چهل حدیث گهر بار از ائمه اطهار (علیهماالسلام) با موضوعیت توسل

«علی (ع)وسیله تقرب»

1-قال الامام علی (علیه السلام) : فی ذیلِ هذهِ الایة وابْتَغوا الیهِ الوَسیلةَ. أنا وسیلَتُه.

امام علی(علیه السلام ) در تفسیر این آیه شریفه که خداوند می فرماید: «و برای تقّرب به پروردگارتان وسیله بجوئید» فرمودند: « من وسیله تقرب به خدا هستم ».
« تفسیر المیزان، ج ۵، ص ۳۶۲ »

«اهل بیت خلیفه الله»

2-قالَت فاطمة (سلام الله علیها ) : أحمَدو ا اللهَ الذّی لعظَمَتِهِ و نورِهِ یَبْتَغی مَن فی السَّمواتِ و الأرض إلیهِ الوسیلةُ و نَحنُ وسیلَتُه فی خَلقِهِ.
حضرت فاطمه زهراء (سلام الله علیها) فرمودند: «حمد کنید پروردگار را که عظمت و نورش ایجاب می کند که اهل آسمان ها و زمین ( برای قرب به او ) وسیله بجویند و ما (اهل بیت) وسیله او در میان آفریدگانش هستیم».
« شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۸۶، ص ۲۱۱ »

«برترین توسلات»

3-قال الامام علی (علیه السلام) : اِنَّ أفضَلَ ما توسَّلَ بِهِ المُتَوَسَّلونَ إلی اللهِ سبحانَهُ: الایمانُ بِهِ و برسولهِ و الجهادُ فی سبیلهِ … .
امام علی (علیه السلام) فرمودند:« برترین چیزی که متوسلان به خداوند سبحان می توانند به وسیله آن توسّل بجویند و (به خداوند نزدیک شوند) عبارت است از: ایمان به خدا و رسول او و جهاد در راه خدا …» .
« شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۷، ص ۲۱ »

« نتیجه توسل به ائمه(ع)»

4-قال الامام الهادی (علیه السلام) : … و فازَ مَن تمسَّکَ بِکُم و أمِنَ مَن لَجأَ إلیکُم وَ سَلِمَ من صَدَّقَکُم و هُدِیَ مَن اعتصَم بکم … .
امام هادی (علیه السلام) فرمودند: «… کسی که به شما (ائمه معصومین (علیهم السلام )) تمسّک نمود رستگار شد و آن کس که به شما پناه آورد، ایمنی یافت و کسی که شما را تصدیق نمود، به سلامت به سر منزل مقصود رسید و هر کس که به ریسمان شما چنگ زد، هدایت شد و کسی که از شما پیروی کرد، جایگاهش بهشت خواهد بود.
« مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره »

5-قال الامام السجاد (علیه السلام) فی مناجاةِ المتَوسّلین: الهی لیسَ لی وسیلَةٌ اِلیکَ الاّ عواطِفُ رأفتکَ و لا لی ذریعَةٌ الیکَ الاّ عواطفُ رحمتِکَ و شَفاعَةُ نبیِّکَ نبیّ الرحّمةِ … .
امام سجاد (علیه السلام ) در مناجات متوسلین می فرماید: «خداوندا، من وسیله ای در درگاهت ندارم مگر عواطف محبت آمیز تو و دست آویزی جهت رسیدن به تو ندارم مگر عطاهای رحمتِ تو و شفاعت پیغمبرت، که نبیّ رحمت و نجات دهنده امّت از گمراهی است، پس این دو را سبب رسیدن من به مغفرت و آمرزش خود قرار ده و وسیله ای جهت دست یافتن به خشنودی و رضای خود بگردان».
« بحار الانوار، ج ۹۱، ص ۱۴۹»

«اهل بیت ریسمان الهی»

6-قال الامام الصّادق (علیه السلام ) : نَحنُ حَبْلُ اللهِ الذّی قال اللهُ تعالی: و اعتَصمِوا بحبلِ اللهِ جمیعاً و لا تَفرَّقوا.
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:« ما (اهل بیت) همان ریسمان الهی هستیم که خداوند تبارک و تعالی فرمودند همگی به ریسمان الهی چنگ زنید و پراکنده نشوید».
« بحارالانوار، ج ۲۴، ص ۸۴ »

«توسل حضرت آدم»

جلال الدین سیوطی چنین نقل می کند: « پیامبر (ص) فرمودند که حضرت آدم به درگاه خداوند چنین توسل جست:

7-اللهم انی اسئلک بحق محمد و ال محمد سبحانک لا اله الا انت،عملت سوءا،و ظلمت نفسی،فاغفرلی انک انت الغفور الرحیم…

« خدایا از تو درخواست می کنم به حق محمد و آل محمد که تو پاک و منزهی و غیر از تو خدایی نیست من کار ناشایست انجام دادم و به خود ستم کردم .پس مرا ببخش که تو مهربان و بخشنده ای».

