مسلمان شدن سه تن از مشركين مكه 1 صفر

سال هشتم هجرى قمرى

عمرو بن عاص، خالد بن وليد و عثمان بن أبى طلحه كه از سران مشرك مكه و از دشمنان و مخالفان رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بودند، پس از سالها دشمنى و مبارزه با پيامبر(صلی الله علیه و آله) و مسلمانان، رانجام از مكه به مدينه رفته و در نزد رسول خدا(صلی الله علیه و آله) ، اسلام اختياركردند.(1)

اين واقعه، بنا به روايت واقدى در هلال صفر سال هشتم قمرى به وقوع پيوست.(2)

بى ترديد مسلمان شدن اين عده از مشركان قريش، نه به خاطر باورهاى قلبى و اعتقاد واقعى آنان به مبانى و اهداف اسلام، بلكه چنين روى كردشان به خاطر حفظ موقعيت شخصى و ارضاى خواسته هاى نفسانى و شيطانى آنان در پناه اسلام بود.

زيرا رسول خدا(صلی الله علیه و آله) از ميان آنان برخاسته و سيزده سال در مكه معظمه كه وطن آنان بود، مردم را به اسلام و يگانگى خدا دعوت كرده بود. اين عده نه تنها به او ايمان نياوردند، بلكه با شديدترين حالت با آن حضرت، مخالفت و دشمنى نمودند و پس از مهاجرت آن حضرت به مدينه منوره، چندين نبرد سرنوشت ساز و شكننده بر ضد پيامبر(صلی الله علیه و آله) و مسلمانان را پديد آوردند. پيداست اگر آنان قصد شناخت اسلام و پذيرش آن را داشتند، پيش از اين اقدام مى كردند.

اين عده، غير از چند سالى كه اسلام آورده و در عصر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در زمره مسلمانان درآمده بودند، نه پيش از آن و نه پس از رحلت پيامبر(صلی الله علیه و آله) كه بيشترين مدت عمرشان بود، نام نيكى از خود به جاى نگذاشتند.

زيرا پيش از مسلمان شدن، با پيامبر (صلی الله علیه و آله) و پس از رحلت آن حضرت، باخاندان پيامبر (صلی الله علیه و آله) و مقام ولايت و امامت، دشمنى كردند.

1- بحارالانوار (علامه مجلسى)، ج21، ص 46؛ تاريخ دمشق (ابن عساكر عسقلانى)، ج16، ص 219 و ج 46، ص 127 112 و تاريخ ابن خلدون، ج1، ص 439

2- المغازى (واقدى)، ج2، ص 745