجام این عالم ربانى و مدیر حوزه علمیه فضل شهرستان نیشابور که عمرى در عرصه تعلیم و تربیت جوانان کوشیده بود ،روز یکشنبه مورخ ۱۳  دى ماه ۱۳۸۸ شمسى در سن ۸۳ سالگى به علت ایست قلبى دارفانى را وداع نمود. تشییع پیکر پاک ایشان از مقابل حوزه فضل گلشن نیشابور تا مسجد جامع و سپس میدان خیام این شهر برگزار شد.