« الدور المنصور.جلد 1.ص 60 »

«شرورترین مردم»

از عایشه نقل شده است که پیامبر (ص) درباره خوارج چنین فرمود:

8-هم شرالخلق و الخلیفه یقتلهم خیرالخلق و الخلیفه، واقربهم عند الله وسیله

« خوارج بدترین خلایق هستند، آن هابهترین خلق از میان خلایق که نزدیکترین وسیله به خداوند است،خواهند کشت (بهترین خلق: منظور امام علی (ع ) است)

« شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید.جلد 2.ص 267 »

«کشتی نجات»

ابوهریره می گوید: پیامبر اکرم (ص) درباره حضرت آدم(ع) و توسل او چنین فرمود:خداوند متعال به حضرت آدم خطاب فرمود:

9-یا آدم!هولاء صفوتی…فاذا کان لک لی حاجه فبه ولاء توسل: فقال النبی: نحن سفینة النجاة من تعلق بها نجا ومن حاد عنها هلک، فمن کان له إلی الله حاجة فلیسألنا أهل البیت.

« ای آدم (اهل بیت پیامبر (ص)) برگزیدگان من هستند…هروقت حاجتی داشتی این ها را واسطه قرار بده.  پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرمودند: « ما کشتی نجات هستیم، هر کس سوار این کشتی شد، نجات خواهد یافت و هر کس سر پیچی کند، هلاک می‌شود، هر کسی حاجتی به سوی خداوند دارد، باید ما اهل بیت را واسطه قرار دهد ».

« فرائد السمطین، ج۱، ص۳۶، ح۱»

«توسل یوسف (ع)»

هنگامي که برادران يوسف او را در چاه افکندند و او تنها و غريب در ته چاه تاريک قرار گرفت، به دعا و مناجات پرداخت. در اين هنگام، جبرئيل نزد يوسف آمد و گفت: اگر دوست داري از چاه خارج شوي، اين دعا را بخوان:
10-اللهم اني اسئللک بان لک الحمد لا اله الا انت المنان بديع السموات و الارض ذوالجلال و الاکرام ان تصلي علي محمد و آل محمد ان تجعل لي عما انا فيه خرجا و مخرجاً.
«خدايا! من [فقط] از تو تقاضا مي کنم؛ که حمد و ستايش براي توست، معبودي جز تو نيست، تويي که بر بندگان نعمت مي بخشي، آفريننده ي آسمان ها و زميني و صاحب جلال و اکرامي. تقاضا مي کنم که بر محمد و آل او درود فرستي و گشايشي و نجاتي از آنچه در آن هستم، بر من قرار دهي».
(او اين دعا را خواند و نجات يافت).

« محمد رحمتي شهرضا، گنجينه معارف، ص 222 »

«توسل در زیارت جامعه»

در زيارت جامعه كه از لسان مبارك امام هادي (عليه السلام) صادر گرديده، اينگونه مي‎خوانيم:

11-مَن أتاكم نجي و من لم يأتكم هلك …من والاكم فقد والي الله و من عاداكم فقد عادي الله… بكم فتح الله و يكم يختم و بكم ينزل الغيث و بكم يمسك السماء أن تقع علي الارض …من اراد الله بدأبكم …
« هر كس نزد شما آمد، نجات خواهد يافت و كسي كه از شما فاصله گرفت هلاك مي‎شود… هر كس شما را دوست بدارد خدا را دوست داشته و هر كس با شما دشمني كند با خدا دشمني كرده است… به شما خداوند آغاز مي‎كند و به شما پايان مي‎دهد و به وسيلة شما باران مي‎فرستد و به وسيلة شما آسمان را نگه مي‎دارد… هر كه خدا را خواهد بايد از طريق شما آغاز كند و به خدا تقرّب جويد…»

