velladat-emam-hadi

ولادت امام هادى(ع) ۱۵ ذی الحجه

پانزدهم ماه ذى حجه روز ولادت با سعادت امام على النقى(ع) است. آن حضرت در سال دویست و دوازده هجرى در مدینه به دنیا آمد. در هشت سالگى پدر بزرگوارش امام جواد(ع) به شهادت رسید و امامت به ایشان منتقل شد.

امام هادى بعد از پدرش دو سال در دوره حکومت معتصم عباسى بود، سپس دوره هاى حکومت واثق، متوکل، منتصر، مستعین، معتز و معتمد عباسى را نیز درک کرد.

در میان حکّام وقت، متوکل عباسى بیش از دیگران، آن حضرت را مورد اذیت و آزار قرار داد. او کینه و عداوتش نسبت به اهل بیت(علیهم السلام) بیش از دیگران بود و چون برخلافت خود ترسید، آن حضرت را از مدینه به بغداد احضار کرد.

دوره امامت آن حضرت سى و چهار سال بود. چهارده سالِ آن را در مدینه و بیست سال در سامرا به سر برد. تا اینکه در جمادى الاخر سال دویست و پنجاه و چهار هجرى، در چهل و دو سالگى به دست معتمد عباسى مسموم و در سامرا در خانه خودش دفن شد.

دو حدیث از مواعظ گرانمایه آن حضرت:

۱ ـ «به یاد آر لحظه اى را که در میان خانواده ات در بستر مرگ و حال احتضار افتاده اى، نه پزشک را توانِ درمان است و نه دوست را توانِ یارى.»

۲ ـ «عزت و شخصیت انسان در دنیا به اموال است، ولى در آخرت به اعمال (کارهاى نیک و پسندیده) مى باشد.»

منبع:سایت مجله زائر