قتل ابن فرات، وزير شيعه مذهب عباسى13 ربيع الثانى

سال 312 هجری قمری

ابوالحسن، علی بن محمد، معروف به “ابن فرات” وزير شيعه مذهب “مقتدر عباسی”، از آغاز خلافت مقتدر در سال 295 تا سال 312 قمری، سه بار مقام نخست وزيری وی را بر عهده داشت. (1) در خلافت مقتدر عباسی، علاوه بر “ابوالحسن بن فرات”، “مؤنس بن خادم” نيز جايگاه محكمی داشت و مقام فرماندهی سپاه را عهده دار بود.

با توجه به اين كه ابن فرات، شيعه مذهب و مؤنس خادم، سنّی بود، هميشه ميان آن دو، در نحوه اداره كشور رقابت بر قرار و هر كدام تلاش می‏كرد كه خليفه وقت را از ديگری بددل و بدگمان كند. چند بار پيروزی با ابن فرات بود ولی برخی از زمان‏ها و رويدادها، مؤنس به پيروزی رسيد.

سرانجام، باهجوم جنايت كارانه “ابوطاهر قرمطی” به كاروان حاجيان و كشته و اسير نمودن تعدادی از آنان كه همگی از اهالی بغداد و برخی با خليفه وقت نيز نسبت خويشاوندی داشتند، زمينه دسيسه مخالفان ابن فرات فراهم شد و وی را به باد انتقاد گرفتند و مردم را بر ضد او شورانيدند و خليفه را بر عليه وی بددل كردند (2) و همين أمر سبب گرديد كه مونس باتحريكات فقها و صاحب منصبان سنّی مذهب، اقدام به دستگيری ابوالحسن ابن فرات و فرزندش “محسن” نمايد و پس از شكنجه و آزارهای زياد، ناجوانمردانه آن دو را به قتل آورد.

كشته شدن آن دو، مصادف بود با سيزدهم ربيع‏ الثّانی، سال 312 قمری.(3)

1- تجارب الامم، ج 5، ص 55

2- همان، ص 184

3- همان، ص 203 و وقايع الايام، ص 232