« مفاتيح الجنان ـ زيارت جامعه كبيره ـ ص90ـ شيخ عباس قمي (ره) ـ ترجمه: موسوي دامغاني ـ انتشارات علّامه، چاپ چهارم 1380»

«توسل راه رسیدن به حاجت»

12-عن ميسر بن عبدالعزيز، عن ابى عبدالله (عليه السلام ) قال : قال لى يا ميسر ادع و لاتقل ان الامر قدفرغ منه ، ان عندالله عزوجل منزلة لاتنال الا بسماءلة و لو ان عبدا سدفاه و لم يساءل لم يعط شيئا فسل تعط، يا ميسر انه ليس من باب يقرع الا يوشك ان يفتح لصاحبه
ميسر بن عبدالعزيز گفت:حضرت صادق (عليه السلام ) به من فرمود: « ميسر مبادا بگوئى (هر كسى را به اندازه اى خداوند مقدر كرده ) و كار گذشته تغييرپذير نيست . در نزد پروردگار عزيز و بزرگ مقامى است براى بندگان كه به آن نخواهند رسيد مگر با درخواست و سوال . اگر بنده اى دهان فرو بندد سوالى نكند هيچ چيز به او داده نمى شود پس از خدا بخواه تا حاجت خود را بگيرى . ميسر هر درى كه كوبيده شود اميد است كه براى كوبنده باز گردد.»

« اصول كافى ، ج 2، ص  485 »

«بهترین دعا»

13-قال امير المؤ منين (عليه السلام ) الدعاء مفاتيح النجاح و مقاليد الفلاح و خير الدعاء ما صدر عن صدر نقى و قلب نقى و فى المناجاة سبب النجاة و بالاخلاص يكون الخلاص فاذا اشتد الفزع فالى الله المفزع قال (عليه السلام ) ايضا الدعا ترس المومن و متى تكثر قرع الباب يفتح لك .
على (عليه السلام ) فرمود:« دعا و نيايش كليدهاى پيروزى و رستگارى است . بهترين دعاها آن است كه از سينه اى پاك و قلبى پرهيزكار خارج شود راز و نياز سبب نجات است و با اخلاص و بى شائبه دعا كردن انسان از هر گرفتارى رهائى پيدا مى كند، در هنگام وحشت و ترس شديد خداوند پناهگاه مومنين است» .

« اصول كافى ، ج 2، ص 468 »

«سپر مومن»

14- عن الرضا (عليه السلام ) انه كان يقول لاصحابه عليكم بسلاح الانبياء فقيل و ما سلاح الانبياء قال الدعاء.

و نيز فرمود :« دعا سپرى است براى مومن هرگاه درى را زياد بكوبى برايت باز مى كنند».

« اصول كافى ، ج 2، ص 468 »

«توسل وقضا وقدر»

15-عن عبدالله بن سنان قال : سمعت ابا عبدالله (عليه السلام ) يقول : الدعاء يرد القضاء بعد ما ابرم ابراما؛ فاكثر من الدعاء فانه مفتاح كل رحمة و نجاح كل حاجة و لاينال ما عندالله عزوجل الا بالدعاء و انه ليس باب يكثر قرعه الا يوشك ان يفتح لصاحبه .
قال ابوالحسن موسى (عليه السلام ) عليكم بالدعاء فان الدعاء لله و الطلب الى الله يرد البلاء و قد قدر و قضى و لم يبق الا امضائه فاذا دعى الله عزوجل و سئل صرف البلاء صرفه .
عبدالله بن سنان گفت از حضرت صادق (عليه السلام )  شنيدم مى فرمود: « دعا و نيايش قضا و قدرى كه بسيار محكم شده باشد برمى گرداند. زياد دعا كن زيرا دعا كليد بخشايش خدا و وسيله پيروزى به هر حاجت است . به آنچه در نزد خداوند است بنده نائل نمى شود مگر به دعا، همانطورى كه بسيار كوبيده شود اميد مى رود كه بازگردد».

« اصول كافى ، ج 2، ص 470»

«توسل ودفع بلا»

16-قال ابوالحسن موسى (عليه السلام ) عليكم بالدعاء فان الدعاء لله و الطلب الى الله يرد البلاء و قد قدر و قضى و لم يبق الا امضائه فاذا دعى الله عزوجل و سئل صرف البلاء صرفه .
حضرت موسى بن جعفر (عليه السلام ) فرمود:« شما را سفارش مى كنم به دعا كردن زيرا نيايش در پيشگاه خدا و درخواست از او، بلائى كه تقدير و تعيين شده و جز امضاء و دستور اجرايش باقى نمانده برمى گرداند هرگاه از خدا بخواهند و دعا كنند برگرداند بلا را برمى گرداند».

