veladat-peyambar

ولادت پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله ) ۱۷ربیع الاول

به اتفاق علماى شیعه ، در این روز هنگام فجر روز جمعه در مکه معظمه ولادت با سعادت حضرت سید الانبیاء محمد مصطفى (صلى الله علیه و آله) واقع شده است . ولادت آن حضرت با سلطنت انوشیروان پادشاه ایران مقارن بود و در آن سال اصحاب فیل هلاک شدند(۱).

نام آن حضرت محمد (صلى الله علیه و آله ) و کنیه ایشان ابوالقاسم است . نام پدر آن حضرت عبد الله و نام مادر آن حضرت آمنه بنت وهب است (۲).

هنگام ولادت ، نور از پیشانى آن حضرت لامع بود و بوى مشک از ایشان ساطع مى گشت . نورى در آن شب از طرف حجاز ساطع شد و در تمام عالم منتشر گردید. تخت پادشاهان سرنگون شد، و همه آنان در آن روز لال بودند و نمى توانستند سخن بگویند.

ملائکه مقرب و ارواح اصفیاء پیامبران در هنگام ولادت آن حضرت حضور یافتند، و رضوان خازن بهشت با حوریان نازل شدند، و ابریقها و تشت ها از طلا و نقره و زمرد بهشت حاضر کردند و براى حضرت آمنه شربتها از بهشت آوردند که او آشامید. آن حضرت را بعد از ولادت به آبهاى بهشت غسل دادند و به عطرهاى فردوس معطر کردند(۳).

معجزات ولادت حضرت

در روز ولادت آن حضرت هر بتى که در هر جاى عالم بود به رو در افتاد و چهارده کنگره از ایوان کسرى فرو ریخت . دریاچه ساوه که آن را مى پرستیدند خشک و بدل به نمکزار شد. در وادى ساوه که سالها بود کسى آب در ندیده بود آب جارى شد. آتشکده فارس که هزار سال خاموش نشده بود در شب ولادت آن حضرت خاموش شد. علم کاهنان و سحر ساحران باطل گردید، و طاق کسرى از میان به دو نیم شد که تا امروز نمایان است (۴).

هنگام ولادت آن حضرت این ندا از آسمان شنیده شد: «جاء الحق و زهق الباطل ، ان الباطل کان زهوقا(۵)».

خصوصیات حضرت

هرگز مگس بر بدن مبارک آن حضرت نمى نشست . هرگاه چشم مبارکش ‍ خواب بود دلش بیدار بود، و مى دید و مى شنید چنانکه در بیدارى مى دید و مى شنید. حضرت از قفاى خود چنان مى دید که از پیش روى مى دید.

بر هر حیوانى که سوار مى شد هرگز پیر و لاغر نمى شد(۶). آن حضرت حمارى به نام یعفور داشتند. هر زمان که فرمان مى داد فلان مرد را حاضر کن ، به در خانه اش مى رفت و سر بر در مى کوفت و به اشاره او را حاضر مى ساخت (۷).

از خصوصیات ولادت پیامبر (صلى الله علیه و آله ) آن بود که ختنه کرده و ناف بریده و پاک از آلایش خون و غیره متولد شد. همچنین در وقت ولادت از پا به زیر آمد نه از سر. هنگام ولادت رو به کعبه به سجده افتاد، و چون سر از سجده برداشت دست به سوى آسمان بلند کرد و به وحدانیت خدا و رسالت خود اقرار نمود، و سپس نورى از او ساطع گردید که مشرق و مغرب عالم را روشن نمود(۸)

معجزات حضرت

پیامبر (صلى الله علیه و آله ) معجزات بسیارى داشت که از جمله آنها نمونه هاى زیر است (۹):

  1. مستجاب شدن دعاى آن حضرت در زنده شدن مردگان و بینا شدن کوران و شفا یافتن بیماران .
  2. سخن گفتن آن حضرت با حیوانات .
  3. آگاهى بى همه لغتها و قدرت بر سخن گفتن به همه آنها.
  4. مهر نبوت بر پشت مبارکش جاگرفته بود و نور آن بر نور آفتاب زیادتى مى کرد.
  5. آب از میان انگشتان مبارکش جارى شد، به قدرى که جمع بسیارى سیراب شدند.
  6. سنگریزه در دست مبارکش تسبیح مى گفت و مردم مى شنیدند.
  7. وجود مقدسش در آفتاب سایه اى نداشت .
  8. هر گاه آب دهان مبارک به چاهى مى افکند در آن چاه برکت به هم مى رسید و پر از آب مى شد. آب دهان مبارک را به هر صاحب دردى مى مالید شفا مى یافت .
  9. دست مبارک آن حضرت به هر طعامى که مى رسید با برکت مى شد و از طعام کم جماعت کثیر را سیر مى کرد.
  10. هرگاه بر زمین نرم راه مى رفت جاى پایش نمى ماند، و هنگامى که بر سنگ سخت راه مى رفت اثر پاى مبارکش مى ماند.

روز ولادت حضرت روز شریف و بابرکتى است که از قدیم الایام صالحین از آل محمد (صلى الله علیه و آله ) حرمت آن را نگه داشته اند، و حق این روز را ادا کرده و روزه گرفته اند. کسى که ۱۷ ربیع الاول را روز بگیرد خداوند متعال ثواب یک سال روزه را به او مى دهد. در این روز صدقه دادن و زیارت مشاهد مشرفه و انجام خیرات و مسرور کردن اهل ایمان مستحب است (۱۰).

پی نوشتها:

۱.کشف الغمه : ج ۱ ص ۱۴. اعلام الورى : ج ۱ ص ۴۲. تهذیب : ج ۶ ص ۲. زاد المعاد: ص ۳۴۵. توضیح المقاصد: ص ۹. مصباح المتهجد: ص ۷۳۳. العدد القویه : ص ۱۱۰. مصارع الشهداء و مقاتل السعداء: ص ۲۳. فیض العلام : ص ۲۲۰. بحار الانوار: ج ۱۷ ص ۲۸۰، ج ۵۵ ص ۳۶۱، ج ۹۵ ص ۱۹۴.

۲- اعلام الورى : ج ۱ ص ۳۳ – ۴۴ کشف الغمه : ج ۱ ص ۱۵. مسار الشیعه : ص ۳۰.

۳- حق الیقین : ص ۲۷.

۴- قلائد النحور: ج ربیع الاول ، ص ۱۰۰.

۵- سوره اسراء: آیه ۸۴. قلائد النحور: ج ربیع الاول ، ص ۱۰۱.

۶- قلائد النحور: ج ربیع الاول ، ص ۱۱۰ م

۷- قلائد النحور: ج ربیع الاول ، ص ۱۱۲.

۸- حق الیقین ص ۲۶.

۹- حق الیقین : ص ۲۶ – ۲۷.

۱۰- مسار الشیعه : ص ۳۰.