نام پیامبر و پنج تن آل عبا در انجیل و تورات

 پیش از بیان اینکه اسامی اهل بیت در تورات و زبور وجود داشته یا خیر توجه به این مقدمه لازم است که از دیدگاه قرآن، خداوند حضرت موسی را برای هدایت مردم زمان خود فرستاد و کتاب تورات را به عنوان وحی بر آن حضرت نازل کرد. چنان که می فرماید: «و به یاد آرید هنگامی را که به موسی کتاب و وسیله ی تشخیص (حق از باطل) را دادیم، باشدتا هدایت شوید»[۱] و همچنین حضرت عیسی پیامبری الهی بود که خداوند وی را برای هدایت انسان ها فرستاده و کتاب انجیل را به عنوان وحی الهی بر آن حضرت نازل کرده بود، چنان که در قرآن می خوانیم «و به دنبال آنها (پیامبران پیشین) عیسی بن مریم را فرستادیم در حالی که کتاب تورات را که پیش از او فرستاده شده بود تصدیق داشت و انجیل را به او دادیم که در آن هدایت و نور بود …»[۲] در این دو کتاب به بعثت رسول اکرم یعنی حضرت محمد ـ‌ صلّی الله علیه و آله ـ بشارت داده شده بود و چنان که قرآن می فرمایذ: «و (به یاد آورید) هنگامی را که عیسی بن مریم گفت: «ای بنی اسرائیل من فرستاده خدا به سوی شما هستم در حالی که تصدیق کننده کتابی که قبل از من فرستاده شده (تورات) می­باشم و بشارت دهنده به رسولی هستم که بعد از من می آید و نام او احمد است …»[۳]

حال سوال این است که آیا کتاب تورات و انجیل به همان شکلی که نازل شده باقی مانده است؟ جواب این است که تقریباً بیشتر محققین یهودی و مسیحی و همه علمای مسلمان متفق­اند که کتاب تورات تحریف شده است و تورات کنونی پس از اسارت بابلی و در دوره کاهنان (یعنی ۵۰۰ سال قبل از میلاد و قرن ها بعد از وفات حضرت موسی) تألیف شده است[۴] و قرآن نیز می فرماید یهودیان « … کلمات را از موردش تحریف می کنند …»[۵] و «پس وای بر آن ها که کتاب را با دست خود می نویسند، سپس می گویند: این از طرف خداست تا آن را به بهای کمی بفروشند …»[۶]

در مورد انجیل هم مسلمانان معتقدند که انجیل نازل شده بر حضرت عیسی از بین رفته و مسیحیان نیز اعتقاد دارند که اصلاً کتابی بر حضرت عیسی نازل نشده چون وی خود وحی مجسم و کلمه الله است و انجیل های چهارگانه موجود که از میان نزدیک به صد انجیل انتخاب شده اند، تألیف حواریان و یا شاگردان حواریان حضرت عیسی ـ علیه السّلام ـ می باشند.[۷]

با توجه به مقدمه فوق که دال بر تحریف تورات و از بین رفتن انجیل می­باشد و این امر مورد تأیید محققان یهودی و مسیحی است نباید انتظار داشت که نام های پیامبر اسلام ـ‌ صلّی الله علیه و آله ـ و ائمه معصومین ـ علیهم السّلام ـ به صورت صریح در تورات و اناجیل موجود ، وجود داشته باشد. ولی در عین حال کلمات و جمله هایی وجود دارد که بر بعثت و ظهور پیامبر اسلام ـ‌ صلّی الله علیه و آله ـ و امامان معصوم ـ علیهم السّلام ـ دلالت می­کند و یهودیان و مسیحیان توجیهی برای انکار آنها ندارند و اگر در ظاهر منکر این دلالت ها هستند، ریشه ای جز لجاجت و دشمنی با مسلمانان ندارد و ما برای روشن شدن مطلب به ذکر چند نمونه اکتفا می­کنیم.

  1. در تورات می­گوید: وقتی حضرت ابراهیم در مورد حضرت اسماعیل دعا کرد خداوند فرمود « … اما در مورد اسماعیل نیز تقاضای تو را اجابت نمودم و او را برکت خواهم داد و نسل او را چنان زیاد خواهم کرد که قوم بزرگی از او به وجود آید. دوازده امیر از میان فرزندان او بر خواهند خاست.»[۸] مسلماً دوازده امیر که در ترجمه های دیگر، به امام نیز ترجمه شده مصداقی جز امامان دوازده گانه که همگی از اولاد اسماعیل هستند وجود ندارد و هیچ کس نه از یهودیان نه از غیر یهودیان نتوانسته اند مصداق دیگری ذکر کنند.[۹]
  2. بنا به گفته بشارات عهدین در کتاب ادریس آمده که حضرت آدم پرسید: «پروردگارا این انوار با عظمت و جلال کیانند. خطاب رسید اینها اشرف مخلوقات من و واسطه بین من و سایر آفریدگانند. اگر اینها نبودند من ترا نمی آفریدم و نه آسمان و نه زمین و نه بهشت و نه جهنم و نه آفتاب و نه ماه را، عرض کردم پروردگارا نام اینها چیست؟ خطاب رسید به ساق عرش بنگر چون نگریستم دیدم این پنج نام مبارک نوشته شده: پارقلیطا (محمد) ایلیا (علی) طیطه (فاطمه) شِبّر (حسن) شُبّیر (حسین).[۱۰]
  3. در انجیل برنابا می نویسد: «چون آدم و حوا از بهشت بیرون شدند، مشاهده کردند که بالای دروازه ی بهشت نوشته اند: «لا اله الّا الله محمد رسول الله.»[۱۱]
  4. در انجیل یوحنا از قول حضرت عیسی نقل شده که گفت: «لیکن من راست می گویم به شما که شما را مفید است که اگر من نروم پارقلیط نزد شما نخواهد آمد. اگر بروم او را نزد شما خواهم فرستاد.»[۱۲]

