نوشته نشدن نامه رسول گرامی اسلام و گمراهی مسلمانان

 در حدیث دوات و قلم   که به حدیث قرطاس معروف است آمده است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم  مریض بود و مردم  داخل خانه او جمع شده بودند. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم در این حال فرمود بیاورید تا نامه ­ای برای شما بنویسم که بعد از آن هرگز گمراه نشوید. عمر بی معطلی گفت مریضی بر رسول الله  صلی الله علیه و آله و سلم غلبه نموده است و قرآن در نزد شما[در نزد ما] است و کتاب خدا ما را کافی می­ باشد. بعد از این سخن عمر، کسانی که داخل خانه بودند دچار اختلاف شدند و با هم دشمنی ورزیدند برخی از آنان می­گفتند نزدیک شوید تا نامه­ای برای شما بنویسد که بعد از آن هرگز گمراه نشوید و برخی دیگر همان را می گفتند که عمر گفت، و چون اختلاف و هیاهو در حضور پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از حد گذشت رسول الله  صلی الله علیه و آله و سلم  فرمود از پیش من برخیزید. و بعد از آن ابن عباس مدام می گفت مصیبت بزرگ آن اختلاف و هیاهویی بود که بین رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و آن نامه­ای که برای آنان می خواست بنویسد حایل شد.[۱]

در ین حدیث به صراحت رسول گرامی اسلام عدم گمراهی مسلمانان و امت خود را متوقف بر نامه ای کرده است که می خواست آن را در واپسین روزهای عمر شریفش بنویسد. حالا که نامه اش به علت مانعیت عمر نوشته نشد بر اهل سنت لازم است که به این سوالات پاسخ بدهند:

  1. آیا عمر و تمام کسانی که با او از نوشتن نامه پیامبر گرامی اسلام جلوگیری کردند ایمان خود را نسبت به رسالت آن حضرت زیر سوال نبرده اند؟
  2. آیا عمر با این کار خود باعث گمراهی امت اسلامی نشده است؟
  3. اینکه پیامبر اسلام فرموده اند که امت من بعد از من به هفتاد و سه فرقه تقسیم می شود و یکی از آنها اهل نجات است، آیا عامل اصلی این افتراق امت به نوشته نشدن این نامه بر نمی گردد؟

[۱] . صحیح بخاری، ج۵ص۲۱۴۶، باب قول المریض قوموا عنی؛ و ج۶ص۲۶۸۰ باب کراهیه الاختلاف؛ صحیح مسلم، باب ترک الوصیه لمن لیس له شئ، ج۳ص۱۲۵۹؛ صحیح ابن حبان، ج۱۴ص۵۶۳، باب ذکر اراده المصطفی کتبه الکتاب لئلا یضلوا بعده، سنن نسایی، ج۳ص۴۳۳، باب کتابه العلم؛ و ج۴ص۳۶۰، باب صلاه المریض بالعائد؛ مسند احمد، ج۱ص۳۳۶؛ فضائل القرآن، ص۳۲، باب اذا اختلفتم فقوموا) .