نگاهی دوباره به تربیت اسلامی

عنوان  نگاهی دوباره به تربیت اسلامی
مولف  خسرو باقری
مترجم  ****
ناشر انتشارات  مدرسه
سال نشر  ۱۳۹۴
نوبت نشر  هشتم
محل نشر  تهران

تربیت اسلامی بی‌تردید یکی از اساسی‌ترین بخش‌های معارف اسلامی است، اما به یقین هنوز تحقیق و تدوینی اصولی درباره آن صورت نپذیرفته است. بنظر می‌رسد چنین کاری را باید با معیارهای: اصالت نوشته، جامعیت کار و نوپردازی مطلب، محک زد.
نگارنده سعی کرده کتاب حاضر را به این معیارها نزدیک کند.
کتاب حاضر در دو جلد نوشته شده که جلد اول آن از پنج فصل:

۱-توصیف انسان در قرآن،

۲- مفهوم شناسی در باب تربیت،

۳- اهداف تربیتی، مبانی، اصول و۴

– روشهای تربیتی همچون جذبه حُسن و احسان، تطور وسع آدمی

،۵- آشنایی و بیگانگی با خدا و مراحل تربیت تشکیل شده است و جلد دوم این کتاب به چهار بخش:۱- مسائل مفهومی و ماهوی،۲- مسائل تربیت مدنی و اجتماعی، ۳- مسائل تربیت فنی و حرفه ای و ۴- مسائل آسیب شناختی تربیت اسلامی پرداخته است
فصل اوّل: امکان، معنا و سازواری در اخلاق و تربیت اسلامی ا ین فصل در صدد است تا به این پرسش، پاسخ دهد که “آیا اصولا به کارگیری تعابیری هم چون «تربیت» و «اخلاق» اسلامی امری ممکن و موجّه است یا اینکه همانند تعابیر مشابه «جامعه شناسی» /«روانشناسی» و «فیزیک» اسلامی بحث برانگیز خواهد بود؟
فصل دوم: تربیت دینی در برابر چالش قرن بیست و یکم رن بیست و یک با چالش هایی که در دل خود دارد پا به عرصه گذاشته است. مهمترین وجه چالش برانگیز قرن بیست و یکم، ساخت زدایی است به آن معنا که بسیاری از ساختارهای عینی و مفهومی که تربیت دینی را سازمان داده‌اند، اکنون در برابر موج ساخت زدایی این قرن، متزلزل می شوند. از آن جمله می توان به ساختار «دور/نزدیک» و نیز «ممنوع/مجاز» اشاره کرد
تعلیم و تربیت اسلامی ناظر به نظامی از اندیشه است که مستقیم یا غیر مستقیم از متون دینی اسلام سرچشمه گرفته و حاوی شناختی نسبت به پدیده ها و روابط موجود در حوزه عملی تعلیم و تربیت، صورت های مطلوب آنها و نحوه ایجاد و تغییر درآنهاست
برای آنکه بتوانیم از اصول تربیت اجتماعی در اسلام سخن به میان بیاوریم ابتدا نیاز است که به بیان تصویر و تصوری که در متون اسلامی از اجتماعی بودن انسان وجود دارد، بپردازید.

محمود غلامی (نویسنده و استاد دانشگاه) – شهر خمین