کلمه پارقلیط (سریانی) ترجمه از اصل یونانی «پریکلیطوس» است که به معنی بسیار ستوده و بی نهایت نامدار است و در عربی به محمد و احمد ترجمه می شود.[۱۳]

  1. هم چنین در انجیل برنابا ذکر شده که «راست می­گویم که پسر ابراهیم همان اسماعیل بود که واجب است که از نسل او بیاید مسیا (حضرت محمد) که ابراهیم به او وعده داده شده بود که همه قبائل زمین از او برکت یابند.»[۱۴]

با این که این اشارات به نام پیامبر اسلام ـ‌ صلّی الله علیه و آله ـ و ائمه معصومین در تورات و انجیل های موجود وجود دارد ولی علمای مسیحیت و یهودیت از قبول آنها سرباز می­زنند. خداوند در قرآن می­فرماید: «کسانی که کتاب آسمانی به آنان داده ایم، او (پیامبر اسلام ـ‌ صلّی الله علیه و آله ـ) را چون فرزندان خود می شناسند (ولی) جمعی از آنان حق را آگاهانه کتمان می کنند.»[۱۵]

البته در طول تاریخ عده زیادی از مسیحیان و یهودیان به دلیل وجود همین اشارت ها، به دین اسلام گرویده و از مسیحیت یا یهودیت اعراض کرده اند که به عنوان نمونه می­توان به دانشمند مسیحی به نام «فرامارینو» اشاره کرد که روزی به دلیل صمیمیتی که با پاپ داشت توانست به همراه وی وارد کتابخانه خصوصی و اتیکان شود و در همین فرصت اتفاقاً به انجیل برنابا دسترسی پیدا کرد و بعد از مطالعه آن نه تنها مسلمان شد بلکه این کتاب را به جهان معرفی کرد[۱۶] و بدین ترتیب کتابی که قرن ها از دید دیگران مخفی نگه داشته شده بود شناخته شد و نشان داد که بزرگان مسیحیت با وجود علم به واقعیت نه تنها از قبول آن امتناع می­کنند بلکه از آگاهی یافتن دیگران نیز جلوگیری می کنند.[۱۷]

در این زمینه هم چنین می توان به محمد صادق فخر الاسلام هم اشاره کرد که البته این اسم را بعد از قبول اسلام و تشرف به مذهب شیعه برای خود انتخاب کرده است وی کتاب های متعددی در مورد اسلام، مسیحیت و سایر ادیان تألیف کرده که می توان به کتاب «انیس الاعلام» و «افتخار اسلام بر سایر ادیان» اشاره کرد.

منبع: نرم افزار پاسخ۲ مرکز مطالعات و پاسخگوی به شبهات

[۱] . بقره/۵۳ و انعام/۹۱.

[۲] . مائده/۴۶.

[۳] . صف/۶.

[۴] . ر.ک: سلیمانی اردستانی، عبدالرحیم، یهودیت، ص ۱۹۱.

[۵] . مائده/۱۳.

[۶] . بقره/۷۹.

[۷] . ر.ک: میشل توماس، کلام مسیحی، ترجمه حسین توفیقی، مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب، چاپ  اول، ۱۳۷۷ش، ص ۴۳ تا ۵۰.

[۸] . کتاب پیدایش (کتاب اول تورات) ۱۷ / ۲۰.

[۹] . ر.ک: صادقی، محمد، بشارات عهدین، تهران، ناشر دارالکتب الاسلامیه، ص ۲۱۳.

[۱۰] . همان، ص ۲۳۰.

[۱۱] . انجیل برنابا، ۴۱ / ۳۳.

[۱۲] . انجیل یوحنا، ۱۶ / ۷ و ۸.

[۱۳] . بشارات عهدین، ص ۲۲۲.

[۱۴] . برنابا، ۲۰۸ / ۷، بشارات عهدین، ص ۲۱۴.

[۱۵] . بقره/۱۴۶.

[۱۶] . ر.ک: معرفی اجمالی انجیل برنابا تألیف حسین توفیقی انتشارات در راه حق.

[۱۷] . ر.ک: کلام مسیحی، ص ۵۳.