پيامبران از دیدگاه یهودیان

  در كتاب مقدس یهودیان نسبت هاي ضداخلاقي و ناروائي دربارة پيامبران الهي مطرح شده است. به صورت مثال: حضرت لوط توسط دخترانش با شراب مست مي شود و در نتيجه با دختران خود همبستر مي شود تا از لوط نسلي بيادگار بماند.[1] حضرت ابراهيم به علّت ترس از جانش زن خود ساره را كه از زيبايي فوق العاده برخوردار بوده به عنوان خواهر خود در دربار فرعون معرّفي و به فرعون تزويج مي كند. سرانجام فرعون از واقعيت مطلب مطلع مي شود، و ابراهيم را بخاطر اقدامش سرزنش مي كند.[2] و نيز حضرت داود به خاطر پنهان نگهداشتن رابطه نامشروعش با زن اوريا  وحتّي، او را كه از مجاهدان مخلص و پاكدل بوده است بر اثر يك توطئه به قتل مي رساند. و زن او را تصاحب مي كند.[3] حضرت سليمان بخاطر تمايل زنانش به بت پرستي، دستور ساخت و ساز بتخانه هاي متعدد را صادر مي كند.[4]

حالا با وجود این آموزه ها در تورات، بر یهودیان لازم است که به سوالات زیر پاسخ گویند:

  1. آیا نباید پیامبران الهی واجد صفاتی باشند که برای ترویج و تثبیت آن در میان امتش مبعوث شده اند؟
  2. چگونه ممکن است که دیگران را به سویی نیکی و اعمال خدا پسندانه دعوت کنند اما خود شان بدترین کارها را مرتکب شوند؟
  3. آیا بر طبق کدام دلیل عقلی و یا نقلی پیروی از پیامبری جایز است که انسان پاک را به خاطر اینکه زنش را تصاحب کند می کشد و یا با او رابطه نا مشروع داشته باشد؟

4.پیامبری که خود بتخانه می سازد چگونه پیام‌دار توحید و یگانه پرستی می تواند باشد؟

[1] . سفر پيدايش، باب 19: 38ـ31.

[2] . همان، باب 12: 20ـ12 و باب 20: 12ـ2.

[3] . كتاب دوم سموئيل باب 11: 27ـ2.

[4] . كتاب اول پادشاهان باب 11: 14-1.