چند اشتباه بزرگ زنانه

سعيده كافى

آيا پيش آمده است كه از انجام كارى كه مطمئن بوديد همسرتان را خوشحال مى‌كند نتيجه عكس گرفته باشيد؟ آيا هنگامى كه او به هر گونه لطف شما به طرزى منفى پاسخ مى‌گويد، يكه مى‌خوريد؟

بسيارى از زنان در نحوه ارتباط خود با همسرانشان مرتكب اشتباهاتى مى‌شوند كه رابطه آنان را دچار اختلال مى‌كند. بسيارى از اين اشتباهات در نتيجه الگوهاى رفتارى است كه ما از مادران و مادربزرگ‌هاى خود گرفته‌ايم. هنگامى كه اين عادت‌ها و روش‌ها را در دنياى امروز به كار مى‌بريم احساس بدى به ما مى‌دهند و باعث مى‌شوند همسرانمان نيز رفتار بدى با ما داشته باشند. بعضى از اين اشتباهات از اين گونه‌اند:

اشتباه اول: زنان در حق همسرشان مادرى كرده و با آنان مانند بچه رفتار مى‌كنند.

به اين جملات توجه كنيد: «مواظب باش كيف پولت را فراموش نكني»، «قبض برق را پرداختى؟»، «مى‌دانى ماشين بنزين ندارد؟»، «چند بار بايد گفت اين حوله‌هاى خيس را روى زمين نينداز» و «اگر با اين لباس نازك بيرون بروى حتما سرما مى‌خورى.»

اشتباه شماره يك: يكى از معمول‌ترين و مخرب‌ترين عادات ارتباطى زنان با مردان است. ما به گونه‌اى با آنان رفتار مى‌كنيم كه گويى كودكى بيش نيستند و اين‌طور فرض مي‌كنيم كه ناتوانند و نمي‌توانند از خودشان مراقبت كنند و نياز دارند ما زندگي‌شان را بگردانيم. البته اين پيش‌فرض‌هاى ما در بسيارى از مواقع حقيقت دارند، اما موضوعى كه در اينجا اهميت دارد اين است: هنگامى كه با يك مرد مانند پسربچه كوچكى رفتار مى‌كنيد او نيز شما را مايوس نكرده و مانند بچه‌اى كوچك رفتار خواهد كرد. هنگامى كه انتظار داريد ناتوان، درمانده و ضعيف باشد، او نيز ناتوان، درمانده و ضعيف مى‌نمايد.

چگونه زن‌ها در حق مردها مادرى مى‌كنند؟

1 – در حق آنها زياد از حد مقيد شدن و انجام كارهايى كه بايد خودشان انجام دهند. به دنبال كليدش مى‌گرديم، لباس‌هايش را پشت سرش جمع مى‌كنيم، لباس و موهايش را مرتب مي‌كنيم و مانند آن.

2 – راه انداختن بازي‌هاى كلامى براى بيرون كشيدن اطلاعات از آنان. به او مى‌گوييم گرسنه‌اى؟ دوست دارى كمى آش برايت درست كنم؟ برايت ماهى درست كنم؟ دسر چطور؟

3 – ما معمولا فرض مى‌كنيم مردها كم‌حافظه و فراموشكارند و اطلاعاتى را كه بايد به خاطر داشته باشند به آنها گوشزد مى‌كنيم: يادت باشد وقتى رسيدى زنگ بزنى، يادت نرود بچه را از مهد بياورى و وقت دكتر يادت نرود.

4 – آنها را نكوهش مى‌كنيم، گويى بچه‌اند. چطور مي‌توانى با ژاكت بيرون بروى؟ نمى‌بينى هوا سرد است؟ چند بار بگويم قبل از اين كه بخوابيم چراغ‌ها را خاموش كن.

5 – به عهده گرفتن كارهايى كه فكر مى‌كنيد نمى‌توانند به درستى انجام دهند: بار آخر كه او را فرستادم براى بچه‌ها لباس بخرد فاجعه بود. بچه‌ها هرگز نتوانستند آن لباس‌ها را براى مدرسه بپوشند.

6 – اصلاح اشتباهات و امر و نهى كردن به آنها: اين‌طور كه اين كلمه را به كار بردى اشتباه بود، يا فكر مى‌كنم اگر از اين خيابان برويم به ترافيك برنمى‌خوريم، اگر به جاى تو بودم الان از سمت چپ رانندگى مى‌كردم، چرا به مادرت زنگ نمى‌زنى بگويى بچه‌ها مريضند و اين هفته نمى‌توانيم به آنها سر بزنيم، به او نگويى هفته پيش رفتيم و مادر من را ديديم.

