خانواده شیعی » ازدواج » همسرداری »

معجزه‌ای به نام صمیمیت

صمیمیت و اثرگذاری آن در زندگی مشترک صمیمیت در روابط زن و شوهر چگونه به ‏وجود می‌‏آید؟

ارتباط درست و مثبت با همسر، از عوامل مهم بهبود کیفیت زندگی مشترک و رهایی از مشکلات می‌‏باشد. در زندگی مشترک موفق، زوج‌ها به رابطه‏ ی خود با همسرشان اهمیت می‏‌دهند؛ به خواسته‏‌های هم توجه دارند؛ بیشتر مواقع، آرامش خود را حفظ می‌کنند؛ سعی دارند همیشه خودشان باشند؛ با مسائل به صورت مثبت برخورد کنند و خود را با شرایط وفق دهند؛ مصمم به تغییر خود هستند ولی در صدد تغییر همسر و دیگران بر نمی‌آیند چرا که می‌دانند هیچ کس را نمی‌توان تغییر داد؛ شرایط را به جای تحمل، پذیرا می‏‌شوند و در صورت بروز اختلاف همه چیز را منفی نمی‌بینند و ویران نمی‌سازند، با بحران‏های زندگی به آرامی برخورد و عبور کرده و روزهای خوب مشترک گذشته را به کلی نادیده نمی‌گیرند و به دنبال یافتن راه‌حل‌های مثبت و سازنده‌ای هستند که به دوام زندگی مشترکشان کمک کند.

در یک زندگی مشترک موفق، زن و مرد به حرف‏های یکدیگر توجه دارند و احساسات خود را به راحتی نشان می‌دهند، هر چند احتمال دارد که احساساتشان مورد توجه و تایید همسرشان نباشد.

متاسفانه بیشتر افراد، از کودکی یاد می‌گیرند احساسات خود را در درون خود نگاه دارند و به ظاهر خود را آرام نشان دهند ولی بار سنگین عدم بروز احساس‏های خویش را سال‌های سال به دوش بکشند. بیان نکردن احساس‏ها باعث ایجاد مشکلات روانی مانند زودرنجی، پرتوقعی، زورگویی، گوشه‏‌گیری و افسردگی می‏‌شود. بنابراین هیچگاه نباید از وجود احساسات غافل شد و آنها را انکار کرد. می‏‌بایست احساسات خود را به طریق منطقی بروز دهیم. به فرزندان خود یاد دهیم که ناراحتی‏های خود را به طریق صحیح نشان دهند تا سبکبال و آزاد و بدون هرگونه احساس شرمندگی و گناه، بزرگ شوند. وقتی از بچگی یاد بگیریم احساسات خود را به راحتی بروز دهیم و با آنها به درستی برخورد کنیم در بزرگسالی با آرامش خاطر، با مسائل برخورد کرده و مسائل را به صورت درست تجزیه و تحلیل می‏‌کنیم و عقده‌های ناشی از پنهان کاری را به خود و دیگران تحمیل نمی‌کنیم و کمتر رفتار ناپسند از خود بروز می‏‏‌دهیم، از همسر و فرزندان توقع نخواهیم داشت که بدون اراده و به صورت چشم بسته به حرف ما گوش کنند.

ابراز نکردن احساس‏ها باعث ایجاد مشکلات روانی مانند زودرنجی، پرتوقعی، زورگویی، گوشه‏گیری و افسردگی می‏‌شود.

در زندگی مشترک، وقتی عشق و مهر و محبت و مشارکت عادلانه بین زوج‏ها حاکم باشد، صمیمیت به وجود می‏‌آید. صمیمیت در روابط زناشویی دارای جنبه‏‌های قوی عاطفی و اجتماعی است که به پویایی و تداوم زندگی مشترک کمک فراوان می‌کند.

جهت تامین بهداشت روانی اعضای خانواده، داشتن رابطه‏ ی صمیمانه بین زوج‏ها، بسیار ضروری است چرا که این رابطه همواره جایگاه خاص و مثبتی در زندگی دارد. وقتی صمیمیت بین زن و مرد برقرار باشد آنان در برابر مشکلات فردی و اجتماعی توانمند می‌شوند.

درمانگران خانواده به زوج‏ها توصیه می‏‌کنند با هم صمیمی شوید و یکدیگر را تقویت کنید چرا که وقتی با کسی احساس صمیمیت کنید، با او رفتار خوبی خواهید داشت. برای این که صمیمیت زن و مرد نسبت به هم افزایش یابد، سعی کنید به نکات مثبت یکدیگر بیشتر توجه و تمرکز کنید.

همسران جوان با وجود اینکه یکدیگر را دوست دارند ولی به علت نبود نگرش‏هایی مشابه، تجربه و اطلاعات کافی نسبت به مسائل و پدیده‌ها و عوامل دیگر، نگران شده و عدم تعادل بینشان به وجود می‏‌آید. برای ایجاد تعادل به منظور داشتن رابطه ی صمیمانه، نیاز است که یکی یا هردو با افزایش آگاهی تلاش کند تا احساس خود را نسبت به دیگری یا نسبت به عوامل و پدیده‏‌های اطراف تغییر دهد تا صمیمیت شکل گیرد و تعادل و ثبات در زندگی مشترک به وجود آید.

باید توجه داشت وقتی احساس صمیمیت بین زن و مرد برقرار باشد و هر یک تعهدات و وظایف و نقش‏های جنسیتی خود را به نحو احسن انجام دهند، بیشتر به سوی همدیگر جذب شده و موجب نشاط و طراوت و پایداری بیشتر زندگی مشترکشان می‌شوند؛ در حالی که وقتی یک یا هر دو در زندگی مشترک احساس بی عدالتی و نارضایتی کنند، از برقراری روابط صمیمانه بین خود و همسر اجتناب کرده و موجب شکست زندگی مشترک می‌شوند.

برای این که صمیمیت زن و مرد نسبت به هم افزایش یابد، سعی کنید به نکات مثبت یکدیگر بیشتر توجه و تمرکز کنید.

باید توجه داشت که زنان و مردان، روابط صمیمانه در زندگی مشترک را با توجه به بینش، آگاهی و تجربه به صورت‏های متفاوت دریافت، تجربه و ارائه می‏‌کنند. با وجود آگاهی‏هاست که زن و مرد متوجه می‌شوند که نیازها و چگونگی برطرف کردن آنها برای زنان و مردان چقدر با هم متفاوت هستند؛ برای مثال برداشت متفاوت زنان و مردان در مورد صمیمیت، این است که زنان «خودابرازگری» را نشانه ‏ی صمیمیت در روابط می‌دانند در حالی که مردان صمیمیت را «مشارکت در فعالیت‏ها» تصور می‌کنند.

وقتی باورهای مثبت و احساس صمیمیت درباره ی خود، همسر و زندگی مشترک داشته باشیم به راحتی می‌توانیم به همسرمان و دیگر اعضای خانواده، دلگرمی داده احساس‏های خوبی به وجود آوریم. با توجه به اینکه منشاء اصلی باورهای مثبت، تایید و تصدیق خود است با استفاده از توصیه‏‌های مشاوران مجرب و تایید واقعی خود، می‌توانیم باورهای مثبت را جایگزین باورهای منفی کرده و زندگی پربار و غنی را تجربه کنیم.

منبع: ماهنامه شادکامی و موفقیت؛ شماره ۶۳