« اصول كافى ، ج 2، ص 470 »

17-عن ابى بصير، عن ابى عبدالله (عليه السلام ) قال لايزال المومن بخير و رجاء رحمة من الله عزوجل مالم يستعجل ، فيقنط و تيرك الدعاء قلت له : كيف يستعجل قال يقول قد دعوت منذ كذا ما ارى الا جابة .

ابو بصير از حضرت صادق (عليه السلام ) نقل كرد كه آن جناب فرمود:« پيوسته مومن در خوبى و اميدوارى است چون مشمول رحمت خداست مادامى كه عجله نكند و نااميد شود و دعا را ترك گويد.» عرض كردم:« چگونه عجله مى كند». فرمود:« مى گويد فلان وقت دعا كردم هنوز به اجابت نرسيده (به واسطه تاءخير اجابت نااميد مى شود و دعا را ترك مى كند».)

« اصول كافى ، ج 2، ص 490 و 491 »

«تاخیر وتقدیم در اجابت»

18-ايضا قال ابی عبدالله (عليه السلام ): ان المومن ليدعو الله عزوجل فى حاجته فيقول الله عزوجل اخروا اجابته شوقا الى صوته و دعائه فاذا كان يوم القيمة قال الله عزوجل عبدى دعوتنى فاخرت اجابتك و ثوابك كذا و دعوتنى فى كذا و كذا فاخرت اجابتك و ثوابك كذا و كذا قال فيتمنى المومن انه لم يستحب له دعوة فى الدنيا مما يرى من حسن الثواب .

و نيز فرمود:« بنده مومن درباره حاجتى دعا مى كند خداوند چون علاقه به نوا و نيايش او دارد دستور مى دهد اجابت دعايش را تاءخير بيندازد. روز قيامت مى فرمايد بنده من دعائى كردى اجابت آن را به تاءخير انداختم اينك ثواب آن اين است . و هم در فلان مورد دعا كردى باز اجابت را به تاءخير انداختم اين مقدار ثواب در مقابل همان دعا است» .
حضرت صادق (عليه السلام ) فرمود:« وقتى آن همه ثواب را براى مستجاب نشدن دعايش در دنيا مى بيند آرزو مى كند اى كاش هيچ يك از دعاهايم در دنيا مستجاب نمى شد»

« اصول كافى ، ج 2، ص 490 و 491 »

«اشک در برابر معبود»

19-عن ابى جعفر (عليه السلام ) قال : ما من قطرة احب الى الله عزوجل من قطرة دموع فى سواد الليل مخافة من الله لايراد بها غيره .

حضرت باقر (عليه السلام ) فرمود:« هيچ قطره اى محبوب تر در نزد خدا نيست از قطره اشكها در تاريكى شب كه بنده به واسطه خوف خدا بدون ريا مى ريزد.

« اصول كافى ، ج 1، ص 484 »

«چشمان طاهر»

20-عن ابى عبدالله (عليه السلام ) ايضا قال : كل عين باكية يوم القيمة الا ثلاثة ، عين عضت عن محارم الله و عين سهرت فى طاعة الله و عين بكت فى جوف الليل من خشية الله
حضرت صادق (عليه السلام ) نيز فرمود:« تمام چشمها در روز قيامت گريانند مگر سه چشم: 1- چشمى كه از كارهاى حرام بسته شده .2-آن چشمى كه بيدارى در راه اطاعت و فرمانبردارى خدا كشيده .3– چشمى كه در دل شب از خوف خدا اشك بريزد»

« اصول كافى ، ج 1، ص  484 »

«بهترین اوقات توسل»

21-عن ابى جعفر (عليه السلام ): قال ان الله عزوجل يحب من عباده المومنين كل عبد دعاه فعليكم بالدعاء فى السحر الى طلوع المشس فانها ساعة تفتح فيها ابواب السماء و تقسم فيها الارزاق و تقضى فيها الحوائج العظام .
حضرت باقر (عليه السلام ) فرمود:«خداوند از ميان بندگانش آن كس را دوست دارد كه بسيار دعا كند شما را سفارش مى كنم به دعا كردن در سحر تا طلوع خورشيد زيرا اين وقت درهاى آسمان باز مى شود و ارزاق تقسيم گردد و حوائج بزرگ در اين ساعت برآورده مى شود ».

