على-بن-جعفر-هميناوى

على بن جعفر همیناوى

على بن جعفر همیناوى
یکى از اصحاب سرشناس و مورد اطمینان نزد خاندان نبوت (علیهم السلام) است و به واسطه ارادت و اخلاصى که از خود نشان داده بود توانست جزء وکلاى مخصوص امام هادى (علیه السلام) قرار گیرد.
به جهت همین ارتباط نزدیک با آن بزرگواران، مخصوصا حضرت هادى (علیه السلام)، جاسوسان و دشمنان اهل‌بیت (علیهم السلام) نزد متوکل به بدگوئى و سعایت او پرداختند.
در نتیجه همین تحرکات مسموم و منفى علیه على بن جعفر، متوکل دستور بازداشت و حبس او را صادر نمود. و پس از مدتى تصمیم گرفت که او را به قتل رساند. هنگامى که على بن جعفر از این تصمیم متوکل آگاه شد، نامه‌اى از داخل زندان براى امام هادى (علیه السلام) نوشت و در آن نامه از امام خواست که در حال او نظرى بفرماید و برایش دعا نماید.
امام هادى (علیه السلام) نیز به او وعده دادند که در شب جمعه برایش دعا نمایند. هنگامى که شب جمعه فرا رسید، حضرت (علیه السلام) براى رهائى او دعا نمودند و صبح فردا، متوکل دچار بیمارى سختى شد و تب شدیدى او را فرا گرفت تا این‌که بر اثر شدت بیماری، همه گمان کردندن که دیگر کار او تمام است و روز دوشنبه بانگ و شیون براى او از کاخش بلند شد.
پس از آن متوکل که به شدت ترسیده بود، متوجه شد که ظلم و ستم فراوانى از او سر زده و براى این‌که مقداری از بار گناهش بکاهد، دستور داد تا زندانیان را یک یک رها کنند ومخصوصا به على بن جعفر اشاره کرد و دستور داد تا از او حلالیت بطلبند.
پس از آن على بن جعفر از زندان رها شد و به دستور امام هادى (علیه السلام) به مکه رفت و مجاور بیت الله الحرام شد و متوکل نیز بیماریش بهبود پیدا کرد.