پنجاه زن در ركاب امام زمان(عج)

آيا اسامي پنجاه زن كه در ركاب امام زمان (عج) جنگ خواهند كرد همراه با اسامي شهرهاي آنها مشخص می باشد؟

لازم است بدانیم كه زن و مرد دو موجودي هستند كه از ديدگاه قرآن و دين مبين اسلام مكمل يكديگر هستند، و براي اين دو زمينه‌هاي رشد و ترقي از طرف خداوند يكسان است. در برخي از مسائل مسئوليت زن از مردان بالاتر است، چون به قول امام خمینی(ره) از دامن زن مرد به معراج مي‌رود. اين يك حقيقت است كه فرزند از دامن مادر پاك دامن به معراج مي‌رود. نقش آفريني زنان در طول تاريخ نيز روشن مي‌باشد. اگر چه قبل از اسلام زن در جامعه بشري و در برخي از جوامع تحقير مي‌شد، امّا دين اسلام به زنان ارج نهاده و در صدر اسلام زنان از ‎آغاز دعوت پيامبر(ع) نقش آفرين بوده اند.حضرت خديجه(س) به عنوان اولين زن مسلمان بهترين ياور پيامبر اسلام(ص) بود و تمام اموال خود را در راه دين اسلام مصرف نمود.[1] زنان در برابر شكنجه‌هاي كفار مقاومت مي‌نمودند كه نمونه آنها سميه اولين شهيده اسلام است كه در زير شكنجه شهيد شد.[2] بعد از هجرت و قبل از هجرت زنان در كنار مردان مدافع پيامبر ( صلّي الله عليه و آله ) بوده‌اند. در جنگ احد براي مداواي زخميان حاضر شدند كه نمونه اين زنان فداكار «نسيبه» است[3]. در بيعت با پيامبر نيز زنان نقش داشته‌اند، و با آن حضرت بيعت كرده‌اند.[4]
نقش زنان در طول تاريخ اسلام قابل انكار نيست. بنابراين در عصر ظهور نيز قطعاً نقش خواهند داشت. چون يك قسمت از پيكره‌ جامعه انساني را زنان تشكيل مي‌دهند و جنسيت نمي‌تواند انسان را از تأثيرگذاري و رسيدن به كمال بازدارد. چون خداوند زمينه رشد را براي تمامي انسان‌ها فراهم نموده است.بر طبق احاديث رسيده از معصوم اين حقيقت به خوبي روشن مي‌شود: «…وَ يَجيءُ والله ثلاث مائةٍ و بضعَه عشر رجلاً فيهم خمسون امرأةً يجتمعون بمكّة علي غير ميعاد قزعاً كقزع الخريف…»[5] در بين سيصد و اندي از ياران حضرت مهدي(ع)پنجاه زن ديده مي‌شود كه بدون وعده قبلی در مكه حاضر مي‌شوند…. در روايتي ديگر نيز آمده است كه «يَنزلُ عيسي بن مريم علي ثمان مئة رجُل و اربع مئةٍ امرأةٍ خيارٍ من علي الارض و اصلح من مضي»[6] عيسي بن مريم با هشتصد مرد و چهارصد زن نازل مي‌شود كه آنها از بهترين مردمان و صالح‌ترين افراد اهل زمين در گذشته‌ هستند.
اين احاديث دلالت دارد بر اينكه زنان در عصر ظهور نقش دارند، چنان كه در عصر انتظار نقش آفرين هستند و قبل از آن در تمام تحولات تاريخي حساس نقش داشته‌اند. از حادثه عاشورا تا انقلاب اسلامي ايران زنان پاكدامن و عفيف چون زينب كبري(س) و ديگر اهل بيت امام حسين ( عليه السّلام ) نقش‌هاي كليدي در پيروزي و به ثمر رساندن خون شهدا داشته‌اند.
