آيت ‏اللَّه غلامحسين جعفرى همدانى (ره)

( 1416-1324 ه. ق)

ولادت و تحصيلات

آيت‏ اللَّه حاج شيخ غلامحسين جعفرى همدانى از علماى شهير تهران، در سال 1285 ش (1324 ق) در يكى از روستاهاى توابع همدان به دنيا آمد. در سيزده سالگى براى يادگيرى علوم دينى به همدان و پس از پنج سال به قم كوچيد و در 21 سالگى براى تكميل تحصيلات خود عازم نجف شد.

آيت‏ اللَّه جعفرى در نجف در محضر آيات عظام: سيدابوالحسن اصفهانى، ميرزاى نايينى، آقا ضياءالدين عراقى، شيخ محمدحسين اصفهانى و ميرزا ابوالحسن مشكينى زانوى ادب زد و از سرچشمه علم آنان، توشه‏ ها برگرفت. وى همزمان به فراگيرى فلسفه و حكمت پرداخت و بعدها به تدريس همت گماشت. آيت اللَّه جعفرى همدانى، در سال 1328 ش پس از اقامتى 22 ساله در نجف، به تهران آمد و به امامت جماعت، تدريس، وعظ و ارشاد مردم و دستگيرى از نيازمندان مشغول شد. اين عالم مجاهد، در پيشبرد نهضت اسلامى، شركتى فعال داشت و بارها به دليل سخنراني‏هاى ضد طاغوت، رنج زندان و تبعيد را به جان خريد و از مبارزات خويش دمى نياسود.
آيت‏ اللَّه جعفرى علاوه بر داشتن اجازه اجتهاد ازاستادانش نظير سيدابوالحسن اصفهانى، ميرزاى نايينى و آقاضياءالدين عراقى، تقريرات دروس آن بزرگواران را نيز به نگارش درآورده است كه به يادگار مانده‏ اند.

وفات

سرانجام آن خدمتگذار راستين دين، پس از سپرى نمودن يك بيمارى طولانى در 27 آبان 1374 ش برابر با 23 جمادى الثانى 1416 ق در حدود 90 سالگى دار فانى را وداع و به ملکوت اعلى پيوست و پس از تشييعى با شكوه، در قبرستان شيخان شهر مقدس قم به خاك سپرده شد.