چرا زن‌ها در حق مردها مادرى مى‌كنند

ما زن‌ها براى مادرى كردن آموزش ديده‌ايم و براى آن نيز پاداش مى‌گيريم. وقتى بچه بوديد يگانه الگويتان مادرتان بود. همواره شاهد بوديد كه او چگونه از خواهر و برادرتان حمايت مي‌كرد. شما نيز آموختيد حمايت‌گر، مهربان و فداكار باشيد و به نيازهاى ديگران رسيدگى كنيد. همچنين شاهد بوديد چگونه مادرتان در حق پدرتان مادرى مي‌كرده است، در نتيجه شما نيز چنين آموختيد. پس وقتى بزرگ شديد و ازدواج كرديد عينا همين كار را با همسرتان انجام داديد.

ما به اين دليل در حق مردان زندگيمان مادرى مى‌كنيم كه آنها را به خود وابسته سازيم. وقتى تلاش مى‌كنيم كليه نيازهاى شوهر خود را برآورده سازيم او را شديدا به خود وابسته مى‌كنيم. مردان نيز عادت دارند كه در حقشان مادرى شود، مردها در كودكى همواره شاهد بوده‌اند كه مادرشان از آنها مراقبت كرده است ، بنابراين برايشان عادى است به همسر خود اجازه دهند اين نقش را ادامه دهد.

مادرى كردن براى همسرتان در درازمدت اثرات مخربى بر روابط شما خواهد داشت:

1 – همسرتان از شما منزجر شده وعليه‌تان طغيان خواهد كرد. ممكن است از رفتارتان شكايتى نداشته باشد، حتى ممكن است اصرار كند به اين كار خود ادامه دهيد، اما يك روز شورش خواهد كرد.

2 – با همسرتان طورى رفتار مى‌كنيد كه گويى او بى‌لياقت است، و لذا او نيز احساس بى‌لياقتى كرده و در نتيجه اعتماد به نفس‌اش پايين خواهد آمد. وقتى يك مرد احساس خوبى نسبت به خودش ندارد شما را نيز كمتر دوست خواهد داشت.

چگونه از مادرى كردن در حق مردان دست برداريم

1 – از انجام كارهايى كه همسرتان مى‌تواند خودش انجام دهد پرهيز كنيد. وقتى مى‌پرسد كليدهايم كجاست به او بگوييد نمى‌دانم و اجازه دهيد خودش دنبال آنها بگردد. البته نه اين كه بگوييد خودت پيدايش كن، من كه مادر تو نيستم، حتى توصيه نمى‌كنم كه در حق همسرتان مهربان و حمايت‌گر نباشيد، بلكه هدف اين است كه كمتر مانند يك مادر با او رفتار كنيد.

2 – با او مانند شخصى لايق، دانا و توانا رفتار كنيد. به جاى او فكر نكنيد و تقويمش نباشيد. براى مثال اگر همسرتان وقت دندانپزشكى دارد به او يادآورى نكنيد. به اين ترتيب همسرتان به طرزى طبيعى مى‌آموزد كه چگونه برنامه‌هايش را به خاطر بسپارد.

3 – مسووليت‌هايى را كه دوست داريد به‌عهده بگيرد به او واگذار كنيد و چنانچه اشتباهاتى مرتكب مى‌شود مسووليت‌ها را از او سلب نكنيد. به او اجازه دهيد اشتباه كند و عواقب آن را نيز بپذيرد، زيرا تنها از اين راه مى‌تواند بياموزد كارها را به درستى انجام دهد.

4 – از رفتارهاى مادرانه خود ليستى تهيه كنيد، چند هفته مراقب اعمال و رفتارتان باشيد. اولين قدم در تغيير رفتارهاى خود آگاه شدن از آنها است.

اشتباه دوم: زنان خود و ارزش‌هايشان را زير پا گذاشته و در مقايسه با مردان خود را در مقام دوم قرار مى‌دهند.

تصور كنيد ساعت‌ها وقت صرف تهيه شام مورد علاقه همسر خود كرده‌ايد و مى‌خواهيد ميز را بچينيد. يكى از تكه‌هاى ماهى كمى وارفته است، چه كار خواهيد كرد؟

1 – ما علاقه‌ها، عادت‌ها و فعاليت‌هاى شخصى خود را زير پا مى‌گذاريم.

2 – رابطه خود را با آن دسته از دوستان و فاميل‌هايى كه مورد علاقه همسرمان نيستند، قطع مى‌كنيم.

3 – از لحاظ احساسى بوقلمون‌صفت شده و به هر رنگى كه همسرمان بخواهد درمى‌آييم.

4 – براى اين كه روياهاى مرد مورد علاقه‌مان را تحقق بخشيم، روياهاى خودمان را به كلى فراموش مى‌كنيم.

زنان به دلايل زيادى خود را فدا مى‌كنند

برخى اوقات مردان به دليل اين كه همواره آموزش ديده‌اند زنان را موجوداتى در رده دوم ببينند از ما انتظار دارند اهميت كمى براى خودمان قائل باشيم.