« اصول كافى ، ج 2، ص 478 ».

«اهل بیت جواز شفاعت»

22- قال رسول الله (صلی الله علیه و آله) : شَفاعتی لأمتّی مَن أحبَّ أَهل بیتی.

رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «شفاعت من شامل آن كسی از امتم می شود كه اهل بیت مرا دوست داشته باشد».

«كنز العمّال، ح 57»

«درجه توسل»
23-قال رسول اللّه (صلی الله علیه و آله) : الوسیلَةُ دَرجَةٌ عندَاللهِ لیسَ فَوقَها دَرجَةٌ.

رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: « وسیله درجه ای است نزد خداوند كه بالاتر از آن درجه ای نیست».

«كنز العّمال، ح 3907»

«دو سبب رسیدن به مغفرت»
24- قال الامام السجاد (علیه السلام) فی مناجاةِ المتَوسّلین: الهی لیسَ لی وسیلَةٌ اِلیكَ الاّ عواطِفُ رأفتكَ و لا لی ذریعَةٌ الیكَ الاّ عواطفُ رحمتِكَ و شَفاعَةُ نبیِّكَ نبیّ الرحّمةِ … .

امام سجاد (علیه السلام ) در مناجات متوسلین می فرماید: «خداوندا، من وسیله ای در درگاهت ندارم مگر عواطف محبت آمیز تو و دست آویزی جهت رسیدن به تو ندارم مگر عطاهای رحمتِ تو و شفاعت پیغمبرت، كه نبیّ رحمت و نجات دهنده امّت از گمراهی است، پس این دو را سبب رسیدن من به مغفرت و آمرزش خود قرار ده و وسیله ای جهت دست یافتن به خشنودی و رضای خود بگردان».

«بحار الانوار، ج 91، ص 149»

«دعای توسل»
25-عن المعصومین (علیهم السلام) : … یا سادَتی و موالیّ اِنّی توجَّهتُ بكم أئمَّتی و عُدَّتی لیومَ فقری … فاّنكُمْ وسیلتی الی الله.

از ائمه معصومین (علیهم السلام) در دعای توسّل آمده است: «… ای بزرگواران و سروران من، من به سوی شما پیشوایان دینم توجه نمودم، شما كه پشتیبان من در روز نیازمندی و فقر در درگاه خدا هستید، و به شما برای تقرّب به خدا تقرّب جستم و طلب شفاعت در نزد خدا از شما نمودم، پس مرا در نزد او شفاعت كنید و از خدا بخواهید مرا از گناهان نجات و رهائی بخشد، پس شما وسیله من در درگاه خداوند می باشید».

«بحار الانوار، ج 99، ص 249»

«توسل به غیر شیعه»

26-قال الامام الباقر (علیه السلام) : لا تسألوهُم الحوائج فتَكوُنوا لَهُمُ الوَسیلةَ الی رسولِ اللهِ (صلی الله علیه و آله) فی القیامَةِ.

امام باقر (علیه السلام ) فرمود:« (شما شیعیان) از دیگران (غیر شیعه) حاجت نخواهید تا در روز قیامت وسیله عرض حاجت آنان به محضر رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) نگردید».

«بحار الانوار، ج 8، ص 55»

«درخواست پیامب (ص)»
27-قال رسول الله (صلی الله علیه و آله ) : إنّ الله أعطانی مسألَةً، فَأخَّرتُ مَسْألتی لشَفاعَةِ المؤمنینَ مِنْ اُمَّتی یوم القیامَةِ، فَفعل ذلك.

رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوند به من فرمود از او خواهش و درخواستی داشته باشم، اما من درخواست خود را برای شفاعت مؤمنان از امتم در روز قیامت به تأخیر انداختم و خداوند پذیرفت».

«بحار الانوار، ج 8، ص 36»

«نزدیکترین مردم به پیامبر(ص)»
28-قال رسول الله (صلی الله علیه و آله ) : انّ أقرَبَكم منّی غَداً و أوجبَكُم علیَّ شفاعَةً أصدَقُكُم لساناً و أدّاكمُ لِلأمانَةِ و أحسنُكمُ خُلقاً … .

رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: « همانا نزدیك ترین شما به من در فردایِ (قیامت) و سزاوازترین شما به شفاعت من، راستگو  ترین، امانتدارترین، خوش اخلاق ترین و نزدیك ترین شما به مردم است».

«امالی شیخ صدوق، ج 5، ص 411»

«جایگاه متمسک به معصومین علیهما السلام»

29-قال الامام الهادی (علیه السلام) : … و فازَ مَن تمسَّكَ بِكُم و أمِنَ مَن لَجأَ إلیكُم وَ سَلِمَ من صَدَّقَكُم و هُدِیَ مَن اعتصَم بكم … .

امام هادی (علیه السلام) فرمود: «… كسی كه به شما (ائمه معصومین (علیهم السلام )) تمسّك نمود رستگار شد و آن كس كه به شما پناه آورد، ایمنی یافت و كسی كه شما را تصدیق نمود، به سلامت به سر منزل مقصود رسید و هر كس كه به ریسمان شما چنگ زد، هدایت شد و كسی كه از شما پیروی كرد، جایگاهش بهشت خواهد بود.

«مفاتیح الجنان، زیارت جامعه كبیره»

«ائمه واسطه تقرب»

30-قال الامام الباقر (علیه السلام): آلُ محمّدٍ (صلی الله علیه و آله ) هُم حَبلُ اللهِ الذّی أمرَ بالاعتِصامِ به فَقالَ: و اعتَصِمُوا بحبلِ الله جمیعاّ و لاتَفرَّقُوا.

امام باقر(علیه السلام) فرمود: « اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) همان ریسمان الهی هستند كه خداوند امر فرمود به آن چنگ زده و پناه ببرید، پس خداوند فرموده است:« همگی به ریسمان خداوند چنگ زده و پراكنده نشوید».

«بحارالانوار، ج 24، ص 84»

«ریسمان الهی»

31-قال الامام الصّادق (علیه السلام) : نَحنُ حَبْلُ اللهِ الذّی قال اللهُ تعالی: و اعتَصمِوا بحبلِ اللهِ جمیعاً و لا تَفرَّقوا.

امام صادق (علیه السلام) فرمود:«ما (اهل بیت) همان ریسمان الهی هستیم كه خداوند تبارك و تعالی فرمود: همگی به ریسمان الهی چنگ زنید و پراكنده نشوید.

«بحارالانوار، ج 24، ص 84»

«اوصاف انبیا واولیائ »
32-قال الامام الصّادق (علیه السلام) : فی دعاءِ النّدبَة فی وصفِ الانبیاء و الأولیاء: … وَ جَعَلتَهُم الذّریعَةَ الیكَ و الوسیلَةَ الی رضوانِكَ.

امام صادق (علیه السلام) در دعای ندبه در بیان اوصاف پیامبران الهی و اولیاء خدا فرمود: …«خداوندا آنها را واسطه درگاهت و وسیله ای به سوی رضا و خشنودی خود قرار دادی».

«مفاتیح الجنان، دعای ندبه»

«محمد(ص) وآل طاهرینش(ع)»

33-قال رسول الله (صلی الله علیه و آله) یقول: انّ الله عزّوجلّ یقول: … ألا فاعلَمُوا اِنّ اَكرَمَ الخَلقِ علی و أفضلُهُم لَدیَّ محمّدٌ و أخُوهُ علیٌ و من بعدِهُمِ الأئمةُ الذّینَ هم الوسائل الیَّ … .

رسول اكرم(صلی الله علیه و آله)فرمود: خداوند عزّوجلّ می فرماید: « ای بندگان من آیا چنین نیست كسی كه حاجات بزرگی از شما می خواهد و شما حوائج او را بر نمی آورید مگر این كه در نزد شما كسی را كه محبوب ترین مردم پیش شماست شفیع قرار دهد، آن گاه حاجات او را به خاطر آن شفیع بر می آورید؟ اكنون آگاه باشید و بدانید كه محبوب ترین خلق و افضل آنان نزد من، محمّد و برادر او علی و امامان پس از وی هستند. اینان وسیله های مردم به سوی من هستند. بدانید هر كس حاجتی دارد و نفعی را طالب است و یا آن كه دچار حادثه ای بس صعب و زیان بار گردیده و رفع آنرا می خواهد، باید مرا به محمّد و آل طاهرینش بخواند تا به بهترین وجه، حاجات او را برآورم».

