وقوع سريه قُرطاء 10 محرم

10 محرم ، سال ششم هجرى قمرى

قرطاء، نام تيره اى از قبيله “بنى بكر بن كلاب” بود، كه نسبت به مسلمانان مدينه و شخص پيامبر(ص)، سر ستيز داشته و هميشه با آنان دشمنى مى كردند و مخالفان و دشمنان اسلام را تقويت و همراهى مى نمودند.

پيامبر اكرم(ص) براى خاموش كردن فتنه قرطاء و زمين گير كردن گردنكشان اين طايفه، محمد بن مسلمه را در رأس سى رزمنده مسلمان به سوى آنان اعزام كرد.

محمد بن مسلمه، در دهم محرم سال ششم قمرى از مدينه خارج گرديد و رفت و بازگشت او به مدت نوزده روز ادامه يافت و يك روز مانده به آخر محرم به مدينه بازگشت نمود.

وى، به فرمان رسول خدا(ص)، شب ها را راه مى پيمود و روزها را در استتار كامل به استراحت مى پرداخت. تا اين كه پس از چند روز راه پيمايى به گروهى از قبيله “مُحارب” رسيد كه آنان نيز در دشمنى با اسلام، همدست مخالفان بودند.

سپاهيان اسلام، آنان را غافلگير كرده و با كشتن يك تن از آنان، شتران و گوسفندان آنان را به غنيمت گرفتند و ساير افراد دشمن تاب مقاومت نياورده و ناچار راه گريز در پيش گرفتند.

محمد بن مسلمه، پس از آن به منطقه اى رسيد كه مشرف به طايفه بنى بكر بود. وى، در آن مكان بر آنان شبيخون زد و با كشتن ده نفر از افراد بنى بكر، شتران و گوسفندان زيادى از آنان به غنيمت گرفت و از اين راه، دشمن را از جهت نيروى انسانى و اقتصادى در فشار قرار داد و توان تهاجم هاى بعدى را از آنان سلب نمود.

محمد بن مسلمه در اين نبرد، در حدود يكصد و پنجاه شتر و سه هزار رأس بز و گوسفند از بنى بكر و بنى محارب به غنيمت گرفت و همه آن ها را به مدينه منتقل كرد. (1)

1- المغازى (واقدى)، ج1، ص 534