نماز حضرت زهرا سلام الله علیها

و از جمله‏ نماز حضرت فاطمه صلوات الله عليها است روايت شده كه حضرت فاطمه عليها السلام دو ركعت نماز میكرد كه جبرئيل عليه السلام تعليم او كرده بود در ركعت اول بعد از سوره حمد صد مرتبه سوره قدر و در ركعت دوم بعد از حمد صد مرتبه سوره توحيد میخواند و چون سلام میگفت اين دعا را میخواند

سُبْحَانَ ذِي الْعِزِّ الشَّامِخِ الْمُنِيفِ‏

منزه است خداى صاحب عزت و مقام بلند

سُبْحَانَ ذِي الْجَلاَلِ الْبَاذِخِ الْعَظِيمِ‏

منزه است خداى صاحب جلال و كبريايى و عظمت

سُبْحَانَ ذِي الْمُلْكِ الْفَاخِرِ الْقَدِيمِ‏

منزه است خداى صاحب ملك فاخر ازلى

سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْبَهْجَةَ وَ الْجَمَالَ‏

منزه است خدايى كه لباس حسن و جمال به قامت خود آراسته

سُبْحَانَ مَنْ تَرَدَّى بِالنُّورِ وَ الْوَقَارِ

منزه است خدايى كه رداى – نور وقار در بر دارد

سُبْحَانَ مَنْ يَرَى أَثَرَ النَّمْلِ فِي الصَّفَا

منزه است خدايى كه اثر پاى مورچه را در سنگ سخت سياه میبيند

سُبْحَانَ مَنْ يَرَى وَقْعَ الطَّيْرِ فِي الْهَوَاءِ

منزه است خدايى كه خط سير مرغ را در هوا میبيند

سُبْحَانَ مَنْ هُوَ هَكَذَا لاَ هَكَذَا غَيْرُهُ‏

منزه است خدايى كه تنها او بدين كمال است و غير وى داراى اين كمال نيست.

و سيد گفته است كه در روايت ديگر وارد شده است كه بعد از اين نماز تسبيح مشهور حضرت فاطمه عليها السلام را كه بعد از هر نماز خوانده میشود بخواند و بعد از آن صد مرتبه صلوات بر محمد و آل محمد بفرستد و شيخ در مصباح المتهجدين فرموده نماز حضرت فاطمه عليها السلام دو ركعت است در ركعت اول حمد و صد مرتبه قدر و در دوم حمد و صد مرتبه توحيد و چون سلام داد تسبيح حضرت زهراء عليها السلام بخواند پس بگويد سُبْحَانَ ذِي الْعِزِّ الشَّامِخِ ( الْمُنِيفِ سُبْحَانَ ذِي الْجَلاَلِ الْبَاذِخِ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ ذِي الْمُلْكِ الْفَاخِرِ الْقَدِيمِ سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْبَهْجَةَ وَ الْجَمَالَ سُبْحَانَ مَنْ تَرَدَّى بِالنُّورِ وَ الْوَقَارِ سُبْحَانَ مَنْ يَرَى أَثَرَ النَّمْلِ فِي الصَّفَا سُبْحَانَ مَنْ يَرَى وَقْعَ الطَّيْرِ فِي الْهَوَاءِ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ هَكَذَا لاَ هَكَذَا غَيْرُهُ ) تا آخر تسبيح كه ذكر شد پس فرموده و سزاوار است كسى كه اين نماز را بجا میآورد چون از تسبيح فارغ شود زانوها و ذراعها را برهنه نمايد و بچسباند همه مواضع سجود خود را به زمين بدون حاجز و حايلى و حاجت بخواهد و دعا كند آنچه میخواهد و بگويد در همان حال سجده‏

يَا مَنْ لَيْسَ غَيْرَهُ رَبٌّ يُدْعَی

اى خدايى كه غير تو نيست پروردگارى كه او را در دعا بخوانند

يَا مَنْ لَيْسَ فَوْقَهُ إِلَهٌ يُخْشَی

اى كسى كه نيست فوق تو خدايى كه از او بترسند

يَا مَنْ لَيْسَ دُونَهُ مَلِكٌ يُتَّقَی

اى كسى كه غير تو پادشاهى نيست كه از او بپرهيزند

يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ وَزِيرٌ يُؤْتَی

اى سلطانى كه تو را وزيرى و حاجب و دربانى نيست كه به درگاهش آيند و به رشوه وسيله بسويش برانگيزند

يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ حَاجِبٌ يُرْشَی

* * *

يَا مَنْ لَيْسَ لَهُ بَوَّابٌ يُغْشَی

* * *

يَا مَنْ لاَ يَزْدَادُ عَلَى كَثْرَةِ السُّؤَالِ إِلاَّ كَرَماً وَ جُوداً وَ عَلَى كَثْرَةِ الذُّنُوبِ إِلاَّ عَفْواً وَ صَفْحاً

اى خدايى كه هر چه محتاجان از تو بيشتر سؤال كنند جود و كرمت افزون میشود و هر چه بندگان گنه بيش كنند عفو و گذشت تو بيشتر میشود

صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِي كَذَا وَ كَذَا

درود فرست بر محمد (ص) و آل محمد (ع) و حوايج مرا بر آور.

و بجاى اين كلمه حاجات خود را از خدا بخواهد[1]

[1] . مفاتیح الجنان، ص 40.