ما زن‌ها نيز آموزش ديده‌ايم خودمان را در درجه دوم اهميت قرار دهيم.

به عوض اين كه تلاش كنيم روياهاى خود را به حقيقت برسانيم، ايثار و قربانى كردن را نوعى دستيابى به موفقيت تلقى مى‌كنيم.

نتايج فداكارى‌هاى بى‌مورد براى به دست آوردن عشق

با فدا كردن روياهايتان مى‌پنداريد همسرتان شما را بيشتر دوست خواهد داشت، شايد اين‌گونه باشد، اما موردى كه حتما پيش خواهد آمد اين است كه وقتى علايق و روياهاى خود را به اميد جلب توجه و دريافت عشق و محبت زير پا مى‌گذاريد، بخشى از وجود و شخصيت خود را از دست مى‌دهيد، تا جايى كه يك روز احساس مى‌كنيد از درون تهى شده‌ايد. در اكثر مواقع اين حالت با خشم و افسردگى توام خواهد بود و نسبت به مردي كه همه اين كارها را به خاطر او انجام داده‌ايد احساس انزجار مى‌كنيد. مهم‌تر از همه اين كه ممكن است در مقابل اين همه فداكارى آنچنان كه مي‌خواستيد دوستتان نداشته باشند.

بنابراين روياهايتان را تعقيب كنيد و شخصيت خود را تمام و كمال به خاطر بسپاريد.

اشتباه سوم: استعدادها و توانايى‌هاى خود را دست‌كم گرفته و يا گاهى اوقات آنها را مخفى مى‌كنيد.

اغلب ما استعداد و موفقيت‌هايمان را از ترس اين كه مبادا مردان زندگيمان را به اين وسيله تهديد كرده باشيم و يا براى اين كه مبادا باعث شويم او احساس كند نسبت به ما از هوش و يا توانايى كمترى برخوردار است، پنهان مى‌كنيم. ما اين كار را به طرق مختلف انجام مى‌دهيم:

1 – راجع به خودمان با كلمات تحقيرآميز صحبت كرده طورى رفتار مى‌كنيم كه گويى خودمان را دوست نداريم.

2 – وقتى مردمان از ما تعريف مى‌كند با او بحث مى‌كنيم و طورى رفتار مى‌كنيم گويى مايل نيستيم راجع به ما چنين نظراتى داشته باشد: راه انداختن مهمانى كار سختى نبود، زياد هم وقتم را نگرفت، در ضمن خيلى‌ها به من كمك كردند، مجبور نيستى تشكر كنى.

3 – ما استعداد و توانايي‌هايمان را از مردان زندگى‌مان پنهان مى‌كنيم، چرا كه تصور مى‌كنيم با اين كار بيشتر دوستمان خواهند داشت. ما اين كار را انجام مى‌دهيم، زيرا نگرانيم مبادا در نظر ديگران مغرور جلوه كنيم. اما بد نيست بدانيد مردها بيشتر به سمت استعدادها و توانايى‌ها جذب مى‌شوند و ضعف و عدم توانايى آنها را سرد مى‌كند.

چگونه از اين كار دست بكشيم؟

از تمامى استعدادها، توانايى‌ها، قابليت‌ها و ويژگى‌هاى مثبت خود ليستى تهيه كرده و آن را با همسرتان در ميان بگذاريد.

هرگاه تعريف و تمجيدى از شما مى‌شود و آن را نمى‌پذيريد، مچ خودتان را بگيريد و بياموزيد كمى بزرگى و عظمت خود را جشن بگيريد. تنها بگوييد متشكرم.

اشتباه چهارم: زنان از موضع ضعف برخورد مى‌كنند.

اين نشانه‌هاى هشدار را بخوانيد:

اجازه مى‌دهيد همسرتان به گونه‌اى با شما رفتار كند كه معمولا دوست نداريد دامادتان همين رفتار را با دخترتان داشته باشد.

در ترس دائم از انتقاد و عدم تاييد از همسرتان زندگى مى‌كنيد.

به عشق و محبتى كمتر از آنچه كه مى‌دانيد استحقاقش را داريد راضى مى‌شويد.

هرگاه از موضع ضعف با همسرتان برخورد مى‌كنيد به او اجازه مى‌دهيد رفتارى محترمانه با شما نداشته باشد و در اين حالت است كه احترام شخصى و عشق به خودتان را نيز از دست مى‌دهيد.اين موضوع چرخه‌اى معيوب را سبب مي‌شود. به يك مرد اجازه مى‌دهيد با شما بدرفتارى كند، شايد با اسم‌ها و لقب‌هاى نامناسب صدايتان مى‌زند، هنگامى كه ناراحت هستيد به شما توجه نمى‌كند و… اين باعث مى‌شود عصبانى و افسرده باشيد، اعتماد به نفستان كاهش مى‌يابد و اين چرخه معيوب تكرار خواهد شد.

منبع: روزنامه جام جم