فرمان پيامبر(ص) براى دريافت زكات 1محرم

1محرم ، سال نهم هجرى قمرى

پس از آن كه آيه زكات و لزوم اخذ آن از مسلمانان، بر پيامبر(ص) نازل گرديد[ اِنَّمَا الصَّدقاتُ لِلفُقَراءِ وَ المَساكين وَ العامِلينَ عَلَيها … (1)  پيامبر(ص) دستور داد كه از دارايى هاى مسلمانان، مالياتى به عنوان “زكات” و “صدقه” دريافت كرده و در ‌امر حكومت اسلامى و هزينه كردن در مواردى چون تامين معيشت مستمندان، آزادى بردگان، تامين رهگذران وامانده، كمك به بدهكاران ورشكسته و تاليف قلوب دشمنان و امثال آن ها مصرف نمايند. بدين منظور در نخستين روز ماه محرم سال نهم هجرى، عاملان و كارگزارانى براى اين امر برگزيد و آنان را با توصيه هاى خاصى به سوى مناطق مختلف حكومت اسلامى گسيل داشت.

برخى از مسلمانان، به محض دريافت پيام رسول خدا(ص)، زكات دارايى هاى خويش را به ماموران حكومتى پرداختند، ولى برخى ديگر به خاطر حرص و طمع ورزى به مال دنيا و يا عدم درك كامل اسلام و نداشتن ايمان باطنى، از پرداخت زكات امتناع كرده و حتى برخى از طوايف، مانند طايفه بنى تميم، آماده درگيرى و نبرد با ماموران حكومت اسلامى شدند.(1)

به هر روى، رسول خدا(ص) با تلاش فراوان و پى گيرى هاى مستمر، موفق گرديد فرهنگ زكات و صدقه را در اسلام و در ميان مسلمانان رايج گردانيده و همگان را از نعمت آن برخوردار گرداند.

1- سوره توبه (9)، آيه 60
2- المغازى (واقدى)، ج2، ص 973 و ص 1084؛ منتهى الآمال (شيخ عباس قمى)، ج1، ص 89