نخستين حج حضرت ابراهيم (ع) و حضرت اسماعيل (ع) 8 ذيحجه

هنگامى كه حضرت اسماعيل(علیه السلام) به سنين ميان سالى رسيد، خداوند متعال به حضرت ابراهيم (علیه السلام) فرمان داد كه بار ديگر ازشام به مكه رود و بايارى اسماعيل(علیه السلام) خانه خدا را تجديد بنا كند.

حضرت ابراهيم(علیه السلام) عرض كرد:پروردگارا در چه مكانى آنرا بنا كنيم ؟

وحى شد، در همان مكانى كه پيش از تو، حضرت آدم(علیه السلام) در آن قبّه اى بنا نهاده بود.

آن گاه، جبرئيل مكان بيت الله را به ابراهيم(علیه السلام) نشان داد و براى وى، حدود و مساحت آن را معين نمود و پا يه هاى آن را از بهشت آورد و هم چنين سنگى كه از برف سفيد تر بود،خداوند متعال آن را از بهشت براى حضرت ابراهيم(علیه السلام) نازل كرد ولى پس از نصب بر ديوار كعبه و دست زدن مشركان و كافران بر آن، به رنگ سياه درآمد وبه حجر الاسود معروف گرديد.

به هر حال حضرت اسماعيل(علیه السلام)از كوه “ذى طوى سنگ مى آورد و حضرت ابراهيم(علیه السلام)

ديوار خانه خدا را مى چيد. وى هنگامى كه ديوار را به مقدار نه ذراع از زمين بالا آورد، سنگ بهشتى را بر بدنه آن مكانى كه هم اكنون قرار دارد، نصب كرد. او براى كعبه، دو در گذاشت. يكى به سمت شرق و ديگرى به سمت غرب.

آن دو هنگامى كه كار ساخت كعبه را پايان آوردند،به زيارت آن پرداختند.

جبرئيل امين در روز هشتم ذى حجّه، كه روز “ترويه” است بر آنان نازل شد و به ابراهيم گفت: يا ابراهيم ! قم فار تو من الماء؛اى ابراهيم!برخيز و براى خود آب تهيه كن. زيرا در منى و عرفات ، آب وجود ندارد. بدين لحاظ روز هشتم ذى حجّه روز “ترويه” ناميده شد.

آن گاه جبرئيل امين حضرت ابراهيم(علیه السلام) و فر زندش اسماعيل(علیه السلام) را به منى و عرفات راهنمايى كرد و اعمال حج را به آنان آموخت،همان طورى كه پيش ازآن، به حضرت آدم(علیه السلام) آموخته بود.(1)

در قرآن كريم، آيات متعددى به اين ماجرا پرداخته و آن رااز زواياى گوناگون تشريح نمود. از جمله، آيه هاى 125 تا 132 سوره بقره(2)،داستان ساخت كعبه به دست حضرت ابراهيم(علیه السلام) و فرزندش اسماعيل(علیه السلام)و در خواسته اى حضرت ابراهيم(علیه السلام) از محضر پروردگار متعال را بيان نمودند.

1- مجمع البيان(فضل بن حسن طبرسى)، ج 2-1، ص39 ؛ بحارالانوار ( علامه مجلسى)،ج 21، ص 99