درباره اسامي پنجاه نفر كه سؤال شده و اسم شهرهاي آنها، روايتي در منابع ديده نشده است. امّا در يك روايت معتبر كه از امام صادق ( عليه السّلام ) توسط مفضل به عمر نقل شده از حضور سيزده زن كه امام اسم نه نفر از آنها را نام برده،خبر داده است: «همراه حضرت قائم سيزده زن هستند. عرض كردم: آن زنها چه نقشي خواهند داشت، حضرت فرمود: «زخمي‌ها را مداوا مي‌نمايند و بيماران را پرستاري مي‌كنند همچنان كه در زمان رسول خدا این چنین بودند، گفتم نام‌ آنها را بفرمائيد: امام فرمودند: «قنوا دختر رشيد، ام ايمن، حبابه والبیه ، سميه مادر عمار ياسر، ( شهده) زبيده، امّ خالد أحمسيه، ام سعيد حنفيه، صيانه ماشطه و ام خالد جهنيه»[7] درباره اسامي زناني كه در محضر حضرت صاحب ( سلام الله عليه ) حاضر مي‌شوند بيش از اين تعداد، در منابعي كه تحقيق شده، نيامده است. امّا در برخي از روايات آمده است كه اسامي همه اصحاب حضرت مهدي(ع) معلوم است[8] و از قبل مشخص شده و اسم شهرهاي آنها نيز معلوم است چنان كه اسامي برخي از ياوران آن حضرت در برخي از كتب و منابع حديثي با اسامي شهرهاي آنها آمده است[9]. امّا نمي‌توان به آن استناد كرد چون نويسنده كتاب خودش چندان اعتباري به آنها نداده است، ولي قطعاً افرادي كه بايد در بين اصحاب و ياران آن حضرت باشند براي برخي از اهل راز و خواص معلوم است.
درباره وظايف و نقش آنها (زناني كه از ياران حضرت خواهند بود) لازم است بدانيم كه جنگ نخواهند كرد چون، جهاد براي زنان در اسلام واجب نشده و در سنّت نبوي هم نبوده و زناني كه در ياري پيامبر(ص) و مسلمانان در جنگها حاضر شده‌اند براي مداواي مجروحين در ميدان جنگ مجاز بوده‌اند و بر اساس روايت معتبري كه از امام صادق ( عليه السّلام ) نقل شده تصريح شده بر اينكه زنان نقش پرستاري و مداواي مجروحين و زخم ديدگان را خواهند داشت. لذا نقش زنان در ظهور حضرت مهدي (عج) نظامي نخواهد بود، بلكه فعاليت‌هاي امدادي و بهداشتي و پرستاري و طبابت به عهده آنها خواهد بود.[10] چون امام عصر (عج) احياگر سنّت پيامبر اكرم ( صلّي الله عليه و آله ) مي‌باشند.
براي مطالعه بيشتر مي‌توانيد به كتاب‌هاي: چشم انداز حكومت جهاني امام مهدي(ع) نوشته نجم الدين طبسي و كتاب زنان در حكومت امام زمان(ع) نوشته محمد جواد طبسي كه انتشارات بنياد فرهنگي مهدي موعود(ع) آنها را منتشر كرده است مراجعه کنید.

پي نوشت ها:
[1] . علي محمد دُخيّل، زنان بزرگ اسلام( خديجه ( سلام الله عليها )، ترجمه دكتر فيروز حريرچي، تهران، امير كبير،پنجم، 1373، ص 13 ـ 18.
[2] .محمد ابراهیم آيتي، تاريخ پيامبر اسلام(ص)، تهران، دانشگاه تهران، ص 101.
[3] . همان، ص 268.
[4] . همان، ص 158.
[5] . محمد باقر مجلسي، بحار الانوار، تهران، اسلاميه،سوم،ج52 ، ص 223.
[6] . ابو شجاع شيرويه ديلمي، فردوس الاخبار، بيروت، دار الكتب العلميه، ج 5، ص 515 و نجم الدين طبسي، معجم الامام المهدي، قم، نشر معارف اسلامي، ج 1، ص 534.
[7] . محمد بن حسن حر عاملي، اثبات الهداة، تهران، دار الكتب،سوم، 1366،ج7 ،ص 150.
[8] . سيد مصطفي كاظمي، بشارة الاسلام، تهران،اصدار، نشر الحديثه، بي‌تا، ص 199.
[9] . همان، ص 200.
[10] . محمد بن حسن حر عاملي،پيشين، ص 150.