وفات حذيفة بن يمان 28 محرم

 حذيفه از بزرگان اصحاب پيامبر(صلى الله عليه وآله) و از خواص اصحاب امير المؤمنين(عليه السلام) بود. پدر حذيفه در جنگ اُحد اشتباهاً به وسيله يکى از مسلمانان کشته شد. حذيفه يک از هفت نفرى بود که بر صديقه طاهره نماز خواند. او صحابه منافقين را مى شناخت، منافقينى که پس از غدير توطئه قتل پيامبر(صلى الله عليه وآله) را چيدند و مى خواستند در بازگشت از غدير خم در راه شتر حضرت را بترسانند تا حضرت به دره سقوط کند و به قتل برسد.، که جبرئيل حضرت را از حيله آنها با خبر نمود. پيامبر(صلى الله عليه وآله) آن منافين را به حذيفه معرفى نمود و حذيفه همه را به خاطر سپرد. به همين دليل بود که غاصبين خلافت بعد از آن واقعه از حذيفه مى ترسيدند که مبادا آنان را به مردم معرفى کند، لذا حذيفه بر نماز هر کس حاضر نمى شد ديگران مى فهميدند که ميت منافق بوده است. اين بزرگوار چهل روز پس از خلافت اميرالمؤمنين امام علي(عليه السلام) در مدائن از دنيا رحلت نمود. او قبل از رحلت به دو فرزندش صفوان و سعيد وصيت کرد که هميشه ملازم اميرالمؤمنين(عليه السلام)باشند، آنها هم به وصيت پدر عمل نمودند تا در جنگ صفين به شهادت رسيدند.(1)

پي نوشت:

1- تقويم شيعه، ص  36.