شیعه شناسی » سؤالات ما » مسیحیت »

مسیحیت مبتنی بر خلسه ها و مکاشفات پولس

پولس مؤسس عرفان مسیحی است که بارساله های پولس، قدیمی ترین بخش عهد جدید آغاز می­ شود و اولین شاهد کتبی که از عیسی مسیح (علیه السلام) موجود می ­باشد، شاهد عرفانی است که در باره تجربه پرشور و تحول آفرین حضور مستمر عیسی مسیح است که کسی که هرگز حضور جسمانی او را ندیده بود از آن بهره مند گشت.[۱] اصلاً ایمان پولس مبتنی برمکاشفه عرفانی است[۲] و لذا دانشمندان مسیحی حادثه‌ی ایمان آوردن پو لس را تجربه دینی سرنوشت ساز دانسته(کلام مسیحی، ص۵۴) و عرفان را از ارکان اساسی تعالیم پولس می­دانند.[۳]

پولس خود در باب دوازدهم رساله دوم قرنتیان از فراوانی الهامات و وفور مکاشفات و خلسه­ها سخن گفته و ادعا نموده که از رؤیاها و مکاشفات خداوند بهره مند بوده است.[۴] بنابراین مسیحیت به تمام معنا مبتنی بر مکاشفات و خلسه های پولس می باشد و از تعالیم لفظی حضرت مسیح(علیه السلام) کمترین بهره ای ندارد. اگر پولس نبود به ظن قوی نوشته هایی در قالب انجیلها و رساله های موجود[۵] و نیز کلیسای کاتولیک و مسیحیت یونانی مآب وجود نمی داشت[۶] و این پولس است که مناصب سه گانه اسقف، پرسبیتر(کشیش) و شماس را در کلیسا تاسیس کرد[۷] و بدون پولس تغییری به دست کنستانتین صورت نمی­گرفت و تغییرات بعدی الاهیات مسیحی که با نام اگوستین، لوتر و بارت همراه بود قابل تصور نبود[۸].

سوال ما این است که بنابرای اعتراف خود مسیحیان  آموزه های مسیحیت بر کشف و شهود و نیز خلسه های پولس استوار است. پس در این میان جایگاه حضرت مسیح در دین مسیحیت چیست؟

ثانیاً  کشف و شهود و نیز خلسه های پولس با چه معیاری دارای اعتبار می گردد؟ آیا ممکن نیست که ادعای پولس بدون دلیل باشد؟

ثالثا دین را که نمی توان از کشف و شهود و خلسه های عرفانی به دست آورد زیرا کشف و شهود و خلسه های عرفانی با هیچ دلیلی قابل اثبات نیست. آیا بنابراین مسیحیت را می توان گفت یک دین اسمانی است؟

پی نوشتها

[۱] . اوِلین اندرهیل، عارفان مسیحی، ص۳۹ ترجمه: احمد رضا مویدی و حمید محمودیان.

[۲] . جهان مذهبی، ص۷۰۲.

[۳] . تاریخ جامع ادیان، ص۶۱۸.

[۴] . عارفان مسیحی، ص۵۳ و ص۵۶.

[۵] . موریس  بوکای،  مقایسه میان تورات، انجیل، قرآن و علم، ص۷۸ ، ترجمه: ذبیح الله دبیر.

[۶] . متفکران بزرگ مسیحی، ص۲۳.

[۷] . رابرت ای. وان ووریت،  مسیحیت از لابلای متون، ص۷۳، ترجمه: جواد باغبانی و عباس رسول زاده.

[۸] . متفکران بزرگ مسیحی، ص۲۳.

نویسنده: حمیدالله رفیعی