«بحارالانوار، ج 94، ص 22»

«واسطه رحمت»

34-قال الامام الصّادق (علیه السلام ) : نَحنُ السَّبَبُ بَینكمُ و بینَ اللهِ عزّوجلّ .

امام صادق(علیه السلام) فرمود:«ما (اهل بیت) سبب و وسیله خدا بین شما و پروردگار عزّوجلّ هستیم».

«بحار الانوار، ج 23، ص 10»

«نهایت شفاعت»

35- قال الامام الصّادق (علیه السلام) : ما أحدٌ من الأوّلین و الآخرینَ الاّ و هُوَ یحتاجُ اِلی شَفاعَةِ محمّدٍ (صلی الله علیه و آله ) یومَ القیامَةِ.

امام صادق (علیه السلام) فرمود: «هیچ كس از اولین و آخرین (مخلوقات) نیست مگر اینكه به شفاعت محمّد ( صلی الله علیه و آله) در روز قیامت نیاز دارد.

«المحاسن، ج 1، ص 293»

«امامان وسیله سعادت»
36-قال رسول الله (صلی الله علیه و آله) : الأئمِةُ مِن وُلدِ الحسَینِ مَن أطاعَهُم فَقَد أطاعَ اللهَ … وَ هُمُ العروَة الوُثقی و هُمُ الوسیلَةُ الی اللهِ عزّوجّل .

رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: « امامان از نسل حسین هستند، هر كه آنان را اطاعت كند پس به تحقیق اطاعت خدا را نموده است و هر كس از آنان نافرمانی نماید، نافرمانی خدا را نموده است. آنان دستگیره محكم و وسیله تقّرب به خداوند عزّوجلّ می باشند».

«سفینة البحار، ج 10، ص 295»

«واسطه حق»

37-پیامبر اکرم (ص)  به مرد نابینایی فرمودند هنگام دعا بگو:  اللهم إنی اسألک و اتوجه بنبیک محمد نبی الرحمه یا محمد إنی توجهت بک الی ربی فی حاجتی لتقضی لی. اللهم شفعه فی

«یعنی بارالها من از تو می خواهم و توسل می جویم به پیامبرت محمد که پیامبر رحمت است ای محمد من شما را بین خود و خدای خود واسطه کردم در مورد حاجتم، حاجتم برآورده می شود خدایا شفاعت او را در حق من بپذیر».

« این روایت را بیهقی و ترمذی صحیح شمرده اند. مسند احمد، ج 4، ص 138 ، سنن ترمذی کتاب الدعوات ج 13 ص 80 ـ 81»

«عدم توسل به غیر»

38-امام سجاد (عليه السلام) : مَن لَم يَرجُ النّاسَ فى شَىْ ءٍ وَرَدَّ أَمرَهُ إلَى اللّه عَزَّوَجَلَّ فى جَميعِ اُمورِهِ استَجابَ اللّه عَزَّوَجَلَّ لَهُ فى كُلِّ شَىْءٍ؛

« هر كس در هيچ كارى به مردم اميد نبندد و همه كارهاى خود را به خداى عزوجل واگذارد ، خداوند هر خواسته اى كه او داشته باشد اجابت كند» .

«كافى، ج2، ص148، ح3»

«رضایت اللهی»

39-امام حسن مجتبى (عليه السلام) : أنَا الضّامِنُ لِمَن لَم يَهجُس فى قَلبِهِ إِلاَّ الرِّضا أَن يَدعُوَ اللّه فَيُستَجابَ لَهُ؛

«كسى كه در دلش هوايى جز خشنودى خدا خطور نكند ، من ضمانت مى كنم كه خداوند دعايش را مستجاب كند» .

«كافى، ج2، ص62، ح11 »

«زمان توسل»

40-پيامبر (صلى الله عليه و آله) : مَن سَرَّهُ أن يَستَجيبَ اللّه لَهُ عِندَ الشَّدائِدِ وَالكَربِ فَليُكثِرِ الدُّعاءَ فِى الرَّخاءِ؛

«هر كس دوست دارد خداوند هنگام سختى ها و گرفتارى ها دعاى او را اجابت كند ، در هنگام آسايش ، دعا بسيار كند» .
«نهج الفصاحه، ح 3023»

جمع آوری:محمد امین ناصری