آغاز غزوه حمراء الاسد 16 شوال

سال 3 هجري قمري

يك روز پس از بازگشت پيامبر صلي الله عليه و آله و يارانش از جنگ احد به مدينه منوره، رسول خدا صلي الله عليه و آله به يارانش دستور داد، آن‌هايي كه در غزوه احد حاضر بودند، لباس رزم بپوشند و آماده حركت براي غزوه ديگر باشند.

با شكست سنگين مسلمانان در جنگ احد، بدست كفار و مشركان قريش، احتمال جرئت و جسارت ساير دشمنان اسلام و شبيخون آنان به مدينه، فراوان بود و همين امر روحيه مسلمانان را تضعيف و روحيه دشمنان را تقويت كرده بود. ولي پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله با كارداني و دورانديشي ذاتي و خدادادي خويش، درصدد پيشگيري از تهاجم‌هاي احتمالي دشمن برآمد.

با اين كه بسياري از مسلمانان مبارز و ياران پيامبر صلي الله عليه و آله و خود آن حضرت در جنگ احد، آسيب‌هاي زيادي ديده و به شدت زخمي و افتاده و تازه به مداواي زخم‌هاي خويش پرداخته بودند، پيامبر صلي الله عليه و آله، آنان را به نبرد ديگري فراخواند و دستور داد تنها آن‌هايي كه در احد شركت داشتند، در اين نبرد حاضر شوند و از پذيرفتن ساير مسلمانان و همپيمانان آن‌ها خودداري كرد.

آن حضرت، سپاه خويش را آماده و تجهيز و به تعقيب مشركان مكه پرداخت، تا آنان را بيابد و انتقام نبرد احد را از آنان بگيرد. پيامبر صلي الله عليه و آله تا سرزمين “حمراء الاسد” پيش رفت، ولي به مشركان دست نيافت و خبر تعقيب پيامبر صلي الله عليه و آله به اطلاع آنان رسيد و از شدت ترس و رعب انتقام مسلمانان، بر رفتن خود شتاب كرده و هر چه سريع‌تر از مدينه دور شده و به مكه معظمه بازگشتند.

پيامبر صلي الله عليه و آله بدون دستيابي به دشمن، به مدينه مراجعه نمود، ولي به هدف مورد نظرش رسيده بود و آن عبارت بود از ايجاد رعب و وحشت در ميان مشركان قريش و تقويت روحيه رزمندگان مسلمان و توجه و تنبه به ساير دشمنان اسلام.(1)

به گفته واقدي، اين غزوه از هشتم شوال، در سي و دومين ماه حضور پيامبر صلي الله عليه و آله در مدينه، آغاز شد و رفت و بازگشت آن حضرت به مدت پنج روز به درازا كشيد.(2) ولي، ابن حبيب بغدادي، تاريخ آغاز غزوه “حمراء الاسد” را شانزدهم شوال، ذكر كرده است.(3)

پي نوشتها:
(1). المغازي (واقدي)، ج 1، ص 334.
(2). همان.
(3). المحبر (محمد بن حبيب بغدادي)، ص 113.