لوئي ماسينيون

لوئي ماسينيون louis massignon خاورشناس نامدار فرانسوي در سال 1883 در نوژان فرانسه به دنيا آمد .
تحصيلات مقدّماتي و دانشگاهي را در کشور خود گذراند و با زبانهاي عربي و فارسي و ترکمن و آلماني و انگليسي آشنا شد و در دو مؤسّسه علمي « کلّژ دو فرانس » و ديگري « مؤسّسه مطالعات عاليه سوربن » به تدريس اشتغال يافت .
عضويّت وي در بنياد فرانسوي باستان شناسي که در قاهره بپا شده بود او را با کشورهاي  اسلامي آشنا کرد و اين آشنايي موجب مسافرتهايي به مصر و عراق و سوريه و ايران و الجزاير و حجاز شد .
ماسينيون سالهايي چند ( از 1919 تا 1945 ) در کلّژ دو فرانس تدريس « جامعه شناسي اسلامي » را به عهده داشت و از سال 1932 به بعد ، موضوع « اسلام شناسي » را در « مدرسه مطالعات عاليه » نيز بر درس پيشين افزود.
در طيّ مسافرتهايش به مشرق زمين ، يکسال (1913) در دانشگاه قديمي مصر به تدريس پرداخت و موضوع درس وي « تاريخ اصطلاحات فلسفي » بود .
در حفّاريهاي عراق براي کشف « قصر الأخيضر» ، نيز حضور و مشارکت داشت . در سوريّه به پژوهش درباره فرقه « نصيريّه» همت گماشت و در اثر مطالعه کتاب« تذکره الأولياء » اثر شيخ عطّار ، سخت به پژوهش در زندگي حسين بن منصور مشهور به حلّاج دلبستگي پيدا کرد و به ايران سفر نمود و از شهر بيضا ( از توابع فارس ) که زادگاه حلّاج بود ، ديدن کرد .
از آن پس محور اساسي تتبّعات وي ، زندگي حلّاج و عرفان ايراني بود .
لوئي ماسينيون سردبيري « مجلّه جهان اسلامي »  را در پاريس به عهده داشت و سپس « مجلّه مطالعات اسلامي » جاي آن را گرفت .
در نوامبر 1962 ( برابر آبان ماه 1341 ) در فرانسه بدرود زندگي گفت .